บทที่ 258มีเพียงคนเดียวที่สามารถรักษาคุณได้(2)
เวลานี้เห็นหมอทำหน้าจริงจัง เซียวอี้เชียนรีบร้อนถามขึ้นมา: “หมอ อาการของผมเป็นอย่างไรบ้าง?”
หมอเจ้าของไข้คนนั้นส่ายหน้าอย่างจนปัญญา พูดว่า: “ประธานเซียว ปัญหานี้ของคุณ อาจจะรักษาไม่หายแล้ว เพราะผ่านการทดสอบจากอุปกรณ์ทดสอบของเรา เส้นประสาทตรงนั้นของคุณกลายเป็นเนื้อตายสนิทไปแล้ว ไม่มีทางรักษาแล้ว”
“ระดับมาตรฐานทางการแพทย์โรงพยาบาลพวกคุณดีไม่พอหรือเปล่า?”
เซียวฉางเชียนที่อยู่ด้านข้างรับคำแล้วถามต่อ
หมอเจ้าของไข้มองเขาอย่างดูหมิ่นแวบหนึ่ง พูดว่า: “ด้วยการรักษาทางการแพทย์ในปัจจุบัน สามารถฟื้นฟูเส้นประสาทที่เสียหายได้อย่างช้าๆ แต่ไม่สามารถทำให้เส้นประสาทที่เป็นเนื้อตายแล้วกลับมามีชีวิตได้ นี่ก็เหมือนกับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เหมือนกัน บางคนสามารถค่อยๆลุกยืนขึ้นมาได้ บางคนชั่วชีวิตก็ยืนขึ้นมาไม่ได้”
พูดไป เขาก็มองไปทางเซียวอี้เชียน พูดอย่างจริงจัง: “อาการแบบนี้ ไม่ว่าไปที่ไหนก็เหมือนกัน แม้แต่ในต่างประเทศ ก็รักษาไม่ได้”
“ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้!!!”
สีหน้าเซียวอี้เชียนซีดขาว อกสั่นขวัญหาย คำรามขึ้นมาโดยไม่ต้องคิด: “ผมมีเงินเยอะแยะ! หนึ่งร้อยล้านพอไหม? หนึ่งร้อยล้านสามารถรักษาน้องชายผมให้หายได้ไหม?!”
หมอเจ้าของไข้พูดขึ้นมาอย่างจริงจัง: “เส้นประสาทก็เหมือนกับชีวิตของมนุษย์ แม้ว่าใกล้จะตายก็ยังมีโอกาสช่วยให้รอดได้ แต่ตายแล้ว นั่นก็คือตายแล้วจริงๆ ใครก็ไม่สามารถช่วยให้รอดกลับมาได้”
พูดไป เขาก็พูดอีกว่า: “อย่าว่าแต่หนึ่งร้อยล้านเลย หมื่นล้านก็ช่วยคนที่ต้องตายกลับมาไม่ได้ คุณดูสตีฟจ็อบส์ของบริษัท Appleคนนั้นสิ เขามีเงินเยอะขนาดไหน? ก็ตายในวัยห้าสิบกว่าไม่ใช่เหรอ?”
ฟังถึงตรงนี้ ในใจของเซียวอี้เชียนกระตุกไปหนึ่งที คนทั้งคนเหมือนถูกฟ้าผ่า
รักษาไม่หายแล้ว?!
รักษาไม่หายจริงๆแล้ว?!
ตัวเองหาเงินมามากมายขนาดนี้ ก็เพื่อที่จะสามารถใช้ชีวิตอย่างเซียนลงมาเที่ยวเล่นในโลกมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?
หมอเจ้าของไข้พูดว่า: “รักษาไม่หายจริงๆ แต่มีแค่เขาที่สามารถรักษาได้! สำหรับเขาแล้ว อาการอัมพาต คนที่อัมพาตตั้งแต่คอลงไปเขายังรักษาให้หายได้ ยิ่งไปกว่านั้นคุณก็แค่ประเภท ‘อัมพาต’ ช่วงล่างจุดเดียวเท่านั้น ประมาณการว่าเขาคงจะรักษาคุณให้หายขาดได้อย่างง่ายดาย”
เซียวอี้เชียนตื่นเต้นจนยากจะทนได้กะทันหัน พูดออกมาโดยไม่ต้องคิด: “เขาเป็นใคร? อยู่ที่ไหน? รีบบอกผมมา!”
หมอเจ้าของไข้ยิ้มออกมา พูดว่า: “ประธานเซียว แนะนำให้คุณได้ แต่คุณน่าจะให้ค่าแนะนำหน่อยไหม?”
เซียวอี้เชียนหยิบสมุดเช็คออกมาทันที เขียนเช็คหนึ่งแสนส่งให้เขา พูดว่า: “ถ้าหากคนที่คุณแนะนำสามารถรักษาผมให้หายได้จริงๆ ผมจะให้คุณอีกเก้าแสน!”
หมอเจ้าของไข้รับเช็คมาด้วยความตื่นเต้น ถึงได้พูดว่า: “เมืองจินหลิงมีหมอเทพซืออยู่ท่านหนึ่ง เขาเป็นคนรักษาผู้ป่วยอัมพาตรายหนึ่งให้หายได้เมื่อสองสามวันก่อน นี่คือปาฏิหาริย์ที่ยิ่งใหญ่มาก ในสาขาประสาทวิทยาเรา! ตอนนี้หมอเทพซือได้เปิดคลินิก ‘จี้ซื่อถัง’ ในเมืองจินหลิงแล้ว ถ้าหากคุณไปขอร้องให้เขาช่วยรักษา ไม่แน่ว่าเขาอาจจะรักษาคุณให้หายได้จริงๆ”
เซียวอี้เชียนได้ยินคำพูดนี้ ตะลึงอึ้งไปครู่หนึ่ง ถามขึ้นมาอย่างดีใจ: “หมอเทพซือที่คุณพูดถึง ชื่อว่าซือเทียนฉีใช่ไหม?”
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...