หลังจากที่โทรเสร็จ เฉินจื๋อข่ายพูดกับเย่เฉินว่า: “คุณชาย ผมปรึกษาเพื่อนแล้ว และก็สอบถามช่องทางต่างประเทศบ้าง ตอนนี้อยากจะไปซีเรีย เส้นทางที่ใช้เป็นประจำคือบินไปที่ไปตุรกีหรืออิรักก่อน ต่อมาจากสองประเทศนี้สัญจรทางบกเข้าซีเรีย”
จากนั้น เฉินจื๋อข่ายก็พูดอีกว่า: “แต่ว่าสิ่งที่ค่อนข้างกระอักกระอ่วนคือ ตุรกีอยู่ทางเหนือของซีเรีย และอิรักอยู่ทางตะวันออกของซีเรีย แต่ดามัสกัสเมืองหลวงของซีเรีย ดันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของซีเรีย กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ไม่ว่าจะมาจากอิรักหรือตุรกีไปที่ดามัสกัส ต้องเดินทางสัญจรทางบกไกลหลายร้อยกิโลเมตร”
“ยิ่งไปกว่านั้น ภูมิประเทศในตะวันออกกลางมีความซับซ้อน การคมนาคมขนส่งไม่สะดวกนัก เพียงแค่ระยะทางช่วงนี้ อย่างน้อยก็ต้องยี่สิบชั่วโมง”
เย่เฉินขมวดคิ้ว และเอ่ยปากพูดว่า: “ถ้าหากฉันจำไม่ผิด ทางตะวันตกของซีเรียน่าจะเป็นเขตแดนติดต่อกันกับเลบานอนนะ? ยิ่งไปกว่านั้นเมืองหลวงของทั้งสองประเทศก็อยู่ใกล้กันมาก ระยะทางเป็นเส้นตรงไม่ถึงหนึ่งร้อยกิโลเมตร บินไปที่เลบานอนก่อน ค่อยเข้าซีเรียจากเลบานอนสะดวกกว่าไม่ใช่เหรอ?”
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และพูดว่า: “คุณชาย เรื่องนี้เมื่อกี้นี้ผมก็ถามแล้ว”
“พูดตามทฤษฎี แน่นอนว่าเลบานอนอยู่ใกล้กับดามัสกัสมากกว่า แต่ว่าถ้าหากสายการบินจากในประเทศไปเลบานอน เส้นทางก็จะไปถึงที่ซีเรียพอดี”
“ตอนนี้กองกำลังรัฐบาลซีเรียและฝ่ายต่อต้านกำลังต่อสู้กันเหมือนไม่มีค่า ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองฝ่ายมีอาวุธสกัดจากพื้นสู่อากาศ ดังนั้น สายการบินของประเทศไหนก็ไม่กล้าบินไปในเขตน่านฟ้าของมัน ทำได้เพียงวนรอบใหญ่ หลบหลีกเขตน่านฟ้าของซีเรีย”
“ตามเส้นทางของสายการบิน ถ้าเกิดหลบหลีกซีเรีย ระยะทางของเที่ยวบินจะเพิ่มขึ้นเกือบสองพันกิโลเมตร”
“ด้วยเหตุนี้ เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวของพวกเราก็บินไปรวดเดียวไม่ได้ จำเป็นต้องหาสนามบินแวะพักระหว่างทางเพื่อเติมน้ำมัน”
เฉินจื๋อข่ายก็ตกอยู่ในห้วงความคิดในทันที เขาครุ่นคิดอยู่นาน ทันใดนั้นก็นึกถึงอะไรบางอย่างได้ และอ้าปากพูดว่า: “คุณชาย ดูจากในปัจจุบัน มีทางเดียวที่จะแก้ไขปัญหาได้ สามารถทำให้คุณภายในสี่ชั่วโมงครึ่ง บินจากเมืองจินหลิงถึงเลบานอน! เพียงแต่ว่าปัญหานี้ผมทำไม่ได้ มีเพียงคุณเท่านั้นที่จะลองทำได้”
เย่เฉินรีบถามว่า: “ปัญหาอะไร?!”
เฉินจื๋อข่ายตักเตือนอย่างรวดเร็ว: “คุณชาย คุณจำได้หรือเปล่า ตอนที่คุณไปที่ภูเขาฉางไบที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อซุ่มโจมตีราชาบู๊ทั้งแปดในครั้งนั้น ผมบอกกับคุณแล้ว คุณปู่ของคุณใช้เงินจำนวนมากซื้อเครื่องบินคองคอร์ดลำหนึ่ง?”
“ความเร็วในการบินของเครื่องบินคองคอร์ด คือสองจุดห้าเท่าของสายการบินของเครื่องบิน ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องบินคองคอร์ดลำนั้นที่คุณปู่ของคุณซื้อยังได้รับการดัดแปลงและอัปเกรดเป็นพิเศษ ซึ่งช่วยลดความสามารถในการบรรทุกของเครื่องบินและเพิ่มความจุเชื้อเพลิงของเครื่องบิน เติมน้ำมันครั้งเดียวบินได้หนึ่งหมื่นกิโลเมตรด้วยความเร็วเหนือเสียง ไม่จำเป็นต้องลงจอดเติมน้ำมันกลางทาง สี่ชั่วโมงก็สามารถที่จะส่งคุณไปถึงเลบานอนได้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...