ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2549
หลังจากบินมาได้ 15 นาที เย่เฉินอยู่ห่างจากจุดหมายเพียงสิบกิโลเมตรสุดท้าย
จากการคำนวณของวาซิล เย่เฉินน่าจะโดดร่มลงจากเครื่องบิน อีกประมาณ 5 นาที และลงสู่พื้นห่างจากจุดหมายประมาณ 5 กิโลเมตร ผ่านการแนะนำระยะไกลจากเขา
จากนั้นเขาจึงถามเย่เฉินว่า “คุณชายเย่ คุณพร้อมหรือยังครับ”
เย่เฉินพยักหน้า “พร้อมแล้ว”
วาซิลพูดกับหานกวางเย่าว่า “คุณหาน ให้กัปตันเปิดประตูเครื่องบิน”
“โอเค!” หานกวางเย่ารีบเดินไปที่ห้องนักบิน และบอกให้กัปตันเปิดประตูส่วนท้ายของเครื่องบิน
เมื่อประตูเครื่องค่อยๆ เปิดออก ลมเย็นยะเยือกพัดเข้ามา จู่ๆ เฉินจื๋อข่ายก็หนาวจนตัวสั่น
เฉินจื๋อข่ายพูดกับเย่เฉินเสียงดัง “คุณชาย! คุณต้องระวังให้มากๆ นะครับ! หลัง 6 ชั่วโมง เราจะไปรอตรงจุดที่คุณบอก!”
เย่เฉินยิ้มบางๆ “วางใจเถอะ อีก 6 ชั่วโมงเจอกัน!”
ตอนนี้วาซิลเดินมาหน้าประตูเครื่องบินกับเย่เฉิน ทุกคนกลั้นหายใจมองเย่เฉิน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโดดร่ม ไม่เพียงแค่การโดดร่มที่ยากมาก หลังจากลงสู่พื้นดิน คือจุดเริ่มต้นของความยากลำบากที่แท้จริง
คนในนี้ นอกจากเฉินจื๋อข่าย ไม่มีใครเข้าใจ ทำไมเย่เฉินถึงมีความมั่นใจขนาดนี้ กล้าเข้าไปในสถานที่อันตราย ที่มีทหารนับพัน ด้วยตัวคนเดียว ภารกิจที่ยากราวกับนรกแบบนี้ ในหนังก็คงไม่มี
ดังนั้น พวกเขาแต่ละคนกังวลกับความปลอดภัยของเย่เฉินมาก
หานกวางเย่าถึงขนาดคิดว่า เรื่องนี้ มีความน่าจะเป็นสูง ที่จะจบลงด้วยการที่ตระกูลเย่ จ่ายเงินจำนวนมากให้กับฝ่ายค้านและไถ่ตัวเย่เฉินออกมา
แต่ว่า สีหน้าของเย่เฉินไม่เป็นเดือดเป็นร้อน
ครบห้านาทีแล้ว วาซิลพูดกับเย่เฉินว่า “โดดได้แล้วครับคุณชายเย่!”
แต่เย่เฉินกลับไม่สนใจ และพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “รออีกหน่อย”
หานกวางเย่าที่อยู่ข้างๆ แอบถอนหายใจอย่างจนปัญญา
เขาเจอเย่เฉินเป็นครั้งแรก ตอนนี้รู้สึกเพียงว่า เย่เฉินเป็นลูกผู้ลากมากดี ที่แปลกใหม่แบบที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
เขาเคยเจอลูกผู้ลากมากดี ที่ออกมาใช้เงินกับผู้หญิง หาความสุขให้ตัวเอง แต่ไม่เคยเจอลูกผู้ลากมากดีแบบเย่เฉิน ที่ใช้เงินเล่นกับชีวิต
วาซิลดูนาฬิกาจับเวลาในมือ ตอนที่เหลืออีก 10 วินาทีสุดท้าย เขาเริ่มนับถอยหลัง
“10 9 8 7…”
ตอนนี้ประตูเครื่องบินเปิดกว้าง และข้างนอกมีก้อนเมฆหนาเป็นชั้น
ถึงซีเรียอยู่ในตะวันออกกลาง แต่ละติจูดของซีเรีย ไม่ต่างจากเมืองจินหลิงมากนัก อีกทั้งตอนนี้เป็นฤดูหนาวพอดี เป็นฤดูที่ฝนตกมากที่สุดในรอบปีของซีเรีย
เมฆครึ้มบดบังดวงอาทิตย์ และทำให้อากาศเปลี่ยนแปลงเป็นชื้นมาก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...