ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2570
ในขณะเดียวกัน ก็รังเกียจพวกความรู้สูงแต่โง่ที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาต้องการรอหน่วยเนวีซีลมาช่วยไม่ใช่หรือไง หน่วยเนวีซีลยังไม่มา พญายมก็มาถึงเสียก่อน!
จากนั้น เขาได้ยินจอมพลคามมิต คุยกับพวกไฟซาลข้างนอก สองสามประโยค น่าจะถามว่าพวกตัวประกันข้างในเป็นยังไงบ้าง
หนึ่งในคนที่รับผิดชอบเรื่องการเฝ้ายามรีบพูดตามปกติ จากนั้นคนที่เป็นหัวหน้าพูดว่า “เปิดประตู”
ต่อมา เสียงเปิดประตูดังขึ้น
ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูเหล็กถูกคนผลักเข้ามา ชายในชุดทหารพรางทะเลทรายคนหนึ่ง เดินเข้ามา
ที่น่าสนใจคือ ตอนที่เขาก้าวเข้ามา ตัวของเขาเอนไปทางด้านซ้าย ทำให้เย่เฉินรู้ทันที ขาซ้ายของไอ้หมอนี่มีปัญหาแน่นอน!
คามมิตเดินเข้ามา เมื่อเห็นว่าตัวประกันทั้ง 8 คน ไม่ได้สวมที่ปกปิดใบหน้า เขาอาละวาดทันที “ไอ้เลว! ทำไมไม่คลุมหน้าพวกมันไว้! ตอนนี้พวกมันเห็นหน้าฉันแล้ว งั้นฉันต้องฆ่าพวกมันทั้งหมดหรือเปล่า!”
เมื่อพูดจบ เขาเห็นตรงหางตาด้านขวา มีเงาของใครบางคน เขาจึงหันขวับมาทันที เห็นเย่เฉินกำลังยืนยิ้มมองเขา
เขาเห็นเย่เฉินเป็นคนแปลกหน้า จึงตกใจมาก กำลังจะหยิบปืนออกจากกระเป๋ากางเกง
ขณะนั้น เย่เฉินเอาปืน AK47 จ่อหัวเขา แล้วใช้เท้าถีบประตู ให้ปิดลง เขายิ้มแล้วพูดว่า “เอามือกุมหัวแล้วคุกเข่าลง”
พูดจบ เขาก็ส่ายหน้า แล้วพึมพำกับตัวเอง “นายน่าจะฟังภาษาจีนไม่ออก”
คามมิตพูดภาษาจีนออกมาว่า “นาย...นายเป็นคนจีนเหรอ!”
เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ “โอ๊ะ นายพูดจีนได้เหรอ”
คามมิตกัดฟันพูดว่า “ข้างนอกเป็นคนของฉันทั้งหมด นายไม่มีทางหนีรอด!”
เย่เฉินส่ายหน้า “ไม่ๆๆ นายพูดผิดแล้ว ข้างนอกเป็นคนของฉันทั้งหมดต่างหาก”
จากนั้น เย่เฉินเปิดประตู และสั่งไฟซาลว่า “คุมตัวสองคนที่อยู่ข้างนอกเอาไว้ จำไว้ อย่าให้คนในลานได้ยิน!”
ไฟซาลพยักหน้าอย่างไม่ลังเล “รับทราบครับ!”
คามมิตก่นด่าอย่างตกตะลึง “ไฟซาล แกกล้าหักหลังฉัน! หักล้างเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของเราในการล้มล้างทหารรัฐบาล!”
“ขอโทษครับ!” ไฟซาลผายมือไปยังเย่เฉินอย่างสุภาพ แล้วพูดอย่างไม่ลังเลว่า “ตอนนี้ผมภักดีกับคุณผู้ชายท่านนี้เท่านั้น!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...