ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2548

หลังจากเครื่องบินเข้าสู่น่านฟ้าซีเรีย หานกวางเย่าใช้แท็บเล็ตเปิดแผนที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซีเรีย และพูดกับเย่เฉินว่า “คุณชายครับ วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้ม ถึงการมองเห็นจะไม่มาก แต่การโดดร่มตอนกลางวัน จะทำให้อีกฝ่ายเห็นได้ง่าย ดังนั้นจุดหมายที่เรากำหนดไว้ ตอนกระโดดร่มลงสู่พื้นดิน คือตรงนี้ครับ”

พูดพลาง เขาใช้นิ้วชี้ไปยังตำแหน่งบนหน้าจอ และใช้นิ้ววาดวงกลมสีแดงลงไป จากนั้นเขาวาดลูกศร ชี้ไปยังหุบเขา “และที่นี่ คือที่หมายของคุณ จุดที่คุณโดดร่มลงสู่พื้นดินอยู่ห่างจากที่หมาย ประมาณ 5 กิโลเมตร หลังจากคุณลงสู่พื้นดิน คุณเดินเท้าไปต่อ แบบนี้จะมีความปลอดภัยมากกว่าครับ”

เย่เฉินโบกมือไปมา “เป็นเขตภูเขาอยู่แล้ว เส้นทางตรง 5 กิโลเมตร ต้องข้ามเขา 2 ลูก ไม่รู้ต้องเสียเวลานานเท่าไร มีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม”

“เรื่องนี้...” หานกวางเย่ารีบหันไปมองวาซิล

วาซิลพูดอย่างลำบากใจ “คุณชายเย่ ถ้าคุณโดดลงไปใกล้พวกเขาเกินไป พวกเขาอาจจ้องคุณ ตั้งแต่ยังไม่ถึงพื้นดิน เราทำเพื่อความปลอดภัยของคุณ”

เย่เฉินพูดอย่างราบเรียบ “ไม่เป็นไร ผมมีวิธีที่จะทำให้พวกเขาไม่เห็นผม”

หานกวางเย่าจนปัญญา เขาทำได้เพียงหยิบกล่องพลาสติกใต้ที่นั่งออกมา หลังเปิดออก ในนั้นมีปืนสีดำขลับสองกระบอก กระสุนกองหนึ่ง มีดสั้นที่ทำจากเหล็กหนึ่งเล่ม รวมไปถึงระเบิดมืออีก 2-3 ลูก เขาพูดกับเย่เฉินว่า “คุณชาย คุณพกอาวุธพวกนี้ไปด้วยเถอะครับ เอาไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน”

เย่เฉินส่ายหน้า “ฉันใช้ปืนไม่เป็น”

หานกวางเย่าพูดอย่างตกใจ “คุณใช้ปืนไม่เป็นเหรอครับ! งั้น...งั้นคุณไปครั้งนี้ จะป้องกันตัวยังไงครับ”

เย่เฉินยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันกล้าไปคนเดียว แน่นอนว่าต้องมีวิธีป้องกันตัว แต่แค่ไม่ใช่ปืนเท่านั้น”

เย่เฉินรู้อยู่แก่ใจ จะลอบเข้าไปในฐานของทหารกว่าพันนาย ปืนไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เรื่องแบบนี้ต้องใช้ไหวพริบเท่านั้น

ถ้าอยากช่วยเฮ่อจือชิวให้รอดออกมา ตัวเขาเองต้องแอบเข้าไป และแอบออกมา จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตไม่ได้

เย่เฉินไม่รู้ภาษาอาหรับ แต่ภาษาอังกฤษ เขาเรียนเป็นภาษาแม่ตั้งแต่เด็ก ดังนั้นเขาอ่านเพียงแวบเดียว ก็เข้าใจประโยคในกระดาษ

อันที่จริงประโยคในกระดาษง่ายดายมาก เนื้อหาโดยรวมก็คือ “ฉันเป็นคุณชายตระกูลเย่แห่งประเทศจีน อย่าฆ่าฉัน ขอแค่พวกคุณให้ฉันรอดปลอดภัย ตระกูลฉันจะให้เงินพวกคุณ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!”

เย่เฉินอ่านจบ เขาหัวเราะพรวดออกมา “นายคิดรอบคอบมาก แต่สิ่งนี้ สำหรับฉัน มันไร้ประโยชน์จริงๆ”

พูดจบ เขาก็ฉีกกระดาษออกเป็นชิ้นๆ

ขณะที่หานกวางเย่า กำลังตกตะลึง เย่เฉินเอาแท็บเล็ตในมือหานกวางเย่า เขาวาดวงกลมสีแดง ลงบนภูเขาที่อยู่ห่างจากจุดหมายประมาณ 20 กิโลเมตร แล้วพูดกับหานกวางเย่าว่า “นับตั้งแต่ฉันเริ่มโดดร่ม หลังจาก 6 ชั่วโมง นายเตรียมเฮลิคอปเตอร์มารับฉันที่นี่!”