เย่เฉินเพิ่งกลับมาจากฮามิด ดังนั้นเขาจึงรู้สถานการณ์ปัจจุบันของฮามิดเป็นอย่างดี
ฮามิดคงขาดแคลนเงินมาก
กองทัพสองพันคน โดยไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนล้วนเป็นคนที่ใช้เงินเก่ง แต่หาเงินไม่ได้
เฮลิคอปเตอร์เหล่านั้น และรถหุ้มเกราะเหล่านั้น เมื่อสตาร์ทแล้วจะเป็นเครื่องเผาผลาญเงินทันที
คนมากมาย อุปกรณ์มากมาย ค่าใช้จ่ายชีวิตประจำวันในกองทัพ ล้วนแล้วต้องใช้เงินทั้งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ขอบเขตอิทธิพลของพรรคฝ่ายค้านมักเป็นพื้นที่ชนบทที่ยากจน ในพื้นที่หุบเขาไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเดิมทีก็หาช่องทางการทำเงินไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นทำได้เพียงพึ่งการบุกยึดพื้นที่ หรือเงินทุนจากต่างประเทศ
อันที่จริง เย่เฉินก็มีเงินเหลือเฟืออยู่ในมือเช่นกัน ใช้เงินหลายสิบล้านดอลลาร์จนกระทั่งหลายร้อยล้านดอลลาร์เพื่อระดมทุนช่วยฮามิดสักหน่อย ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
เผื่อว่าพี่ใหญ่คนนี้จะชนะการปฏิวัติในอนาคต พวกขุนนางรัฐมนตรี บางทีอาจได้รับผลตอบแทนมหาศาลจากการลงทุนเพียงเล็กน้อย
แต่เย่เฉินมีความเฉลียวฉลาดและไหวพริบมาก
ธุรกิจที่ให้ฮามิดทำ เป็นส่วนหนึ่งของกิจการภายในของประเทศอื่น โดยทั่วไปประเทศปกติจะไม่แทรกแซง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวบุคคล
ถ้าตนให้ทุนแก่ฮามิดโดยตรง มีร่องรอยของการแลกเปลี่ยนกองทุน ในอนาคตถ้าหากมีใครแสดงความคิดเห็นวิพากษ์วิจารณ์เป็นการใหญ่ บอกว่าเข้าแทรกแซงกิจการภายในของประเทศอื่น ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ต่างก็เป็นปัญหาหมด
ได้มาพบกับซูโสว่เต้าพอดี ครั้นนั้นเย่เฉินก็วางแผน ใช้เขาให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ถือโอกาสแสดงน้ำใจแก่ฮามิด
ส่งซูโสว่เต้าไป ให้ฮามิดหางานให้ซูโสว่เต้าไปทำ จับตามองเขา 24 ชั่วโมง ให้เขาอยู่ในซีเรียโดยสุจริต ให้ซูโส่วเต้านำเงินทุนหลายสิบล้านดอลลาร์ให้ฮามิดด้วย ฮามิดต้องจดจำน้ำใจของตัวเองแน่นอน และก็ถือว่าเป็นการลงทุนในการปฏิวัติของเขา
ตอนที่รู้สึกหดหู่และสับสน เย่เฉินเอ่ยปากแนะนำ: “ก่อนอื่นค่าแพ็คเกจพื้นฐานของแพ็คเกจวันหยุดซีเรียนี้คือ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อกี้ก็พูดไปแล้ว”
“แต่ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐนี้สามารถเพลิดเพลินกับอาหารและที่พักที่ธรรมดาที่สุดในพื้นที่เท่านั้น ฉันเดาว่าฉันกินพาสต้าเป็นส่วนใหญ่ ถ้าดี ก็กินเนื้อได้สักสองสามวัน ส่วนที่พัก มักจะเป็นบ้านดิน แต่แพ็คเกจขั้นต่ำของแกไม่รวมที่พักในร่ม ไปถึงที่นั่นก็พักได้แค่ในคอกวัว”
ซูโส่วเต้าเริ่มยอมแพ้แล้ว
“เย่เฉินใจดำ! 50ล้านดอลลาร์สหรัฐ แม้แต่เนื้อทุกวันก็ไม่มีให้กินงั้นเหรอ?”
“นี่ก็นับไปแล้ว! ที่สำคัญแม้แต่บ้านดินก็อยู่ไม่ได้? นอนได้แค่ในคอกวัว? แล้วยังจะให้คนมีชีวิตอยู่อีกเหรอ?”
ในตอนนี้เย่เฉินพูดต่อ: “หากแกเพิ่มเงินเพิ่มอีก 10 ล้านดอลลาร์ ถ้าเลือกแพ็คเกจ 60 ล้านดอลลาร์ จากนั้นแกสามารถอัพเกรดมื้ออาหารของแกได้ว่าทุกวันจะมีเนื้อหนึ่งมื้อ ส่วนที่พัก สามารถอัพเกรดเป็นห้องใต้ดินแบบไม่มีหน้าต่างได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...