สำหรับเย่เฉินแล้ว ยาช่วยหัวใจแค่เม็ดเดียวไม่ได้มีค่าอะไรนัก
จองแบบนี้ถ้าอยากผลิตในจำนวนมาก ไม่กล้าพูดว่าสามารถนำเข้าสายการผลิตได้โดยตรง แต่วันหนึ่งผลิตสักแปดสิบหรือหนึ่งร้อยเม็ด กระทั่งสองร้อยเม็ด เป็นเรื่องง่ายมาก
ที่ไม่สามารถผลิตได้มากขนาดนั้น เหตุผลที่ไม่ได้ผลิตในจำนวนมากก็เพื่อให้แน่ใจว่าของสิ่งนี้จำมีค่า ในสายตาของคนภายนอก
ดังนั้นการมอบให้คามมิตอย่างไม่ใส่ใจนั่น สำหรับเขาแล้ว แทบจะเท่ากับเกษตรกรที่มีไร่ผลไม้เป็นหมื่นหมู่ มอบแอปเปิลให้กับผู้อื่น ไม่ใช่เรื่องที่ควรค่าแก่การพูดถึง
แต่ว่า ของสิ่งนี้สำหรับคามมิตแล้ว กลับมีความหมายมาก
ในโลกที่สงบสุขไร้ซึ่งสงคราม คนพิการขาคนหนึ่ง พบเจอกับปัญหามากมาย กระทั่งเขายังถือว่าหารฟื้นฟูสุขภาพร่างกาย เป็นความปรารถนาสูงสุดในชีวิต
ยิ่งไปกว่านั้นคามมิตแม่ทัพผู้พยายามเอาชีวิตรอดในเปลวไฟแห่งสงคราม
วันนี้เย่เฉินรักษาขาของเขาหายข้างหนึ่ง เท่ากับช่วยชีวิตเขาไว้
มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง คามมิตจึงสามารถนำทหารไปต่อสู้ และแม้กระทั่งนำทหาร เพื่อให้ทหารสามารถเชื่อฟังคำสั่งได้
ดังนั้น เขาจึงพูดกับเย่เฉินอย่างซาบซึ้งว่า“น้องชาย!นายเป็นผู้มีบุญคุณของฉัน นอกเหนือจากพ่อแม่ของฉัน!หลังจากนี้ไปขอแค่นายมีอะไรให้พี่ชายอย่างฉันช่วย ฉันก็จะไม่ปฏิเสธแม้จะตายเป็นหมื่นๆครั้ง!”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“มีคำพูดของพี่ชาย งั้นยาวิเศษของผมก็ไม่ได้ให้เปล่าๆแล้วล่ะ”
คามมิตพูดอย่างจริงจังว่า“นับจากที่ฉันเสียขาไป กองทัพจากคนหนึ่งหมื่นกว่า ลดน้อยเหลือสองพันนาย ความจริงตอนนั้นฉันไม่มีจิตวิญญาณในการต่อสู้อย่างที่เคยเป็นมาก่อน มักคิดว่าขอแค่สามารถมีชีวิตไปได้วันๆก็พอแล้ว ในอนาคตไปเลือกเข้ากองกำลังที่เชื่อถือได้ ถือว่าเป็นสิ่งที่สามารถรับประกัน……”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ คามมิตก็เศร้าสร้อย และทันใดนั้นก็มีการแสดงออกที่ดุร้ายขึ้นเล็กน้อยในดวงตาของเขา
บนท้องฟ้าที่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร แสงไฟที่สว่างจ้าสองดวงเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว
คามมิตรู้แล้ว นี่คือเฮลิคอปเตอร์ที่มารับเย่เฉิน ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างเศร้าๆว่า“น้องชาย นายรีบร้อนเกินไปแล้ว ฉันยังไม่ทันได้แสดงมิตรภาพของเจ้าบ้านเลย และยังไม่ได้ต้อนรับนายดีๆด้วยซ้ำ น่าละอายจริงๆ!”
เย่เฉินพูดอย่างยิ้มๆว่า“ไม่เป็นไรหรอกครับ จากนี้ไปยังมีโอกาสอยู่ครับ”
พูดจบ เย่เฉินก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดขึ้นมาว่า“จริงด้วยพี่ชาย ไฟซาลพวกเขา ไม่ได้หักหลังพี่จริงๆหรอกนะครับ ผมแค่ใช้กลอุบายยางอย่าง เพิ่มคำแนะนำทางจิตวิทยาให้พวกเขาไปเล็กน้อย ดังนั้นหลังจากที่พี่กลับไปแล้ว อย่าทำให้พวกเขาลำบากใจเพราะความโกรธเลย อย่าพึ่งให้พวกเขารับตำแหน่งสำคัญในตอนนี้ก็พอแล้วครับ”
คามมิตเข้าใจในทันที จึงพยักหน้าแล้วพูดขึ้นมาว่า“ถึงว่าล่ะพวกเขาแต่ละคนฟังคำสั่งของนายทั้งหมด ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง……”
พูดจบ เขาก็ยืนยันกับเย่เฉินว่า“น้องชายวางใจเถอะ ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาลำบากใจหแน่นแน ยังมีคนอเมริกันเจ็ดคนนั้น ฉันจะทำตามที่นายพูด ไว้ชีวิตพวกเขา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...