ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2569
“เครื่องบินคองคอร์ดงั้นเหรอ!”
เมื่อเย่เฉินพูดออกมา ทุกคนถึงกับตะลึง
ใครจะไปเชื่อล่ะ เครื่องบินคองคอร์ด หนึ่งในราชาของอาณาจักรสายการบินที่เร็วที่สุด ซึ่งกลายเป็นตำนานเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ยังเปิดกิจการจนถึงตอนนี้!
ชายเชื้อสายจีนพูดอย่างตลก “นายนี่ขี้โม้จริงๆ เครื่องบินคองคอร์ดเลิกใช้ไปแล้ว ตอนนี้ทั่วโลก ไม่มีสายการบินไหน เป็นเจ้าของเครื่องบินโดยสารที่มีความเร็วเหนือเสียงอีกแล้ว นายคิดว่าฉันโง่เหรอ”
เย่เฉินส่ายหน้า แล้วพูดเย้ยหยัน “เฮ้อ ฉันล่ะไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ทำไมถึงต้องมาเสียเวลาพูดกับนายด้วย”
พูดจบ เขาหันไปมองเฮ่อจือชิว แล้วพูดว่า “ตอนนี้สถานการณ์เร่งด่วน ฝ่ายค้านประกาศแล้ว ถ้าสถานทูตอเมริกาไม่ยอมรับเงื่อนไข พวกเขาจะฆ่าตัวประกัน เพราะฉะนั้นเราอย่าเสียเวลาอีกเลย รีบออกไปตอนนี้เถอะ”
เฮ่อจือชิวอดถามไม่ได้ “แล้วเพื่อนฉันล่ะ...”
เย่เฉินยกมือห้ามเธอ แล้วพูดว่า “เพื่อนคุณล้วนเป็นคนโง่ ผมเชื่อว่าคุณก็เห็นแล้ว ผมพูดแค่นี้ วันนี้ผมจะพาคุณไปคนเดียว จะไปหรือไม่ ผมให้เวลาคุณคิด 10 วินาที”
“พาไปแค่คนเดียวงั้นเหรอ” ชายชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย เอามือออกมากลางอากาศ และทำเหมือนหมุนหลอดไฟ เขาไม่สบอารมณ์ เบะปากแล้วพูดว่า “นายคิดว่าตัวเองดีหนักหนาเหรอ พูดตรงๆ นะ ถึงนายอ้อนวอนให้ฉันไป ฉันก็ไม่มีทางไปกับนาย!”
เย่เฉินไม่สนใจเขา และมองเฮ่อจือชิว “เหลือ 5 วินาที”
“ฉัน...”
จู่ๆ เฮ่อจือชิวตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เธออยากออกไปจากที่นี่กับเย่เฉิน เพราะเขาได้รับการร้องขอจากพ่อตัวเอง ให้มาช่วยที่ซีเรีย
แต่ว่า เธอไม่ต้องการทิ้งเพื่อนร่วมชั้นที่มีอุดมการณ์ร่วมกันไว้ที่นี่
เฮ่อจือชิวรีบนั่งลงไปบนพื้น ส่วนเย่เฉินก้าวถอยหลัง ไปยืนข้างกำแพงประตูเหล็ก
หลังผ่านไปครู่หนึ่ง เขาได้ยินคนข้างนอกคุยภาษาอาหรับ
เย่เฉินสัมผัสได้ว่า มีคนเดินลงมาจากบันไดสามคน
คนที่เป็นหัวหน้า กำลังพูดเสียงดัง
จากนั้น สองในสามคน ยืนรออยู่หน้าประตูข้างนอกสุด ส่วนคนเป็นหัวหน้า กำลังเดินเข้ามา
เมื่อเขาเข้ามาไฟซาลรีบพูดเสียงดัง “สวัสดีครับจอมพลคามมิต!”
เมื่อได้ยิน เย่เฉินถึงกับเคร่งขรึมขึ้นทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...