ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2579
คำพูดของเย่เฉิน ทำให้เฮ่อจือชิวพูดไม่ออก
ในที่สุดเธอรู้ว่า ตัวเองแตกต่างกับเย่เฉินมาก
เธอมองชีวิตของมนุษย์ง่ายเกินไป จินตนาการกฎเกณฑ์ของโลก ดีจนเกินไป
แต่เย่เฉิน มองเรื่องพวกนี้ จนทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว
การช่วยเหลือคนอื่น เป็นเรื่องง่ายดายมาก แต่ต้องมีเหตุผลที่เหมาะสม
ไม่เช่นนั้น ถึงเศษอาหารในทุกๆ วันของประเทศที่เจริญแล้ว สามารถเลี้ยงดูคนทั้งทวีปแอฟริกาได้ แต่ทวีปแอฟริกาก็ยังอดยากปากแห้ง
เมื่อวิเคราะห์เหตุผลข้างต้น มีเหตุผลอะไรที่ประชากรพันล้านคน ในประเทศที่เจริญแล้ว ต้องเก็บเศษอาหารส่งไปให้ทวีปแอฟริกา
เศษอาหารคืออะไรที่ไม่อยากทาน หรือทานไม่ลงแล้ว ก็โยนมันลงถังขยะไปซะ
มีเหตุผลอะไรที่คนเหล่านี้ ต้องเก็บเศษอาหารส่งไปให้คนทวีปแอฟริกาล่ะ
ไม่มีเหตุผล!
เศรษฐี 100 อันดับแรกของโลก มีเงินจนชีวิตนี้ก็ใช้ไม่หมด แต่บนโลกนี้ ก็ยังมีคนที่ไม่มีอะไรกิน จนต้องอดตาย สามารถอ้างเหตุผลที่ว่าบนโลกนี้ยังมีคนอดตาย ไปจับตัวพวกเศรษฐีด้วยความชอบธรรมหรือเปล่า
ไม่มีเหตุผลเช่นกัน!
นี่เรียกว่าตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นชัดๆ
เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเธอสงบลง อารมณ์ก็เริ่มผ่อนคลายขึ้น
คามมิตเห็นเย่เฉินที่อยู่ข้างๆ ยังอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไร เขาพูดเกลี้ยกล่อมว่า “น้องชาย คุณเฮ่ออาจจะยังเด็กเกินไป ยังไม่เคยเจอความโหดร้ายของโลกนี้ จึงทำให้เรามองว่าความคิดบางอย่างของเธอ ดูเด็กเกินไป แต่คุณไม่ต้องเก็บไปใส่ใจหรอก”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “พี่ชายพูดถูก ถ้าได้เห็นความโหดร้ายของโลกนี้ คงไม่มาทำสารคดี ในสถานที่แบบนี้หรอก”
คามมิตเห็นด้วยกับเย่เฉิน เขาพูดอย่างหดหู่ “พูดตามตรง ฉันก็ไม่เข้าใจว่าวัยรุ่นพวกนี้คิดอะไรอยู่ พวกเขาเป็นคนอเมริกัน แต่ดันมาถ่ายทำสารคดีฝ่ายค้านที่ซีเรีย แต่พวกเขาไม่รู้เอาเสียเลย การที่ทั้งตะวันออกกลางยุ่งเหยิงจนอยู่ในสภาพแบบนี้ เพราะอเมริกาคอยใส่ไฟอยู่เบื้องหลัง!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขามาคอยวุ่นวาย ไม่รู้ว่าเราจะอยู่อย่างสุขสบายแค่ไหน!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...