เมื่อเย่เฉินพูดว่าจะไปสนามบิน เฉินจื๋อข่ายพูดออกมาทันที “คุณชายจะไปตอนนี้เหรอครับ”
เย่เฉินพูดทันที “ถ้าไม่ไปตอนนี้ ยังจะรออะไรอีก เครื่องอาจขึ้นบินแล้ว หลังจาก 20 กว่านาที จะถึงสนามบินเมืองจินหลิง ถ้าเฮลิคอปเตอร์ช้าอีกนิดเดียว เครื่องบินคองคอร์ดต้องถึงก่อนแน่นอน”
เฉินจื๋อข่ายตั้งสติได้ เขายิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “ใช่ครับๆ ลืมไปเลยว่าเครื่องบินคองคอร์ด บินเร็วมาก คุณรอสักครู่นะครับ ผมจะไปเตรียมเฮลิคอปเตอร์เพื่อขึ้นบินครับ”
เมื่อพูดจบ เฉินจื๋อข่ายหยิบวิทยุสื่อสารบนโต๊ะ แล้วพูดทันทีว่า “ทีมเฮลิคอปเตอร์ รีบเตรียมตัว อีกห้านาที เตรียมบินไปสนามบินเมืองจินหลิง!”
ไม่นาน เย่เฉินได้ยินเสียงสตาร์ทเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ จากด้านบนของอาคาร
เฉินจื๋อข่ายรีบพูดว่า “คุณชาย ออกเดินทางได้แล้วครับ!”
“โอเค!” เย่เฉินลุกขึ้นยืนอย่างไม่ลังเล จากนั้นจึงเดินออกจากห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย
ห้องทำงานของเฉินจื๋อข่ายอยู่ชั้นบนสุด และลานจอดเฮลิคอปเตอร์ อยู่ข้างบนห้องทำงานของเขาพอดี หน้าประตูห้องทำงานมีลิฟต์ส่วนตัวอยู่ด้วย สามารถขึ้นไปบนตึกได้ทันที
เย่เฉินทำตามคำแนะนำของเฉินจื๋อข่าย เขาขึ้นลิฟต์ส่วนตัวมาด้านบนตึก ตอนนี้เฮลิคอปเตอร์ สตาร์ทเครื่องเตรียมขึ้นบิน
เจ้าหน้าที่เฮลิคอปเตอร์คนหนึ่งเปิดประตูให้ และยืนอย่างสุภาพอยู่ด้านข้าง เย่เฉินเดินขึ้นไป โดยไม่ลังเล คิดไม่ถึงว่าเฉินจื๋อข่ายจะขึ้นมาด้วย
เย่เฉินพูดว่า “เหล่าเฉิน นายไม่ต้องมาส่งฉัน”
ด้านหน้าของเครื่องบิน ไม่ได้มีลักษณะโค้งเหมือนเครื่องบินทั่วไป ด้านหน้าของเครื่องบินลำนี้ เป็นทรงกรวยแหลม และปีกเครื่องบิน ไม่ได้เป็นปีกที่กางออกสองข้าง แต่เป็นปีกที่อยู่ด้านหลัง ในลักษณะสามเหลี่ยม ปีกลักษณะสามเหลี่ยมเช่นนี้ ดูก็รู้ว่าออกแบบมาเพื่อความเร็ว
เฉินจื๋อข่ายที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เห็นเครื่องบินลำนั้นเช่นกัน เขาพูดอย่างตื่นเต้น “คุณชาย รีบดูเร็ว นั่นเป็นเครื่องบินคองคอร์ดของคุณท่าน! ดูเหมือนว่าเครื่องบินลำนั้นจะถึงก่อนเรา!”
เครื่องบินคองคอร์ด มีความเร็วเกือบ 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เร็วกว่าเฮลิคอปเตอร์ไม่น้อย เพราะฉะนั้น เพียงพริบตาเดียว ก็บินแซงเฮลิคอปเตอร์ไปแล้ว
เย่เฉินมองเครื่องบินที่เหมือนอยู่ในนิยายแนววิทยาศาสตร์ เขารู้สึกทอดถอนใจ คิดไม่ถึงจริงๆ ดูเหมือนว่าเครื่องบินที่ล้ำสมัยดังกล่าว ไม่คาดคิดเลยว่า จะเป็นผลผลิตจากเมื่อหลายสิบปีก่อน
สิ่งที่ทำให้เขาทอดถอนใจยิ่งกว่านั้น มันใช้ต้นทุนมหาศาลจริงๆ ราคาการสร้างเครื่องบินแบบนี้สูงมาก ค่าดัดแปลงและค่าบำรุงรักษายิ่งแพงกว่า เงินที่ต้องใช้ในการดูแลมัน เร็วยิ่งกว่าการเผาเงินเสียอีก ถ้าไม่ใช่ตระกูลที่มีทุนทรัพย์เป็นล้านล้าน ก็ยังไม่มีใครสร้างของที่แพงขนาดนี้มาก่อน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...