ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2540

เซียวชูหรันอดไม่ได้ที่จะถามเขาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา: “สามี โครงการนี้สามารถที่จะไม่รับงานได้มั้ย? อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดของนายแล้ว ช่วงนี้ไม่อยากให้นายยุ่งเหมือนเมื่อก่อนแล้วจริงๆ...”

เย่เฉินรู้สึกซาบซึ้งใจ และพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน: “ภรรยาที่ดี พูดตามตรงฉันก็ไม่อยากออกไปในเวลานี้ แต่ครั้งนี้คนที่หาฉันเป็นลูกค้าเก่าคนหนึ่ง หลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ”

พูดถึงตรงนี้ เขาก็นิ่งไปเล็กน้อย และพูดต่อไปว่า: “ภรรยา เอาอย่างนี้ดีมั้ย ฉันรับปากเธอ หลังจากที่จัดการงานนี้เสร็จ หนึ่งเดือนข้างหน้านี้ฉันก็จะไม่รับงานใหม่อีก!”

เหตุผลที่เย่เฉินสัญญาเป็นเวลาหนึ่งเดือน เป็นเพราะว่าหลังจากเกือบหนึ่งเดือน ก็จะถึงเทศกาลเช็งเม้ง ถึงเวลานั้นตัวเองยังต้องไปร่วมพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษที่เย่นจิง ถึงเวลานั้นคงจะยังต้องใช้เหตุผลดูฮวงจุ้ยมาอธิบายให้กับเซียวชูหรัน

เซียวชูหรันทางโทรศัพท์นี้ หลังจากที่ได้ยินเย่เฉินบอกว่ากลับมาแล้วจะไม่รับงานหนึ่งเดือน ในที่สุดอารมณ์ก็ผ่อนคลายลงมาก น้ำเสียงก็ดูงอนเล็กน้อย และพูดว่า: “นายเป็นคนพูดเองนะ ถ้าหากภายในหนึ่งเดือนข้างหน้า นายยังกล้าออกไปดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นอีก งั้นฉันก็จะแยกห้องนอนกับนาย!”

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดแบบนี้ ก็รับปากในทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย และอ้าปากพูดว่า: “ภรรยาวางใจได้! ฉันพูดได้ทำได้!”

เซียวชูหรันถึงได้พอใจ และถามเขาว่า: “งั้นนายจะออกเดินเมื่อไหร่?”

เย่เฉินพูดว่า: “เดี๋ยวก็จะออกเดินทางแล้ว”

เซียวชูหรันถามอย่างยากที่จะซ่อนเร้นความประหลาดใจว่า: “ทำไมถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น? ฉันคิดว่านายจะรอพรุ่งนี้ค่อยออกเดินทาง”

เย่เฉินพูดอธิบายว่า: “ผู้ขายคฤหาสน์ของคนอื่นเขาได้ติดต่อผู้ซื้อหลายรายพร้อมกัน เพราะว่าราคาค่อนข้างถูก ดังนั้นใครลงมือก่อนก็เป็นของใครก่อน ดังนั้นลูกค้าเก่าคนนี้ถึงได้รีบร้อนขนาดนี้ อยากให้ฉันไปด้วยกันกับเขาในวันนี้”

เซียวชูหรันถามด้วยความสงสัย: “ลูกค้าอะไรนะ ผู้ชายหรือผู้หญิง?”

หลังจากพูดจบ เธอรู้สึกว่าคำถามนี้ของตัวเองค่อนข้างไม่เหมาะสม รีบพูดอธิบายว่า: “เย่เฉิน ฉันก็แค่ถามไปงั้นแหละ ไม่ได้มีความหมายอื่น ถ้านายไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เป็นลูกค้าผู้ชาย เขายังค่อนข้างมีชื่อเสียงด้วย ก็คือผู้จัดการทั่วไปโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงของพวกเรา เฉินจื๋อข่าย”

ชื่อเสียงของเฉินจื๋อข่าย เซียวชูหรันก็ย่อมเคยได้ยินมาก่อน

แต่ทว่า เธอรู้เพียงว่าเฉินจื๋อข่ายเป็นผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง และก็รู้ว่าเฉินจื๋อข่ายมีอิทธิพลอย่างมากอยู่ที่เมืองจินหลิง แต่เธอไม่รู้ว่าพื้นเพที่แท้จริงของเฉินจื๋อข่าย

ในเวลานี้เย่เฉินพูดว่า: “ภรรยา พวกเราเตรียมตัวจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้แล้ว แค่นี้ก่อนนะ”

เซียวชูหรันรีบพูดว่า: “งั้นนายออกไปข้างนอก จะต้องระวังตัวด้วย อีกอย่างอย่าลืมทานข้าวให้ตรงเวลา”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “วางใจได้ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี”

เซียวชูหรันถึงได้พูดอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า: “งั้นนายก็ไปเถอะ ฉันก็จะทำงานต่อแล้ว กลับมาเร็วๆหน่อย”

“ครับ”

เย่เฉินก็วางสายอย่างค่อนข้างอาลัยอาวรณ์ ต่อจากนั้นก็พูดกับเฉินจื๋อข่ายในทันทีว่า: “จัดเตรียมการเฮลิคอปเตอร์ ฉันจะไปสนามบิน!”

…