ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2586
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ แล้วถามขึ้นมาว่า“แต่ผมได้ยินพ่อคุณบอกว่า ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยอยากกลับประเทศนะครับ？”
เฮ่อจือชิวพูดอธิบาย“เหตุผลหลักคือฉันมีปัญหาในการสื่อสารบางอย่างกับเขา อันที่จริงปัญหานี้มันเกิดขึ้นระหว่างเราสองพ่อลูก ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก เขาเอาแต่วุ่นกับการหาเงิน ตั้งแต่เช้าจรดค่ำเอาแต่บินรอบโลก มีเวลาใส่ใจฉันน้อยมาก และมันก็ทำให้ฉันรับรู้ถึงความรักจากพ่อน้อยมากด้วย ดังนั้นระหว่างเราสองคนจึงมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างไม่ลงรอยกัน หลังจากที่แม่ฉันตายไป ความสัมพันธ์ก็ยิ่งแตกหัก ที่ฉันไม่อยากกลับประเทศ ก็เป็นเพราะคำแก้ตัวในการปฏิเสธเขาก็แค่นั้น”
พูดจบ เฮ่อจือชิวก็ถอนหายใจ แล้วพูดขึ้นมาว่า“อันที่ฉันอยากไปเหมือนกัน ถึงตอนนี้ฉันไม่มีทางกลับไปดีกับเขา แต่ถ้ารอเขาอายุมากจริงๆ ฉันก็ต้องหาทางกลับไปดูแลข้างกายเขาอยู่ดี เพียงแต่ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกมาตลอดว่าเขาพึ่งอายุห้าสิบกว่า ยังไม่ถึงเวลาที่จำเป็นต้องกลับไปดีกัน……”
เย่เฉินพยักหน้าเป็นการแสดงว่าเข้าใจ แล้วเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“ถ้าคุณคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกคุณทั้งสองไม่ลงรอยกัน ความจริงก็ไม่จำเป็นหรอกครับ ที่จะต้องไปจินหลิง ความหวังสูงสุดของพ่อคุณก็คือความปลอดภัยของคุณ ถ้าคุณยังอยากมีเวลาส่วนตัว ผมเชื่อว่าเขาจะเข้าใจ”
เฮ่อจือชิวโพล่งออกไปว่า“แต่ฉันรับปากกับคุณแล้ว……”
พูดจบ เธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วพูดอย่างละอายใจว่า“แต่ตอนนี้คุณอาจพบว่ามันยากสำหรับฉันที่จะทำงานของคุณ เนื่องจากฉันทำผิดพลาดครั้งใหญ่ ในการตัดสินสถานการณ์ สิ่งนี้พิสูจน์ว่าความสามารถและความชำนาญของฉันยังไม่เพียงพอ……”
เย่เฉินโบกมือไปมา“นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย คนคนหนึ่งตัดสินใจเพื่อนผิดไป ไม่ได้แสดงว่าเรื่องอื่นๆที่เขาทำจะเกิดความผิดพลาด ผมเชื่อมาตลอดว่าคนมีพรสวรรค์ไม่มีทางเป็นอย่างกระดานไม้ที่สั้นที่สุดของถังน้ำ”
“ดังนั้น สำหรับผมแล้ว ตราบใดที่คุณสามารถทำธุรกิจนี้ได้ดี ข้อบกพร่องอื่นๆก็ไม่ใช่ปัญหาในสายตาของฉัน”
เฮ่อจือชิวพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“คุณเย่คะ ขอแค่คุณยอมให้โอกาสกับฉัน ฉันจะทุ่มสุดตัว พยายามทำอย่างเต็มความสามารถ ช่วยคุณทำธุรกิจนี้ขึ้นมาให้ได้！”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า“งั้นดีมากเลยครับ อีกอย่างผมคิดว่าการไปจินหลิงของคุณในครั้งนี้ สามารถรักษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับลุงเฮ่อนะครับ เขาเป็นห่วงคุณมากจริงๆ ถ้าไม่เป็นเพราะเขา ผมก็คงไม่ไปช่วยคุณที่ซีเรียหรอก”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...