ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2547
เมื่อเย่เฉินขึ้นมาบนเครื่องบิน หานกวางเย่าชี้ไปยังชายผิวขาวที่กำลังตรวจสอบกระเป๋าโดดร่ม แล้วพูดว่า “คุณชาย ท่านนี้คือวาซิล มาจากรัสเซีย ก่อนหน้านี้เป็นครูฝึกทหารพลร่ม เชี่ยวชาญในการโดดร่มมากว่า 20 ปี เขามีประสบการณ์มากมาย”
ชายชาวรัสเซียที่ถูกเรียกว่าวาซิล ลุกขึ้นยืน เขาทำความเคารพเย่เฉิน และพูดภาษาจีนที่ฟังดูไม่ค่อยเป็นมาตรฐานกับเย่เฉิน “สวัสดีครับคุณชายเย่! ครั้งนี้ผมมาเป็นครูฝึกโดดร่มให้คุณ ถ้าคุณรู้สึกไม่มั่นใจ เมื่อถึงตอนนั้นผมสามารถพาคุณกระโดดลงไปได้”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วถามว่า “ถ้าผมโดดเอง มีส่วนไหนต้องระวังบ้าง”
วาซิลอธิบายว่า “เดี๋ยวตอนที่เราใกล้ถึงที่หมาย ผมจะเลือกสถานที่กระโดดร่มที่เหมาะสมที่สุดโดยพิจารณาจากความสูง กระแสลม และความเร็วลมรอบๆ จุดหมายปลายทาง ถ้าคุณโดดเอง ต้องโดดตอนที่ผมบอกเท่านั้น”
พูดจบ เขายื่นนาฬิกาข้อมือแบบเฉพาะให้เย่เฉิน และพูดว่า “คุณชายเย่ นาฬิกาเรือนนี้สามารถตรวจสอบระดับความสูง อุณหภูมิ อุณหภูมิร่างกาย อัตราการเต้นของหัวใจ และตำแหน่ง GPS ของคุณได้แบบเรียลไทม์ หลังจากคุณโดดร่ม กางแขนและขาออกอย่างมั่นคง และใช้แขนขารักษาทิศทางเอาไว้ ผมจะส่งพิกัด GPS ของคุณในเวลานั้น ใช้วิทยุเพื่อเตือนวิธีควบคุมแขนขา และทิศทางของคุณแบบเรียลไทม์ เพื่อให้แน่ใจว่าจุดลงของคุณจะไม่ออกนอกทิศทาง”
“นอกจากนี้ ผมได้ตั้งตัวเตือนให้ดึงร่ม ไว้ในนาฬิกาเรือนนี้แล้ว หากคุณถึงความสูงที่กำหนด นาฬิกาจะสั่นและมีเสียง เพื่อเตือนให้ดึงร่ม เมื่อถึงตอนนั้นคุณสามารถดึงร่มหลัก ในกระเป๋าโดดร่ม ให้กางออกได้เลย”
เย่เฉินรับนาฬิกาข้อมือมาใส่ไว้บนข้อมือ วาซิลหยิบกระเป๋าโดดร่มที่เตรียมไว้เรียบร้อยขึ้นมา เขาชี้ไปที่ห่วงตรงก้นกระเป๋า แล้วพูดว่า “นี่คือที่ดึงร่มให้กางออก หลังจากถึงระดับความสูง คุณต้องกางร่ม ภายในระยะเวลา 20 วินาที ไม่งั้นจะมีอันตรายถึงชีวิต”
พูดจบ เขาชี้ไปที่สวิตซ์ที่อยู่ด้านขวากระเป๋าโดดร่ม แล้วพูดว่า “อันนี้ใช้ตัดร่มครับ ถ้าร่มหลักไม่กาง หรือเกิดเหตุการณ์ร่มพันกันกลางอากาศ คุณสามารถใช้อันนี้ปลดร่มหลักออก จากนั้นร่มสำรองที่อยู่ด้านซ้ายจะกางออก หลังจากตัดร่มหลัก ต้องรีบกางร่มสำรองทันที”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดว่า “โอเค ผมจำได้แล้ว กางร่มหลักก่อน ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝัน ให้ตัดร่มหลักก่อน จากนั้นจึงกางร่มสำรอง”
“โอเค” เย่เฉินพยักหน้า จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ “งั้นเตรียมบินได้เลย!”
“ได้ครับคุณชาย!”
หานกวางเย่าเดินเข้าไปในห้องนักบิน หลังจากพูดสั่งสองสามประโยค เครื่องยนต์ค่อยๆ ติดเครื่อง และถอยออกจากโกดังเก็บเครื่องบิน
จากนั้น เครื่องบินเคลื่อนตัวไปจนสุดรันเวย์ ดันไปข้างหน้าอย่างเต็มแรง หลังจากสองนาที เครื่องบินนำเครื่องขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังซีเรีย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...