ระหว่างทางนั่งแท็กซี่ไปที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เย่เฉินยังเป็นกังวลเรื่องของเฮ่อจือชิว
เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้เฮ่อจือชิวเกิดเรื่องตัวเองไม่มีเวลาเร่งรีบไป เย่เฉินถึงกับคิดว่าตอนนี้ก็ออกเดินทางก่อน แต่ทว่า สถานการณ์ในซีเรียนั้นพิเศษมากเกินไป จนตอนนี้เขาไม่รู้ว่าจะใช้วิธีอะไรไปที่นั่นได้
เมื่อคิดถึงเฉินจื๋อข่ายมีอำนาจที่แข็งแกร่งในทุกด้าน เย่เฉินก็เตรียมตัวที่จะหาเขาเพื่อออกความคิดเห็น
พอดีว่า ตัวเองยังต้องปรึกษาหารือกับเขา ต่อไปจะจัดการกับตระกูลซูอย่างไร
หลังจากที่เย่เฉินมาถึงที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ก็ตรงไปที่ห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย
ในเวลานี้ อยู่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ซูโสว่เต้ากำลังรอโอกาสที่จะสร้างการติดต่อกับนางาฮิโกะ อิโตะ
แต่ทว่า เพราะว่าเขาแอบเข้าไปในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงอย่างเงียบๆ ดังนั้นจนถึงสิ้นสุดตอนนี้ เขาก็อยู่ในห้องมาโดยตลอด ไม่กล้าโผล่หัวออกมา
และตู้ไห่ชิงภรรยาของเขากับซูจือหยูลูกสาวคนโต และซูรั่วหลีลูกสาวนอกสมรส ก็อาศัยอยู่ในโรงแรมนี้เช่นกัน
เพียงแต่ว่า ทั้งสามฝ่ายใครก็ไม่รู้ อีกสองฝ่ายก็อยู่ข้างกายของตัวเอง
เย่เฉินตรงมาถึงห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย ทันทีที่เจอหน้า เฉินจื๋อข่ายก็รีบรายงานกับเขา: “คุณชาย คุณให้ผมส่งคนไปจับตาดูสองทวดหลานนั้นแล้ว คนของผมเริ่มที่จะจับตามองพวกเขาอยู่อย่างลับๆ มีการเคลื่อนไหวอะไรก็จะบอกคุณในทันที”
เย่เฉินพยักหน้า พูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเคร่งขรึมว่า: “ตระกูลซูเป็นคนส่งสองคนนี้มา ยิ่งไปกว่านั้นฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะตามหาเบาะแสของฉัน ดังนั้นนายจะต้องจับตามองพวกเขา อีกอย่างก็จับตาดูคนที่มาเมืองจินหลิงในช่วงนี้ด้วย”
“อะไรนะ?”เฉินจื๋อข่ายอุทาน และอ้าปากพูดว่า: “คุณชาย คุณอย่าล้อเล่นกับผม คุณจะไปซีเรียเหรอ?”
เย่เฉินพยักหน้า: “ถูกต้อง ยิ่งไปกว่านั้นอาจจะยิ่งเร็วยิ่งดี”
“เอ่อ…”เฉินจื๋อข่ายคิดอยู่ครู่หนึ่ง และอ้าปากว่า: “สถานที่นั่นตอนนี้กำลังทำสงครามอยู่ ระบบสายการบินไม่มีบินนะ…คุณจะไปที่นั่นทำไม? ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร ผมยังแนะนำว่าคุณอย่าไป!”
เย่เฉินพูดอย่างช่วยไม่ได้: “มีเรื่องสำคัญบางอย่างเกิดขึ้นฉันจำเป็นต้องไป ยิ่งไปกว่านั้นเวลาบีบคั้น นายรีบช่วยฉันสอบถามหน่อย มีเส้นทางที่ค่อนข้างเชื่อถือได้หรือเปล่า สามารถที่จะทำให้ฉันอยู่ในเวลาที่เร็วที่สุด ตลอดทางไปถึงดามัสกัสเมืองหลวงของซีเรียได้”
เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินคำพูดนี้ ไม่พูดโน้มน้าวเย่เฉินอีก แต่หยิบโทรศัพท์ออกมาในทันที และโทรไปหลายสายอย่างต่อเนื่อง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...