ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2703
เหอหงเซิ่งเชิญซูอานสุ้นนั่งบนเก้าอี้ไม้ที่เย็นยะเยือก เขาเพิ่งนั่งลง และรีบลุกขึ้นมาอย่างทนไม่ไหว พูดแหยะๆ:"โอ้ ท่านเหอ ผมรอถ่านมาก่อนแล้วค่อยนั่งดีกว่า เย็นเกินไป ทนไม่ไหว….."
เหอหงเซิ่ง พยักหน้าและพูดว่า:"เราต้อนรับไม่ดีเอง"
ซูอานสุ้นรีบโบกมือ:"ที่ไหนกันล่ะ ผมมารบกวนคุณดึกๆ ล่วงละเมิดเกินไป"
เหอหงเซิ่งไม่พูดอ้อมค้อมกับเขาต่อไป จึงถามว่า:"อานสุ้น ไม่ทราบว่าคุณท่านใหญ่ซูให้คุณมาในครั้งนี้ มีอะไรรึเปล่า?"
ซูอานสุ้นรีบพูดว่า:"ท่านเหอ คือแบบนี้ครับ เรื่องของรั่วหลี คุณท่านรู้สึกผิดแล้วจริง ๆ และละอายใจมาก เขารู้ว่าคุณโกรธเขาแน่นอน จึงส่งผมมาพบคุณ และให้ผมพูดคำขอโทษตระกูลเหอแทนเขา อีกอย่างก็หวังว่าจะสามารถเปลี่ยนจากสงครามการต่อสู้เป็นสันติภาพได้"
เหอหงเซิ่ง หัวเราะแห้งๆ และพูดว่า:"อานสุ้น ต้องรบกวนคุณกลับไปบอกคุณท่านใหญ่ซูว่า ไม่ว่ายังไงรั่วหลีก็นามสกุลซู แม้ว่าตระกูลเหอของผมที่เลี้ยงดูเธอจนโต แต่ตั้งแต่ที่ส่งกลับตระกูลซู ก็เท่ากับว่าคืนเธอให้ตระกูลซูแล้ว คุณท่านใหญ่ซูตัดสินใจเสียสละเธอเพื่อตระกูลซู แม้ว่าผมจะเป็นตาของรั่วหลี แต่ก็ยังเป็นคนนอก ดังนั้นคุณท่านใหญ่ซูไม่จำเป็นต้องขอโทษผม"
สิ่งที่เหอหงเซิ่งพูดมันไม่ได้มาจากก้นบึ้งของหัวใจ
อันที่จริงเขารักซูรั่วหลีมากๆ
ซูเฉิงเฟิงทรยศซูรั่วหลี ในใจเขาโมโหอย่างมาก
แต่ว่า เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นต่างกับตระกูลซูมากเกินไป หากเขาพูดว่าเขาเกลียดชังตระกูลเหอต่อหน้าซูอานสุ้นในวันนี้ ก็เหมือนมองตระกูลซูเป็นศัตรูอย่างไม่ต้องสงสัย
ในตอนที่เขาสงสัยไม่เข้าใจ ซูอานสุ้นพูดว่า:"ท่านเหอ อันที่จริง ความหมายของคุณท่านก็คือ ตระกูลเหอและตระกูล มันไม่ได้มีความสัมพันธ์เป็นแค่เจ้านายและผู้รับใช้ทั่วไป ไม่ว่ายังไง ตระกูลเหอก็ได้สร้างสายเลือดให้ตระกูลซู และคุณท่านก็มีความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้งในเรื่องนี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะชดเชยเรื่องนี้ให้ตระกูลเหอได้"
ขณะพูด เหออิงฉวนลูกชายคนโตของเหอหงเซิ่ง เดินเข้ามาพร้อมกับเตาถ่าน เมื่อได้ยินเช่นนี้ เขาก็ดีใจมาก ขณะที่วางเตาถ่านไว้ข้างหน้าซูอานสุ้น เขาอดไม่ได้ที่จะรอคำพูดต่อไปของซูอานสุ้นด้วยความประหลาดใจ
เขาอยากรู้ว่าคุณท่านตระกูลซูจะยอมชดเชยให้ตระกูลเหออย่างไร?
ในขณะนี้เอง ซูอานสุ้นล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าข้าง หยิบเช็คออกมา ยื่นให้เหอหงเซิ่ง และพูดว่า:"ท่านเหอ นี่เป็นเช็คเงินสดหนึ่งพันล้าน คุณท่านขอให้ผมนำมาให้คุณ.!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...