เย่โจงฉวนถามอย่างมีความสุขว่า: “เฉินเอ๋อ วันนี้นายคิดยังไงถึงได้โทรหาปู่ได้?”
เย่เฉินตรงไปที่หัวข้อ และพูดว่า: “ผมมีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ”
เย่โจงฉวนพูดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย: “โธ่เอ๊ย นายมีอะไรต้องเกรงใจปู่ด้วย เรื่องอะไรนายพูดมาได้เลย ตราบใดที่ปู่สามารถช่วยได้ ไม่สะเพร่าอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินก็พูดว่า: “ผมมีเรื่องด่วน ต้องการไปที่ซีเรียในทันที ได้ยินว่าคุณมีเครื่องบินคองคอร์ดลำหนึ่ง ผมอยากจะยืมมาใช้”
“ยืมเครื่องบินคองคอร์ดเหรอ?”เย่โจงฉวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งในทันที หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เฉินเอ๋อ อันที่จะถ้านายต้องการยืมเครื่องบินส่วนตัว ปู่มีเครื่องบินโบอิงบิซิเนสเจ็ตที่หรูหรามาก เพียงแค่ภายในก็เปลี่ยนแปลงก็ใช้ไปหลายร้อยล้านดอลลาร์ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่านี่คือพระราชวังบนท้องฟ้า ปู่ยืมเครื่องบินลำนั้นให้นายดีกว่า?”
เย่เฉินพูดอย่างหนักแน่นว่า: “ไม่ ผมจะยืมแค่คองคอร์ด”
เย่โจงฉวนถอนหายใจ และพูดว่า: “โธ่เอ๊ย เครื่องลำนั้นเก่าเกินไปจริงๆ นายก็รู้ว่า เรื่องของเครื่องบินแบบนี้ยิ่งเก่ายิ่งไม่ปลอดภัย”
เย่เฉินคาดไม่ถึงว่าเย่โจงฉวนจะพูดอ้อมค้อมกับตัวเองอยู่ที่นี่ ก็ค่อนข้างทนไม่ได้ และพูดว่า: “คุณไม่ยอมให้ผมยืมเครื่องบินคองคอร์ดก็ได้ แต่อย่างน้อยคุณต้องยืมเครื่องบินลำหนึ่งที่สามารถทำให้ผมบินจากเมืองจินหลิงไปถึงซีเรีย ภายในสี่ชั่วโมงครึ่ง”
“เอ่อ…”เย่โจงฉวนพูดอย่างทำอะไรไม่ถูกว่า: “เงื่อนไขสี่ชั่วโมงครึ่งนั้นสูงเกินไป สามารถที่จะผ่อนผันหน่อยได้มั้ย…”
เย่เฉินถามเขากลับว่า: “ตกลงว่ายืมได้หรือเปล่า คุณก็ให้คำพูดที่ดีกับผม ถ้าหากไม่ได้ งั้นผมก็จะไม่บังคับใจคนอื่นให้ทำในสิ่งที่ทำไม่ได้”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินพูดอย่างเย็นชาว่า: “แต่ว่า ผมอาจจะต้องไตร่ตรองเรื่องพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษอีกครั้ง อีกอย่าง ผมคิดว่าในเมื่อเรื่องเล็กยืมเครื่องบินแค่นี้ก็ทำให้เป็นปัญหาใหญ่ขนาดนี้ จากนี้ไปผมจะไม่รบกวนตระกูลเย่อีกแล้ว”
“นายจะไปซีเรียเหรอ?”เย่โจงฉวนถามด้วยความประหลาดใจ: “ทางนั้นตอนนี้กำลังทำสงครามกัน นายไปทำอะไรที่นั่น?”
เย่เฉินพูดอย่างไม่แยแสว่า: “ผมมีเรื่องส่วนตัวบางอย่างที่ต้องไปจัดการ”
เย่โจงฉวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเอ่ยปากพูดว่า: “ทางเลบานอนนั้นปู่ก็มีเส้นสายอยู่บ้าง!”
“เอาอย่างนี้นะ ฉันจะเคลียร์ให้นาย รับรองว่าก่อนหน้าที่นายจะถึงเลบานอน จะช่วยนายจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จ”
“รับรองว่าหลังจากที่นายถึงเลบานอน ก็สามารถที่จะตรงไปที่ซีเรียได้แล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...