"หนึ่งพันล้าน? !"
ทันทีที่เอาเช็คออกมา เหออิงฉวนที่อยู่ข้างๆก็ตกใจ
จำนวนนี้ค่อนข้างน่ากลัว
สามารถเทียบเท่ากับเงินเดือนสองปีก่อนหน้าของตระกูลเหอทั้งหมดได้
นอกจากนี้ ตอนนี้ตระกูลเหออยู่ในช่วงเวลาที่ขาดแคลนเงินมากที่สุด พันล้านนี้ทำให้เหออิงฉวนตื่นเต้นอย่างทนไม่ได้
เหอหงเซิ่งก็ตกใจกับจำนวนนี้เช่นกัน
คุณท่านใหญ่ซูพอให้ก็ให้เงินสดหนึ่งพันล้านเลย ซึ่งเขานึกไม่ถึงเลยจริงๆ
แต่ว่า ในใจเขาก็รู้ดี ว่าเงินของตระกูลซูจะเอาไปง่ายๆ ได้อย่างไร?
ใช้เล็บเท้าคิดยังรู้เลย ว่าเงินนี้ไม่ได้ให้ฟรีแน่นอน
ดังนั้น เขาไม่ได้หยิบเช็ค แต่ถามกลับว่า:"อานสุ้น ผมไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดคุณท่านใหญ่ซูถึงให้คุณนำเช็คนี้มา?"
ซูอานสุ้นพูดอย่างจริงจังว่า:"ท่านเหอ คุณท่านบอกว่า เขารู้สึกผิดต่อตระกูลเหอ และหวังจะชดเชยให้ตระกูลเหอ นอกจากนี้ เขายังหวังว่าจะมีโอกาสได้รักษาสัมพันธภาพความร่วมมือก่อนหน้านี้กับตระกูลเหอ ดังนั้งเขาจึงสั่งผมโดยพิเศษ ให้ผมบอกคุณ หากตระกูลเหอยินดีที่จะกลับมาร่วมมือกับตระกูลเหออีกครั้ง เงินเดือนประจำปีจะเพิ่มขึ้นเป็น 2 พันล้านโดยตรงเลย หากตระกูลเหอไม่เต็มใจก็ไม่เป็นไร พันล้านนี้ ถือว่าแกชดเชยให้ตระกูลเหอ!"
เหอหงเซิ่งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เขาคาดเดาว่าตระกูลซูหวังว่าจะร่วมมือกับตระกูลเหอต่อไป แต่เขาไม่ได้นึกเลยว่า คุณท่านใหญ่ซูจะเพิ่มจำนวนขึ้นเกือบสี่เท่าจากเกณฑ์ก่อนหน้านี้
เงินสดสองพันล้านต่อปี มันเป็นยังไง?
เมื่อคำนวณตามอัตราส่วนราคา-กำไร 20 เท่า บริษัทจดทะเบียนที่มีมูลค่าตลาด 4 หมื่นล้าน มีกำไร 2 พันล้านตลอดทั้งปี
ในตลาดหุ้นในประเทศ บริษัทส่วนใหญ่มีอัตราส่วน P/E มากกว่า 50 เท่า
นี่มันคือสองพันล้านต่อปี!
ในวินาทีนี้เองเขาถึงจะเข้าใจว่า อันที่จริงแล้วหลายๆครั้ง ขีดจำกัดของคนๆนั้นมันเปลี่ยนแปลงได้
บางครั้ง ตัวเองคิดว่าขีดจำกัดของตัวเองชัดเจนมาก และทัศนคติแน่วแน่มาก นั่นเป็นเพราะยังไม่พบการล่อใจที่รุนแรงพอ
เมื่อสิ่งล่อใจนี้เกินความคาดหมายทางจิตวิทยาของตัวเอง และแม้กระทั่งให้การยับยั้งตัวเองอย่างสูงสุดโดยตรง จะไม่มีขีดจำกัดใดๆ เกิดขึ้นในขณะนี้
เป็นความจริงที่ตระกูลซูละทิ้งซูรั่วหลี และถึงกับทรยศซูรั่วหลี ทำให้เหอหงเซิ่งโกรธจริงๆ
ความโกรธเช่นนั้น มันเหมือนกับไฟป่าที่ลุกโชนเป็นไฟ และเป็นไปไม่ได้ที่จะดับมันด้วยกำลังธรรมดา
แต่ว่า เมื่อเขาได้ยินราคา 2 พันล้าน ความโกรธในใจของเขา ดูเหมือนจะสงบลงอย่างมากทันที
มันเหมือนกับสึนามิ ที่พัดป่าที่กำลังลุกไหม้เมื่อกี้อย่างฉับพลัน ด้วยความเร็วที่เร็วมากและพลังงานมหาศาล

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...