ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 263
บทที่ 263
เซียวอี้เชียนเกิดเจตนาฆ่าเย่เฉินจริง
เพียงแต่ ในใจของเขารู้ดีว่า มีอยู่ห้าคำที่พูดถูกต้องที่สุด：เก่งในถิ่นตัวเอง
เปลี่ยนมาพูดว่า มังกรที่แข็งแกร่งก็ยากที่จะกดหัวงูได้
ตอนนี้ตัวเองไม่มีหนทางที่จะเอาชนะเย่เฉินได้
ยิ่งไปกว่านั้นร่างกายของไอ้คนนี้แข็งแกร่งจริงๆ ดูแล้วยังเหมือนเป็นนักกังฟูที่ได้มาตรฐานอีก
โบราณกล่าวไว้ว่า อันธพาลที่เป็นกังฟู ใครก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องการจะจัดการเขา จำเป็นต้องหายอดฝีมือตัวจริง ไม่งั้นเกรงว่าจะไม่มีประโยชน์！
ในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือคิดหาวิธี รักษาโรคของตัวเองให้ได้ก่อน มิฉะนั้นอนาคตจะต้องตายทั้งเป็นอย่างแน่นอน！
คิดมาถึงจุดนี้ เซียวอี้เชียนเกลียดซือเทียนฉีจนเข็ดฟัน！
ไอ้แก่นี่！ เห็นๆอยู่ว่ายาเขาสามารถรักษาตัวเองได้ แต่คิดไม่ถึงว่าเป็นตายยังไงก็ไม่ให้ตัวเองใช้！
ที่น่าโมโหที่สุดก็คือ คิดไม่ถึงว่าเพื่อเย่เฉินคนนั้นแล้ว จะไล่ตัวเองออกจากโรงพยาบาล สมควรตายจริงๆ！
เซียวฉางเฉียนก็เป็นกังวลเช่นกัน ถ้าหากว่าโรคของเซียวอี้เชียนนั้นรักษาไม่หายแล้ว ลูกสาวของตัวเองไม่ใช่ต้องลงจากตำแหน่งที่มีเกียรตินี้หรอกเหรอ?
ถ้าเป็นอย่างนั้น ตัวเองจะขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดของชีวิตได้ยังไง?
ตระกูลเซียวในตอนนี้เพียงแค่ได้รับเงินลงทุนของเซียวอี้เชียน10ล้านก็เท่านั้นเอง เซียวอี้เชียนตอนนั้นสัญญาว่าจะให้แปดสิบล้าน ตอนนี้ยังเหลืออยู่เจ็ดสิบล้านยังไม่ให้ ถ้าหากว่าเขาหาผู้ชายที่มีความสามารถไม่ได้ งั้นเจ็ดสิบล้านนั่นคงไม่ให้อย่างแน่นอน！
คิดมาถึงจุดนี้ เขาร้อนใจมากกว่าเซียวอี้เชียนสะอีก หวังว่าเซียวอี้เชียนจะสามารถเป็นฮีโร่มากู้สถานการณ์ได้
“ได้！”เซียวฉางเฉียนรีบจอดรถไว้ข้างทางอย่างเชื่อฟัง ลงจากรถแล้วไปที่ร้านขายยาข้างทางด้วยตัวเอง ซื้อไวอากร้านำเข้ากล่องใหญ่ให้กับเซียวอี้เชียน
เซียวอี้เชียนอดไม่ได้ที่จะพูดว่า： “ไป รีบขับรถกลับบ้าน ให้เวยเวยลองกับฉันดู！”
เซียวฉางเฉียนเขินเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าเซียวอี้เชียนจะพูดต่อหน้าตัวเองว่า ให้ลูกสาวตัวเองช่วยเขาลองยา
แต่ว่า เรื่องแบบนี้ ในเมื่อทำก็ทำไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจเรื่องเหล่านี้ ดังนั้นเขาก็ไม่ได้เอามาใส่ใจ รีบขับรถกลับบ้าน
..........
จี้ซื่อถังตอนนี้เวลานี้
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...