หม่าหลันมองอย่างโกรธจัด ทันใดนั้นเย่เฉินก็พูดโดยตรงว่า:"เอาล่ะๆ แม่อย่ามาทำไม่ยอมตรงนี้เลย เอาแบบนี้แล้วกัน ช่วงนี้แม่คงเบื่อที่พักฟื้นอยู่แต่ในบ้าน พรุ่งนี้ผมจะให้เพื่อนเตรียมบัตร VIP ป๋ายจินฮ่านกงให้แม่ จากนี้ไปแม่สามารถไปทำสปาที่ป๋ายจินฮ่านกงได้ทุกวัน และสามารถผ่อนคลายได้"
ทันทีที่หม่าหลันได้ยินเช่นนี้ ก็รู้สึกดีใจมาก พูดอย่างมีความสุขว่า:"พระเจ้า ลูกเขย นายพูดจริงเหรอ? ฉันได้ยินมาว่าสปาที่ป๋ายจินฮ่านกงเป็นสปาระดับไฮเอนด์ที่แพงที่สุดในจินหลิง จะทำอะไรสักหน่อยก็หลายพัน หลายหมื่นแล้ว!"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ป๋ายจินฮ่านกงเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในจินหลิง สปาทั้งหมดถูกรวมให้เข้ากับโรงแรม แน่นอนว่าเกรดต้องไม่ต่ำ แต่เงินไม่ใช่ปัญหา ประธานของเฉินเป็นลูกค้าของฉันผมพอดี ผมสามารถขอราคาภายในได้ ไม่แน่อาจจะฟรีก็ได้"
"โอ้ เยี่ยมไปเลยจริงๆ!"หม่าหลันตื่นเต้นมาก และพูดอย่างตื่นเต้น:"ลูกเขยจ๊ะ พรุ่งนี้นายช่วยแม่ติดต่อแต่เช้าได้ไหม? ช่วงนี้แม่อยู่บ้านรู้สึกเบื่อและอารมณ์เสียมาก ถ้าได้ไปทำสปาให้ผ่อนคลายได้ ไม่เพียงแต่ดีต่อสุขภาพกายและจิตใจเท่านั้น แต่ยังอาจช่วยฟื้นฟูขาของฉันด้วย!"
เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า:"ผมจะช่วยแม่ถามตอนนี้แหละ แต่ก่อนอื่นแม่ห้ามทะเลาะกับพ่อตรงนี้อีก"
หม่าหลันพูดโดยไม่ลังเล:"ลูกเขยวางใจเถอะ ฉันก็ไม่อยากจะคุยกับคนต่ำๆอย่างเขาหรอก ต่อไปถ้าฉันมองเขาตรงๆถือว่าฉันหม่าหลันแพ้!"
เย่เฉินไม่รอช้า หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาทันที ส่งข้อความเสียง WeChat ให้เฉินจื๋อข่าย และพูดว่า:"ผู้จัดการทั่วไปเฉิน ขอรบกวนอะไรหน่อยสิ พอดีแม่ยายของฉันอยากได้บัตร VIP SPA ป๋ายจินฮ่านกง คุณจัดการให้หน่อยได้ไหม? ขอแบบที่ฟรีทุกโครงการเลยนะ"
เฉินจิ๋อข่ายตอบกลับแทบจะทันที:"อาจารย์เย่ บัตร VIP มันเป็นเรื่องเล็ก กรุณารอสักครู่ ผมจะเอาไปส่งบ้านคุณเองเดี๋ยวนี้ครับ"
เย่เฉินพูดว่า:"ผู้จัดการทั่วไปเฉิน คุณไม่จำเป็นต้องมาด้วยตนเอง ให้ลูกน้องมาส่งก็ได้"
หม่าหลันดีใจจนแทบจะบิน ยื่นมือทั้งสองไปทางซ้ายแปปหนึ่ง แล้วไปทางขวาแปปหนึ่ง ยังไม่ลืมสะบัดเป็นส่วนโค้งเหมือนคลื่น และพูดด้วยความยินดีว่า:"สปาที่ป๋ายจินฮ่านกง คนทั่วไปจะไปปีละครั้งยังแทบจะไม่ได้ ถ้าได้บัตร VIP ฟรี ต่อไปฉันจะไปทุกวัน ไปหลังอาหารทุกเช้า ดึกๆค่อย กลับ!"
เซียวฉางควนเบะปาก และพูดว่า:"คุณย้ายไปอยู่นู้นเลยสิ"
หม่าหลันก็ไม่เถียงกับเขา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณคิดว่าฉันไม่อยากทำอย่างนั้นเหรอ? ถ้าในบ้านมีแค่ไอ้เลวแก่ๆอยู่เท่านั้น ฉันจะย้ายไปที่นั่นแน่นอนและไม่กลับมาอีก"
พูดจบ เธอก็เปลี่ยนการสนทนา และพูดด้วยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอว่า:"แต่ว่าในบ้านยังมีลูกเขยที่ดีของฉันและลูกสาวที่ดีของฉันอยู่ ไม่ใช่อะไร ฉันต้องทำอาหารเช้าให้ดีลูกเขยฉันกินทุกวัน ไม่เหมือนคุณหรอก เอาแต่ขี้เกียจ ไม่เคยเห็นทำอะไรเพื่อลูกเขยเลย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...