สำหรับเย่เฉินแล้ว ยาอายุวัฒนะยังคงมีค่าอยู่บ้าง แต่ยาช่วยหัวใจ ต้นทุนต่ำมากจนไม่มีนัยสำคัญ
อีกทั้งยาประเภทนี้ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเขาแล้ว ประโยชน์จริงๆ ที่ทำให้เขายังคงพกติดตัว ก็เป็นเพราะจัดการกับสถานการณ์พิเศษบางอย่าง
ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ ยาช่วยหัวใจสามารถนำขึ้นมาใช้ประโยชน์ได้
ขาซ้ายของคามมิตเป็นสิ่งที่เขาเสียใจมากที่สุดในชีวิตของเขา ในความเห็นของเขา นี่ไม่อาจรักษาให้หายได้แล้ว แต่สำหรับยาช่วยหัวใจของเย่เฉิน ถึงขาทั้งสองข้างของเขาจะง่อย ทานแค่หนึ่งเม็ดก็สามารถรักษาให้หายได้
ดังนั้น เย่เฉินจึงนำยาเม็ดนี้ยื่นให้คามมิต แล้วพูดอย่างยิ้มๆ“พี่ชาย ยาวิเศษของผมเม็ดนี้ผลิตโดยหมอเทวดาชาวจีนโบราณ สามารถรักษาได้ทุกโรค มีราคาสูงมาก เดิมทีผมใช้เงินจำนวนมากซื้อมันมา พกติดตัวตลอดเวลา เพื่อใช้ประโยชน์ในการช่วยชีวิต ในกรณีฉุกเฉิน”
พูดจบ เขาก็ถอนหายใจอย่างเสียดาย แล้วพูดอย่างสะท้อนใจว่า“แต่ว่านะ ในเมื่อพี่ชายต้องการยาวิเศษเม็ดนี้มากกว่าผม งั้นวันนี้ผมก็จะเสียสละ มอบมันให้กับพี่แล้วกัน!”
คามมิตที่ได้ยินดังนั้น จึงรู้สึกปลื้มใจ แล้วถามอย่างแปลกใจว่า“น้องชาย……ความหมายของนายคือ……ขาง่อยๆของฉัน สามารถรักษาหายได้ด้วยยาเม็ดนี้?!”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดอย่างมาดมั่นว่า“ใช่แล้วครับ ขอแค่กินลงไป จะเห็นผลในทันที”
พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่บรรยากาศโดยรอบ แล้วพูดพลางหัวเราะว่า“ขอแค่พี่กินยาเม็ดนี้ไป หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที พี่จะสามารถวิ่งเริงร่ากว่ากระต่าย บนผืนดินของภูเขาแห่งนี้!”
คามมิตที่ได้ยินเขาพูดอย่างนั้น จึงยิ่งไม่กล้าเชื่อ
เพราะเขาใช้กำลังใจของจิตใจไปมหาศาล อีกทั้งทรัพย์สินเงินทอง รวมถึงสิ่งต่างๆมากมาย เพื่อรักษาขาของเขาให้หาย
สามารถพูดได้เลยว่าเขาไปพบผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมกระดูกชั้นนำของโลกเพื่อดูอาการมาแล้ว ยิ่งพบผู้เชี่ยวชาญมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเชื่อมั่นเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือขาของตัวเองไม่มีวันรักษาหายอีกต่อไปแล้ว
แต่ว่าเย่เฉินกลับยื่นยาเม็ดสีดำให้กับเขา แล้วบอกกับเขาว่ายาเม็ดนี้สามารถรักษาขาง่อยๆของเขาให้หายได้ นี่เป็นการเปลี่ยนทัศนคติของเขาที่มีต่อความรู้ทางการแพทย์ไปโดยสิ้นเชิง
ดังนั้น เขาจึงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อว่า“น้องชาย……ที่นายพูดมา มันจริงหรอ?”
ในตอนที่เขารู้สึกคันอย่างทนไม่ได้ จู่ๆก็พบว่ากล้ามเนื้อขาซ้ายของตนที่ลับไปนานแล้ว ตอนนี้เริ่มสร้างกล้ามเนื้อขึ้นมาใหม่
เดิมทีขาซ้ายของเขา ไม่เพียงแต่กล้ามเนื้อลีบและขาง่อย สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือเพราะเคยได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุมาก่อน ดังนั้นทั้งขาซ้ายจึงทำให้ไม่มีเรี่ยวแรง
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว
เขาสามารถรับรู้ได้ถึงเรี่ยวแรงของขาซ้ายตัวเองที่ฟื้นกลับมาอย่างรวดเร็ว!
เขาทดลองยืนขึ้น แต่ขาซ้ายที่ค่อนข้างกินแรงพอสมควรในตอนแรก กลับเปลี่ยนเป็นเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง ทำให้เขาที่คุกเข่าด้วยขาข้างเดียวในตอนแรก เปลี่ยนเป็นยืนขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ
อีกทั้งสิ่งที่มหัศจรรย์มากกว่านั้นคือ ท่ายืนของเขาไม่เอียงไปด้านซ้ายอีกต่อไป แต่ยืนเป็นแนวตรงอย่างสมบูรณ์แบบ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...