ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2599

ซูโสว่เต้าในฐานะที่เป็นลูกชายคนโตของตระกูลซู หลายปีมานี้ถือได้ว่าไม่ว่าจะเหตุการณ์อะไรเขาเคยพบเจอมาหมดแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเย่เฉินที่อายุยี่สิบกว่าผู้นี้ กลับทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ความหวาดกลัวที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

เขาไม่เข้าใจ ทายาทของตระกูลเย่ผู้นี้เหตุใดถึงได้ดุดันเช่นนี้ ถึงกลับกล้าลงมือจัดการตระกูลซูทีละคนโดยไม่มีความกลัวเกรงแม้แต่น้อย

ในตอนแรก ถึงตระกูลซูกับตระกูลเย่จะต่อสู้กันดุเดือดขนาดไหน แต่ทุกคนต่างไม่มีใครกล้าลงมือโหดร้ายเช่นนี้ เนื่องจากทั้งสองตระกูลค่อนข้างแกร่ง ซึ่งมันเท่ากับว่าทั้งสองฝ่ายมีอาวุธนิวเคลียร์ของประเทศในครอบครอง ไม่มีใครกล้าต่อกรกับอีกฝ่ายขนาดนั้น

แต่ว่า ลูกชายของเย่ฉางอิงที่อยู่ตรงหน้า กลับไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย

เขาลักพาตัวซูโสว่เต๋อ นี่เป็นการกระทำที่เห็นตระกูลซูอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

ตอนนี้ เขาไม่เพียงแต่หยุดเท่านี้ ยังพุ่งเป้ามาที่ตัวเอง คนแบบนี้ เป็นผู้ทำลายกฎของเกมอย่างแท้จริง！

เมื่อเห็นความก้าวร้าวของเย่เฉินไม่ลดลง ซูโสว่เต้าก็รู้สึกประหม่าขึ้น ปากของเขายังคงอ่อนลงมาบ้าง เขาพูดอย่างจริงจังว่า“ในเย่นจิงถึงจะมีตระกูลจำนวนไม่น้อยที่ต่างฝ่ายต่างแก่งแย่งกัน แต่ทุกคนยังคงรักษาความเคารพและความเกรงกลัวพื้นฐานอยู่บ้าง ฉันในตอนนี้ก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ แต่ก็ไม่เคยสร้างภัยคุกคามใดๆต่อพ่อแม่ของนายเลย นายมีสิทธิ์อะไรมาซุ่มโจมตีลักพาตัวฉัน？”

เย่เฉินถามอย่างเย็นชา“คุณตายรึยังล่ะ？”

ซูโสว่เต้าสีหน้าตกตะลึง“หมายความว่าไง？”

เย่เฉินถามอีกครั้ง“ผมถามคุณว่า คุณตายรึยัง？”

ซูโสว่เต้าทำเสียงหึ“ตลกหน่า ถ้าฉันตายแล้ว ที่ยืนอยู่ตรงหน้านายเป็นผีรึไงกัน？”

เย่เฉินพยักหน้า“ก็ใช่ไง คุณยังไม่ตาย แต่พ่อแม่ผมตายแล้ว！คุณปากบอกว่าคุณไม่เคยทำอะไรที่เป็นภัยคุกคามต่อความปลอดภัยพ่อแม่ของผม แต่พ่อแม่ผมได้ตายจากไปเกือบยี่สิบปีแล้ว ตอนนี้คุณมาบอกว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง คุณคิดว่าผมจะเชื่อไหม？”

ซูโสว่เต้าพูดอย่างประหม่าเล็กน้อย“นายจะไม่เชื่อก็ได้ แต่นายต้องรู้ว่า ถึงจะเป็นกฎหมาย มันก็เป็นข้อสันนิษฐาน ถ้านายมีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่าการตายของพ่อแม่นายมีส่วนเกี่ยวข้องกับฉัน ถ้านายจะฆ่าจะแกงฉันยังไงฉันไม่ว่า แต่ถ้านายไม่มีหลักฐาน งั้นก็พิสูจน์ได้แค่ว่า การตายของพ่อแม่นายไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน！”

ซูโสว่เต้าที่ได้ยินสามคำนี้ ก็รู้สึกอับอาย เขาพูดด้วยน้ำเสียงขาดความมั่นใจ“รั่วหลีเป็นลูกสาวนอกสมรสของผมจริงๆ แต่คนที่ทำร้ายเธอไม่ใช่ฉัน！”

เย่เฉินพยักหน้า“ผมรู้ คนที่ทำร้ายเธอคือพ่อของคุณ ใช่ไหมล่ะ？”

ซูโสว่เต้าหลบสายตาก้าวร้าวของเย่เฉิน แล้วโพล่งออกไปว่า“เรื่องนี้จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่มีหลักฐานอะไรแน่ชัด ดังนั้นจะเป็นพ่อของฉันหรือไม่ ยังไม่ได้รับการยืนยัน”

เย่เฉินหัวเราะอย่างเยาะเย้ย“ไร้ประโยชน์จริงๆ！”

ซูโสว่เต้าถามโพล่งออกไปว่า“นายหมายความว่าไง？！”

เย่เฉินตำหนิเสียงดัง“ผมบอกว่าคุณมันไร้ประโยชน์จริง！เป็นเศษสวะตั้งแต่ต้นจนจบ！”