ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2685
ตอนนี้ซูเฉิงเฟิงกำลังเครียดอยู่
ลูกชายคนโตของเขาซูโสว่เต้า หายไปตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ เกิน12ชั่วโมงแล้ว
ใน12ชั่วโมงนี้ เขาไม่เจอเบาะแสที่มีค่าสักนิดเลย
คนอย่างซูโสว่เต้า เหมือนกับน้องชายของเขาซูโสว่เต๋อเลย ดูเหมือนว่าหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
แม้ว่าตระกูลเย่นั้นน่าสงสัยมาก แต่ซูโสว่เต้าเองทำเรื่องที่ฉลาดให้กลายเป็นโง่ก็ได้ ให้เหตุผลใส่ร้ายที่ยอดเยี่ยมแก่ตระกูลเย่ เพื่อที่เขาจะได้ไม่กล้ากดดันตระกูลเย่ต่อไป
ในขณะนี้ ซูจือเฟยโทรมา
เขารับสายอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย และถามว่า:"จือเฟย เจอเบาะแสพ่อของนายแล้วเหรอ?"
ซูจือเฟยประหลาดใจและถามโดยไม่รู้ตัว:"คุณปู่ คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่? หาเบาะแสพ่อของผม? เกิดอะไรขึ้นกับพ่อของผมเหรอ? !"
ซูเฉิงเฟิงเพิ่งตระหนักได้ว่า ตั้งแต่ซูโสว่เต้าเกิดอุบัติเหตุ เขาไม่ได้ให้ใครแจ้งจากซูจือเฟยเลยตลอดทั้งวัน
ดังนั้น แม้ว่าซูจือเฟยจะอยู่ที่จินหลิง แต่เขาไม่รู้ว่าพ่อของเขาหายตัวไปเลย
ดังนั้น เขาจึงถอนหายใจแล้วพูดว่า:"จือเฟย มีข่าวร้ายเรื่องหนึ่ง ก็คือพ่อนายหายไป......"
"อะไรนะ? !"ซูจือเฟยตกตะลึง และโพล่งถามออกมา:"คุณปู่…...คุณหมายความว่าอย่างไร? พ่อของฉันสบายดี ทำไมจู่ๆ เขาถึงหายตัวไปล่ะ?"
"ปู่ก็ไม่รู้"ซูเฉิงเฟิงพูดตามความจริง:"เดิมทีพ่อของนายได้ซ่อนตัวตนของเขา และอาศัยอยู่อย่างเงียบ ๆ ในป๋ายจินฮ่านกงในจินหลิง เตรียมจะหาโอกาสที่จะไปพบกับนางาฮิโกะ อิโตะจากตระกูลอิโตะ แต่จู่ๆเช้านี้ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย ลูกน้องของเขาก็หายไปกันหมด"
"หา? !"ซูจือเฟยรู้สึกหน้ามืด ตามมาด้วยอาการวิงเวียนศีรษะ และเกือบจะอาเจียนออกมา
"เป็นไปได้ไง……" ซูจือเฟยพึมพำกับตัวเองอย่างอึ้ง
ซูจือเฟยรีบพูดว่า:"เมื่อกี้คุณตาเพิ่งโทรหาผม เขาบอกว่าแม่และน้องสาวของผมกลับมาแล้ว!"
"อะไรนะ!"ซูเฉิงเฟิงตัวระเบิดทันที และโพล่งออกมา:"แม่และน้องสาวของนายกลับมาแล้ว? กลับมาแล้วคืออะไร? กลับไหน? !"
ซูจือเฟยรีบพูดว่า:"คุณตาก็ไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ แต่ว่าเขาอยู่ที่จินหลิง และเพิ่งโทรให้ผมรีบกลับไป ผมเดาว่าแม่ของผมกับจือหยูน่าจะกลับไปที่บ้านเก่าตระกูลตู้ที่จินหลิง"
ในใจซูเฉิงเฟิงเกิดเคลื่นที่โหมซัดสาด และโพล่งออกมาว่า:"มันเป็นไปได้ไง? แม่งเป็นไปได้ยังไงกัน......"
พูดไป เขาก็รีบถามว่า:"จือเฟย ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน? !"
ซูจือเฟยรีบพูด:"ผมอยู่ที่ใจกลางสนามโอลิมปิกแห่งจินหลิง และกำลังจะกลับไปดูที่บ้านเก่า!"
ซูเฉิงเฟิงโพล่งออกมา:"รีบไป! ไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...