ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2619
ซูรั่วหลีตั้งแต่เติบโตมาจนถึงวันนี้ ก็รู้สึกด้อยค่ามาตลอด
ไม่เคยมีพ่ออยู่ด้วยตั้งแต่เล็ก เติบโตมาในตระกูลเหอจนถึง 18 ปี ในที่สุดก็ถูกส่งไปยังพ่อของเธอในฐานะบอดี้การ์ด
หลังจากที่มาถึงตระกูลซู เธอเห็นความรักความห่วงใยที่ซูโสว่เต้าแสดงต่อซูจือหยูทุกวัน อิจฉาตาร้อนทุกครั้งที่เห็น
เธอรู้ ว่าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่แค่พ่อของซูจือหยู แต่ยังเป็นพ่อของตนเช่นกัน
แต่ตัวเองกลับไม่สามารถเผชิญหน้ากับเขาได้ ปากเรียกพ่อ ทำไม่ได้แม้กระทั่งจะไปออดอ้อนต่อหน้าเขา
ตอนที่เขาทำงานไม่มีใครอยู่ ถึงจะสามารถแสดงความรักในฐานะพ่อได้ ทันทีที่มีบุคคลที่สามอยู่รอบตัว เขาจะเปลี่ยนกลับมาเป็นใบหน้าของคุณท่านตระกูลซูทันที
ดังนั้น ซูรั่วหลีอิจฉาซูจือหยูอย่างมาก
เธอคิดว่า ซูจือหยูเป็นคนที่ทุกคนรักและเอ็นดู แถมยังเป็นหงส์ผู้สูงศักดิ์อีกด้วย
และตัวเอง ก็แค่ลูกเป็ดขี้เหร่ในเทพนิยาย
และตัวเองเป็นเพียงแค่ลูกเป็ดขี้เหร่เพียงแค่ท่อนแรกเท่านั้น ไม่มีโอกาสได้เป็นหงส์
ลูกสาวนอกสมรส สำหรับตัวตนชนชั้นสูงก็คือชนชั้นที่ต่ำกว่า 3 ชั้น
แม้แต่ตอนนี้ทุกคนก็รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวนอกสมรสของซูโสว่เต้า ก็ใช้สายตาดูถูกมองตน ดังนั้น ตนเองและซูจือหยูต่างกันราวกับฟ้าดิน
ตอนนี้ พี่สาวซูจือหยูไม่เพียงแต่ไม่ได้ดูถูกตน ตรงกันข้าม เธอเริ่มที่ให้เป็นพี่สาวน้องสาวอย่างเหมาะสม สิ่งนี้ทำให้ซูรั่วอบอุ่นและประทับใจ
ครั้นแล้ว เธอจับมือของซูจือหยู ร้องไห้และบอกว่า: “พี่ ต่อไป...ต่อไปนี้ถ้าใครมารังแกคุณ คุณต้องบอกฉันนะ ฉันจะแก้แค้นแทนคุณ! ความสามารถอื่นของฉันไม่มี และก็ไม่เคยเรียนอะไรมาก่อน มีแค่ความสามารถในการต่อสู้และฆ่าคน ถึงตอนนั้นไม่ว่าใครรังแกคุณ ฉันจะสั่งสอนเขาให้แทน!”
ซูรั่วหลี่ดูรายการสืบสวนคดีอาชญากรรมมากมาย มีอาชญากรจำนวนมากที่คุมขังมานานกว่าสิบหรือยี่สิบปี เวลานานขนาดนั้น พวกเขาได้เปลี่ยนไปสู่สิ่งแวดล้อมใหม่ ตัวตนใหม่ บางคนถึงกับเปลี่ยนรูปลักษณ์โดยสิ้นเชิง แต่ตำรวจยังคงพึ่งพา DNA เพื่อนำพวกเขาไปสู่กระบวนการยุติธรรม
ดังนั้น เธอคิดมาเสมอ ว่าตัวเองหนีออกจากญี่ปุ่นชั่วคราว แต่เรื่องนั้นอาจติดตัวไปตลอดชีวิต
ในตอนนี้เย่เฉินพูด: “น้าตู้ คุณซู พวกคุณทั้ง 2 อยู่ในห้องและพักผ่อนสักครู่ ตอนเย็นจะจัดคนให้ไปส่งพวกคุณไป”
ตู้ไห่ชิงรีบกล่าว: “ลำบากคุณแล้วนะเย่เฉิน”
เย่เฉินยิ้มเบาๆ: “ก็เป็นเรื่องที่ควรทำ”
ซูจือหยูรวบรวมความกล้าในตอนนี้และพูดว่า: “ผู้มีพระคุณ!”
เย่เฉินมองเธอ รอเธอพูด
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...