ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 256
บทที่256 ใช้การไม่ได้แล้วงั้นรึ（2）
คนที่อาศัยอยู่ข้างบนคือเซียวเวยเวยกับเซียวอี้เชียน สองผัวเมียมองเห็นกันแวบหนึ่ง รีบออกจากห้องไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เวลานี้ เซียวเวยเวยเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย วิ่งลงมาจากชั้นบนด้วยน้ำเสียงร้องไห้พอดี
เซียวฉางเฉียนเห็นบนใบหน้าของเธอยังมีรอยนิ้วมือห้านิ้วอยู่ด้วย รีบร้อนถามว่า: “เวยเวย เกิดอะไรขึ้น? เซียวอี้เชียนตบเธอเหรอ?”
เซียวเวยเวยพูดทั้งน้ำตาว่า: “พ่อ แม่ จู่ๆเขาก็ทำไม่ได้กะทันหันเลย หนูลองทุกวิธีแล้วเขาก็ยังทำไม่ได้ สุดท้ายเขายังพาลโกรธ(เพราะอาย) ตบหน้าหนูฉาดหนึ่ง......”
“ทำไม่ได้แล้ว?” เซียวฉางเฉียนถามด้วยความประหลาดใจ: “อะไรคือทำไม่ได้แล้ว? เกิดอะไรขึ้น?”
เวลานี้เซียวเวยเวยก็ไม่มีเวลาสนใจหน้าตาแล้ว รีบร้อนอธิบายว่า: “ก็คือทำอันนั้นไม่ได้แล้ว อันนั้นของผู้ชาย ไม่มีปฏิกิริยาใดๆเลย!”
“อ๋า?” เฉียนหงเย่นถามด้วยความประหลาดใจ: “เป็นเพราะอายุมากแล้ว เลยใช้การได้ไม่ค่อยดีหรือเปล่า?”
เซียวเวยเวยส่ายหน้าซ้ำๆ: “ไม่ใช่! เมื่อวานยังฮึกเหิมประดุจมังกรและเสือที่ผาดโผนอยู่เลย! จู่ๆวันนี้ก็ใช้การไม่ได้เลย......”
เซียวฉางเฉียนถึงได้เข้าใจ เพราะอะไรลูกสาวถึงถูกตบไปฉาดหนึ่ง
พูดตามความจริง ผู้ชายคนหนึ่ง จู่ๆก็สูญเสียความสามารถทางด้านนั้น ก็ต้องขาดสติไปอย่างแน่นอน
กำลังคิดอยู่ เซียวอี้เชียนรีบร้อนลงมาจากชั้นบนทั้งชุดนอน
เฉียนหงเย่นรีบร้อนถาม: “ประธานเซียว นี่มันเรื่องอะไรกัน? เวยเวยทำไม่ดีตรงไหนคุณพูดกับเธอดีๆก็ได้ ไม่มีความจำเป็นต้องลงไม้ลงมือมั้ง?”
การแสดงออกของเซียวอี้เชียนไม่น่าดูอย่างมาก กัดฟันพูดว่า: “พวกคุณแม่งไม่ต้องพูดไร้สาระ รีบขับรถพาผมไปโรงพยาบาล!”
เพราะอะไร จู่ๆตัวเองถึงใช้การไม่ได้แล้วกะทันหันล่ะ?!
ต้องรู้ว่า หลายปีมานี้ตัวเองให้ความสำคัญกับการบำรุงเกี่ยวกับด้านนี้อย่างมาก จ่ายเงินไปกับการบำรุงไตและบำรุงชี่หลายล้านในทุกๆปี พูดได้ว่าฮึกเหิมประดุจมังกรและเสือที่ผาดโผนมาตลอด แม้กระทั่งเมื่อเทียบกับคนหนุ่มอายุยี่สิบกว่าแล้วมีแต่จะเก่งกว่าไม่มีด้อยกว่าด้วยซ้ำ!
เย่เฉินคนนี้ ทำอะไรกับตัวเองกันแน่?!
เซียวอี้เชียนยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นตระหนก รู้สึกว่าเย่เฉินคนนี้ดูเหมือนแปลกประหลาดอย่างมาก!
ถ้าหากว่าอาการนี้สามารถรักษาให้หายได้ยังดีหน่อย ถ้าหากไม่สามารถรักษาให้หายได้ ตัวเองมีชีวิตอยู่แม่งยังมีความหมายอะไรอีก?!
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...