ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2691

ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูกลับมารวมตัวกับครอบครัวของอีกครั้ง และในขณะเดียวกันที่อยู่ด้วยกัน เย่เฉินก็กลับบ้านตัวเองเช่นกัน

การเดินทางไปซีเรียนี้ใช้เวลาไม่นานนัก แม้ว่าเย่เฉินจะบินไปกลับหลายหมื่นกิโลเมตร และมีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น แร่จริงๆ แล้วมันก็แค่คืนเดียว

ดังนั้นเมื่อเขากลับบ้าน ภรรยาของเขาเซียวชูหรัน พ่อตาเซียวฉางควน และแม่ยายหม่าหลันรู้สึกประหลาดใจมาก

เซียวชูหรันเพิ่งทานอาหารเย็นกับพ่อแม่ของเธอ เมื่อเห็นเย่เฉินกลับมา เธอก็รีบเข้าไปช่วยเขาถอดเสื้อคลุมและพูดด้วยความประหลาดใจว่า:"ที่รัก ทำไมครั้งนี้คุณออกไป แล้วกลับมาเร็วจัง?"

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ครั้งนี้เรื่องมันค่อนข้างง่าย พอจัดการเสร็จก็กลับมาเลย"

เซียวชูหรันรีบถามว่า:"แล้วคุณกินข้าวเย็นแล้วยัง? ฉันทำก๋วยเตี๋ยว อร่อยดีนะ ให้ฉันลวกเส้นให้คุณไหม?"

เย่เฉินถามอย่างสงสัย:"ชูหรัน ช่วงนี้คุณยุ่งไม่ใช่เหรอ? ทำไมวันนี้คุณถึงมีเวลาเหลือเฟือ แล้วทำอาหารเองล่ะ"

เซียวชูหรันยิ้มพูดว่า:"วันนี้ตอนบ่ายฉันไปประชุมที่ตี้เหากรุ๊ป แผนระยะแรกได้รับการอนุมัติอย่างสมบูรณ์จากการตรวจสอบของตี้เหากรุ๊ปแล้ว ดังนั้นฉันจึงสามารถผ่อนคลายได้เล็กน้อย วันนี้เลยกลับบ้านเร็ว ตะไคร่กระเทียมในสวนผักของเราเติบโตได้ค่อนข้างดี เลยเก็บมานิดหน่อย และทำหมูผัดดอกหอมและก๋วยเตี๋ยว"

พูดไป เธอก็รีบจับมือเย่เฉินไปที่ห้องอาหาร พูดไปเดินไป:"รอบนี้คุณไปเร็วขนาดนี้ ไปกลับคงจะเหนื่อยแน่ๆ คุณนั่งลงก่อน ฉันจะไปต้มก๋วยเตี๋ยวให้!"

เมื่อเห็นเซียวชูหรันห่วงใยตัวเองมาก เย่เฉินก็รู้สึกประทับใจในหัวใจ พยักหน้าเบา ๆ และยิ้มพูดว่า:"งั้นลำบากหน่อยนะที่รัก"

เซียวชูหรันยิ้มหวาน:"ลำบากตรงไหน ไม่ลำบากเลย"

เมื่อเข้าไปในห้องอาหาร พ่อตาเซียวชูหรันและแม่ยายหม่าหลันเพิ่งกินข้าวเสร็จ เมื่อเห็นเย่เฉินเข้ามา เซียวชูหรันก็พูดด้วยความดีใจ:"โอ้! ลูกเขยของฉันกลับมาแล้ว ครั้งนี้ไปไหนมาเหรอ? ทำไมกลับมาเร็วจัง?"

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดกับตัวเองว่า:"แม้ว่าครั้งนี้จะไปไม่นาน แต่ระยะทางที่ฉันไปนั้นช่างแสนไกล การเดินทางไปซีเรียนั้น 6,000 กิโลเมตร ซึ่งเทียบกับจินหลิงไปกลับประเทศญี่ปุ่นรอบครึ่ง"

แต่เขาไม่สามารถบอกพ่อตาว่าเขาไปซีเรียอยู่แล้ว เขาจึงยิ้มพูดว่า:"ครั้งนี้ผมไปเมืองไห่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ใช้เวลาขับรถเพียงสามชั่วโมงเท่านั้นเอง"

เซียวฉางควนเห็นด้วย:"โหย ในที่สุดเธอก็พูดภาษาคนบ้างแล้ว ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว ตอนนี้เราเป็นเพื่อนบ้านกันดีที่สุดแล้ว"

หม่าหลันตบโต๊ะทันที และตะโกนอย่างโกรธเคือง:"เซียวฉางควน ฉันยอมอ่อนให้แล้วนะ? ฉันพูดประโยคเดียว คุณมีสามประโยคที่รอพูดอยู่ เก่งขึ้นแล้วเหรอ?"

เย่เฉินรีบไกล่เกลี่ย:"แม่ อย่าโมโหเลย พ่อกำลังล้อเล่นกับแม่อยู่นะ"

พูดจบ เขาก็รีบมองไปที่เซียวฉางควน ขยิบตาและพูดว่า:"พ่อครับ พ่อเพิ่งกินข้าวเสร็จ ยังไงก็ไม่มีไรทำ ออกไปเดินเล่นหน่อยเถอะ ตอนนี้อากาศเริ่มอุ่นขึ้นแล้ว ออกไปเดินเล่นข้างนอก มันช่วยการย่อยได้ และฟิตร่างกายได้ด้วย สนุกจะตาย"

ความหมายของคำพูดของเย่เฉิน คือให้เซียวฉางควนไปหาหานเหม่ยฉิง

หานเหม่ยฉิงชอบไปวิ่งริมแม่น้ำไม่ใช่เหรอ? ให้เซียวฉางควนถือโอกาสใช้คำพูดของเขาไปหาหานเหม่ยฉิง

แต่เมื่อเซียวฉางควนได้ยินว่าไปวิ่งริมแม่น้ำ เขาก็รีบโบกมือแล้วพูดว่า:"ฉันไม่ไปหรอก...…ตอนนี้น่องของฉันยังบวมและเจ็บอยู่ ไม่มีสักครึ่งเดือนคงไม่ดีขึ้นแน่นอน!"