ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2702

อันที่จริง ตอนที่จะหาซูรั่วหลีตั้งแต่แรก เหออิงฉวนก็ไม่เห็นด้วย

เขาคิดว่า ตอนนั้นทั้งโลกก็รู้ว่าคุณท่านใหญ่ซูหักหลังซูรั่วหลี และตระกูลเหอยังจะตามหาซูรั่วหลีในสถานการณ์นั้นอีก มันเห็นได้ชัดเจนว่ากำลังต่อต้านกับคุณท่านใหญ่ซูไม่ใช่เหรอ?

ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือ ตระกูลเหอไม่พูดอะไร และไม่ทำอะไรเลย เพื่อให้คุณท่านใหญ่ซูเห็นอย่างชัดเจนว่า ตระกูลเหอยืนอยู่เคียงข้างตระกูลซูตลอดเวลา และยินดียอมรับชะตากรรมของซูรั่วหลีเพื่อตระกูลซู

เมื่อเป็นเช่นนั้น คุณท่านใหญ่ซูจะต้องให้ผลประโยชน์แก่ตระกูลเหออย่างแน่นอน ซูรั่วหลีใช้ชีวิตของเธอเพื่อแลกเปลี่ยนผลประโยชน์มากกว่านี้ให้ตระกูลเหอ ก็ถือว่าตายอย่างคุ้มค่า

น่าเสียดายที่เพราะการตายของซูรั่วหลี น้องสาวเหออิงซิ่วโกรธไม่เท่าไหร่ คุณท่านก็วาดเส้นแบ่งให้ชัดเจนกับตระกูลเหอ

แล้วเป็นไงล่ะ

เดิมทีการเสียชีวิตของซูรั่วหลียังสามารถแลกเปลี่ยนเป็นผลประโยชน์ได้บ้าง แต่สุดท้ายแลกผลประโยชน์ไม่ได้ และรายได้ของตระกูลเหอก็เอาเข้าไปเกี่ยวด้วย ในความเห็นของเขา มันไม่มีเหตุผลเกินไป

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงมีความหวังอย่างมาก ว่าตระกูลเหอจะสามารถสร้างความสัมพันธ์การร่วมมือกับตระกูลซูได้อีกครั้ง

ในตอนที่เหออิงฉวนเต็มไปด้วยความคาดหวัง เฮลิคอปเตอร์ก็ลงจอดที่ลานบ้านอย่างราบรื่น

ก่อนที่ใบพัดจะหยุดนิ่ง ซูอานสุ้นกระโดดออกจากเฮลิคอปเตอร์ ยื่นมือออกมาในระยะไกล และวิ่งเหยาะๆ ไปทางเหอหงเซิ่ง

พอมาถึง ซูอานสุ้นก็จับมือเหอหงเซิ่งก่อน และพูดอย่างเคารพว่า:"ท่านเหอ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!"

เหอหงเซิ่งทำได้แค่ยิ้มเยาะ:"อานสุ้น ไม่ได้เจอกันนานเลย ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

ซูอานสุ้นถอนหายใจ:"ไม่ดี ไม่ดีเลยสักนิด ถ้าไม่มีท่านเหอ ผมจะดีได้อย่างไร?"

เหอหงเซิ่งยิ้มพูดว่า:"วิชาที่ตระกูลเหอฝึกฝนนั้นพิเศษมาก ยิ่งอุณหภูมิต่ำก็ยิ่งดี นั่นเป็นเหตุผลที่เรามาเมืองโม่เฉิง ในห้องโถงใหญ่จึงมีความร้อนเล็กน้อย ดังนั้นอุณหภูมิจะคงอยู่เหนือศูนย์ และน้ำจะไม่แข็ง ถ้าเปลี่ยนไปที่ห้องของเด็ก ๆ อาศัยอยู่ จะไม่มีความร้อนแม้แต่น้อย และโดยทั่วไปอุณหภูมิจะอยู่ที่ลบ 10 องศา"

"โอ้ แม่เจ้า……"ซูอานสุ้นหดคอ แล้วพูดว่า:"โชคดีที่ฉันไม่ใช่สมาชิกในตระกูลเหอของคุณ ไม่อย่างนั้นคงแข็งตายก่อนเวลาอันควร……"

เหอหงเซิ่งยิ้มเล็กน้อย และพูดกับเหออิงฉวนที่ตามอยู่ข้างๆ:"อิงฉวน นายไปเอากะละมังถ่านให้อานสุ้น และให้คนเปิดเครื่องทำความร้อนเพิ่มหน่อย"

เหออิงฉวนรีบพูดว่า:"ครับพ่อ"

ซูอานสุ้นรีบยิ้มตอบว่า:"อิงฉวน รบกวนด้วยล่ะ!"

เหออิงฉวนมีประสบการณ์ไม่เท่าพ่อของเขา ดังนั้นจึงให้ความเคารพต่อซูอานสุ้นมาก เขาโค้งคำนับเล็กน้อยและพูดอย่างเคารพว่า:"พ่อบ้านซูไม่ต้องเกรงใจมากครับ คุณรอสักครู่ ผมจะรีบมา"