เมื่อเย่เฉินเอ่ยชื่อตัวเองออกมา เหมือนเฮ่อจือชิวโดนฟ้าผ่า สีหน้าของเธอหลงเหลือเพียงความตกตะลึง
เธอไม่เคยเจอหน้าเย่เฉิน เคยส่งข้อความเสียงคุยกันในวีแชทครั้งหนึ่ง เพราะคุยกันน้อยมาก เนื้อหาที่คุยก็ไม่เยอะ เธอจึงจำเสียงเย่เฉินไม่ค่อยได้ ดังนั้นจึงไม่คิดว่าชายตรงหน้า คือคนเดียวกับเย่เฉิน ที่คุยกันในวีแชท
แต่เมื่อได้ยินเขาพูดชื่อ เฮ่อจือชิวรีบเอาทั้งสองคนมาเทียบกันทันที!
ตอนนี้ เธอถามอย่างตื่นเต้น “คุณเย่...ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ได้”
เย่เฉินยักไหล่ เขาพูดอย่างทอดถอนใจ “ผมบอกคุณไปแล้ว ที่นี่ไม่ปลอดภัย แต่คุณไม่เชื่อ รู้ไหมว่าพ่อคุณเป็นห่วงแค่ไหน”
เมื่อเฮ่อจือชิวได้ยิน เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ชายชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดียพูดว่า “จือชิว เธออย่าไปหลงกลเขานะ! ดูก็รู้ว่าไอ้หมอนี่ไม่ใช่คนดี!”
ชายเชื้อสายจีนก็พูดอย่างเห็นด้วยว่า “ใช่ จือชิว อย่าไปเชื่อเขา! เธอต้องเชื่อมั่น อเมริกาต้องช่วยเราออกไปแน่นอน!”
พูดพลาง เขาก็รู้สึกฮึกเหิม และพูดว่า “ฉันเชื่อ แค่เราอดทน รอให้พวกเราถูกช่วยออกไป ในสายตาของสื่อ เราต้องเป็นฮีโร่ที่ต่อสู้กับพวกฝ่ายค้าน ที่ถึงตายก็ไม่มีวันยอมพวกนั้น เมื่อเรากลับไปอเมริกา จะต้องกลายเป็นฮีโร่ในสายตาของทุกคนแน่นอน! ถ้าตอนนี้เธอถูกเขาปั่นหัว ถูกเขาหลอก ถึงตอนนั้นเธอจะไม่ได้เป็นฮีโร่ในสายตาทุกคน อีกทั้งอาจจะโดนคนอื่นทำร้ายและเป็นที่รังเกียจด้วย!”
เย่เฉินเห็นความคิดแปลกประหลาดของไอ้หมอนี่ เขาแสยะยิ้มแล้วถามว่า “พี่ชาย นายเกิดและโตที่อเมริกาใช่ไหม”
ชายเชื้อสายจีนพยักหน้าเบาๆ
พูดจบ เธอไม่รอให้เฮ่อจือชิวตอบ และรีบพูดต่อ “อายุน้อยยังไม่เท่าไร แต่เธอเคยคิดไหม บอสใหญ่ที่มีค่าตัวกว่าแสนล้าน จะบินมาซีเรียด้วยตัวเอง เพื่อทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”
“อีกอย่าง! เมื่อกี้ซันเจย์วิเคราะห์ให้เธอฟังแล้ว ถ้าเขาเป็นบอสใหญ่คนนั้นจริง จะบินจากจีนมาที่นี่ ในระยะเวลาอันสั้นได้ยังไง เธอคิดว่าเขาเป็นไอรอนแมนเหรอ”
ชายเชื้อสายจีนพูดว่า “ใช่! จือชิว เธอคิดให้ดี เธอไม่เคยเจอหน้าคุณเย่ ดังนั้นเธอตัดสินยังไง ว่าคนตรงหน้าคือเขา ฉันสงสัยว่าไอ้หมอนี่ จะแฮกพาสเวิร์ดมือถือของเธอ แล้วแอบดูบันทึกสนทนาของเธอ เขาจับจุดอ่อนนี้ได้ และใช้ชื่อของคุณเย่ เพื่อหลอกเธอ!”
เฮ่อจือชิวส่ายหน้า เธอพูดอย่างมั่นใจ “ฉันยืนยันได้ว่าเขาคือคุณเย่! เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้เทียบเสียงของเขา กับเสียงที่คุยกันในแชท แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจ ทั้งสองคนคือคนเดียวกัน!”
คนอื่นคิดว่าเฮ่อจือชิวบ้าไปแล้วแน่ๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...