ในเวลานี้เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"เท่าที่ฉันรู้ รัฐบาลกับกองกำลังฝ่ายตรงข้ามต่อสู้กันอย่างดุเดือด และทหารของฝ่ายรัฐบาลขาดแคลนเงิน ขาดแคลนเสบียง ขาดแคลนอาวุธยุทโธปกรณ์ น่าจะเพราะเมื่อก่อนฝึกฝนไม่ค่อยดี กำลังในการสู้รบนั้นต่ำมากๆ ในสถานการณ์แบบนี้ยังส่งทหารแค่ไม่กี่นายมาปกป้องความปลอดภัยพวกคุณ ฉันคิดว่ามีหรือไม่มีทหารเหล่านี้ก็มีค่าเท่ากัน และพวกคุณก็เป็นนักเรียนชั้นยอดที่ไม่มีทักษะป้องกันตัวเลย ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจริงๆ พวกคุณก็คงหมดโอกาสที่จะหนีรอด"
เฮ่อจือชิวตอบกลับมาอย่างลังเล:"คือ...ฉันคิดว่ามันคงไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก..."
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"มันก็เป็นแค่ความคิดของคุณเท่านั้น ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีจริงๆ คุณจะคิดยังไงก็ไม่มีประโยชน์"
ขณะพูด เขาก็คิดอะไรบางอย่างออก และเอ่ยปากพูด:"ฉันได้ยินมาว่าสถานที่วุ่นวายมากๆในตะวันออกกลาง มีทหารรับจ้างจำนวนมาก พวกคุณสามารถว่าจ้างทหารรับจ้างที่มียุทโธปกรณ์ที่ทันสมัย และผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี เพื่อมาปกป้องความปลอดภัยของพวกคุณ ถ้าทำอย่างนี้พวกคุณก็จะมีความปลอดภัยมากขึ้น"
เฮ่อจือชิวพูดด้วยความเขินอาย:"ค่าจ้างของทหารรับจ้างสูงเกินไป พวกเราเคยปรึกษากับบริษัทแบล็ควอเตอร์ของอเมริกาแล้ว ถ้าอยู่แนวหน้าในสงครามซีเรีย เงินค่าจ้างของทหารรับจ้างต้องจ่ายเป็นรายวัน ต้องจ่ายเงินสองพันดอลลาร์ต่อทหารรับจ้างหนึ่งคนต่อวัน และยังไม่ร่วมค่าใช้จ่ายของอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆด้วย ค่ากระสุนปืนก็ต้องคิดเงินต่างหากด้วย ถ้าต้องการให้พวกเขาหารถยนต์มาให้ ราคามันสูงจนโอเวอร์ เดิมทีงบประมาณของพวกเราก็มีไม่ค่อยมาก และพวกเราก็จ้างทหารเหล่านั้นไม่ไหว"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"ดูสิ ตอนนี้คุณก็ลองคิดดู เงินที่ฉันสัญญาว่าจะให้คุณยี่สิบล้านดอลลาร์ มันมีค่าแค่ไหนสำหรับพวกคุณในตอนนี้!"
"ขอแค่คุณกลับมาในประเทศและมาช่วยงานฉัน เงินทั้งหมดยี่สิบล้านดอลลาร์ก็สามารถให้ทีมงานของคุณได้เลย"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดขนาดนี้ก็ได้ พวกคุณก็เหมือนกับเพื่อนสองสามคนที่ขับรถยนต์พังๆเพื่อข้ามทะเลทราย ตอนนี้รถยนต์ของพวกคุณไม่มีน้ำมันแล้ว และรถยนต์ก็มาเสียในสถานที่ที่ไม่มีคนเลย เนื่องจากสภาพแวดล้อมโดยรอบเลวร้าย และขาดแคลนเสบียง พวกคุณไม่สามารถนั่งรออยู่บนรถยนต์ พวกคุณจำเป็นต้องส่งคนๆหนึ่งออกไปหาน้ำมัน เพื่อทำให้ทุกคนมีโอกาสอยู่รอด"
"ถึงแม้คนๆนี้จะต้องลงจากรถยนต์ และออกจากทีม แต่เธอก็สามารถนำน้ำมันที่เพียงพอกลับมาให้เพื่อนที่นั่งอยู่บนรถยนต์ได้ และยังทำให้พวกเขาได้รับรถยนต์และอุปกรณ์ที่ดีกว่าของเดิม และยังสามารถให้เสบียงและอาหาร ทำให้พวกเขาเดินทางไปข้างหน้าได้ดี ได้เร็ว และปลอดภัยมากขึ้น คุณคิดว่ามันไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเหรอ? โดยเฉพาะสำหรับคนที่นั่งอยู่บนรถยนต์ ทำให้พวกเขามีโอกาสรอดชีวิตมากขึ้น"
"ดังนั้น ฉันคิดว่าคุณควรจะไปปรึกษากับทีมงานของคุณ ฉันเชื่อว่าพวกเขาต้องรู้สึกว่านี่คือข้อตกลงที่ดีมากๆอย่างแน่นอน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...