ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2537

เครื่องบินคองคอร์ดเคยเป็นหนึ่งเดียวในโลก เครื่องบินคองคอร์ดด้วยความเร็วเหนือเสียงที่นำไปใช้งานเชิงการพาณิชย์ได้อย่างแท้จริง

สำหรับคนหนุ่มสาวมากมาย พวกเขาอาจจะไม่รู้จักเครื่องบินรุ่นนี้ด้วยซ้ำ แต่จำเป็นต้องยอมรับว่า เครื่องบินรุ่นนี้เคยอยู่ในประวัติศาสตร์ของสายการบิน ได้เขียนไว้ว่าแข็งแกร่งจำนวนหนึ่ง

เมื่อดูกฎการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของมนุษย์ ในช่วงหลายสิบปีนี้มา จะพบปรากฏการณ์ที่น่าสนใจ นั่นก็คือ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้คนค่อนข้างอนุรักษนิยม ในการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาก

และในช่วงสงครามเย็นตั้งแต่ปี1960ถึง1980 แต่กลับเป็นยุคทองที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของมนุษย์เติบโตอย่างแข็งแรงและพัฒนาอย่างดุเดือด

ผู้คนในยุคนั้น แสดงความกระตือรือร้นและความหัวรุนแรงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในยุคที่หน่วยประมวลผลกลางของคอมพิวเตอร์ไม่ดีเท่าเครื่องเรียนอิเล็กทรอนิกส์เสี่ยวป้าหวาง สหภาพโซเวียตได้ส่งนักบินอวกาศขึ้นสู่อวกาศ และสหรัฐอเมริกาได้ส่งนักบินอวกาศไปยังดวงจันทร์

ในเวลาเดียวในยุคนั้น ผู้คนเลิกสนใจสายการบินเครื่องบินธรรมดาที่ช้ากว่าความเร็วเสียง และเริ่มก้าวเข้าสู่ยุคความเร็วเหนือเสียงด้วยการเชิดหน้าชูตา

อยู่ในปี1975 เครื่องบินคองคอร์ดสามารถที่จะบรรลุความเร็วเหนือเสียงถึงสองเท่าได้ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการ ในขณะนั้นผู้คนต่างเพลิดเพลินกับเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงสองพันหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้ว

ตอนนี้ บินจากเย่นจิงถึงเมืองจินหลิง ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง แต่ถ้าหากนั่งเครื่องบินคองคอร์ด ใช้เวลาเพียงยี่สิบห้านาทีเท่านั้น

น่าเสียดายคือ แม้ว่าความเร็วของเครื่องบินรุ่นนี้จะเร็วมาก แต่การประหยัดน้ำมันก็แย่มาก ดังนั้นเมื่อเกิดการมาถึงของวิกฤตเศรษฐกิจ และอุบัติเหตุบินที่ร้ายแรง เครื่องบินรุ่นนี้ถอยออกจากสายการบินในปี2003และหายเข้ากลีบเมฆไปจากโลกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

จนถึงวันนี้ คนส่วนใหญ่ถึงกับจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีเครื่องบินรุ่นนี้อยู่ แต่ว่าเครื่องบินรุ่นนี้ยังมีหลายลำถูกดูแลรักษาไว้อย่างดี

ยิ่งไปกว่านั้น โดยไม่มีข้อยกเว้น ทั้งหมดกลายเป็นยานพาหนะสุดพิเศษของคนรวยระดับสูงสุด

เย่โจงฉวนคุณปู่ของเย่เฉินก็มีหนึ่งลำ

เขาอ้าปากพูดอย่างยากที่จะซ่อนความตื่นเต้นไว้ได้: “เยี่ยมมาก! ถ้าหากมีเครื่องบินคองคอร์ด สามารถประหยัดเวลาได้มากกว่าครึ่งในคราวเดียว!”

จากนั้น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาในทันที และเอ่ยปากพูดว่า: “ฉันจะโทรหาเขาเดี๋ยวนี้ ไม่ว่ายังไงจะต้องยืมเครื่องบินลำนี้มาให้ได้!”

เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างค่อนข้างเป็นห่วงว่า: “คุณชาย ว่ากันว่าเครื่องบินลำนี้เป็นของล้ำค่าของคุณปู่คุณเป็นพิเศษ ตราบจนทุกวันนี้ไม่เคยให้ใครยืม และก็ไม่เคยให้ใครใช้นอกจากเขา ตอนนี้ผมก็เป็นห่วงว่าเขาจะไม่อยากยืมให้กับคุณ”

เย่เฉินพูดอย่างเคร่งขรึม: “ไม่ว่ายังไง ก็ต้องลองโทรไปดูก่อนนะ!”

หลังจากพูดจบ เขาก็โทรหาเย่โจงฉวน

โทรศัพท์ดังขึ้นเพียงสองครั้ง ก็ถูกรับสายในทันที