ไฟป่ารุนแรงแล้วยังไง?
สึนามิก็เพียงพอที่จะทำให้ป่าทั้งลูกจมอยู่ใต้น้ำ นับประสาอะไรกับไฟป่า?
นี่คือความพ่ายแพ้ของขีดจำกัด
ซูอานสุ้นเงียบเป็นเวลานาน
ดวงตาของเขาเหมือนกับนกอินทรี เฝ้าสังเกตสองคนพ่อลูกที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างว่องไว จดจำการเปลี่ยนแปลงของใบหน้า ตา และแม้แต่การเคลื่อนไหวไว้ในใจ
การสังเกตจากสีหน้าและคำพูดเป็นความสามารถสูงสุดของซูอานสุ้น
อยู่กับคุณท่านใหญ่ซูมาหลายปี ดวงตาของเขาจึงแม่นยำกว่าเครื่องจับเท็จ
เขาสามารถตัดสินได้อย่างชัดเจนและหนักแน่นว่า สองคนพ่อลูกที่อยู่ข้างหน้าเขาหวั่นไหวแล้ว
สิ่งนี้ทำให้เขาโล่งใจในที่สุด
พูดในใจว่า:"คุณท่านยังกังวลว่าสองพันล้านจะไม่สามารถทำให้ตระกูลเหอหวั่นไหวได้ ดูเหมือนว่าราคาทางจิตใจของตระกูลนี้จะไม่สูงอย่างที่คุณชายคาดไว้ สองพันล้านนั้นดูจะมากเกินไปหน่อย ถ้าฉันเริ่มต้นคุยด้วย 1 พันล้าน ถ้าหากยืดเยื้อซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะต้องจัดการตระกูลเหอได้ภายใน 1.5 พันล้านอย่างแน่นอน! น่าเสียดาย อย่างน้อยก็สูญเสียไป500 ล้านไปอย่างเปล่าประโยชน์ และใช้ราคาแบบนี้ต่อเนื่องกันไป 2 พันล้านต่อปี สิบปีก็คือ 2 หมื่นล้าน…...ก็หมายความว่า อย่างน้อยสิบปีก็ใช้ไป5 พันล้าน......"
แต่พอนึกอีกที:"แต่ว่า ตอนนี้ตระกูลซูอยู่ในภาวะวิกฤตครั้งใหญ่ และความปลอดภัยของคุณท่านเองก็กลายเป็นปัญหา มันไม่ใช่เวลาที่จะต่อรองจริงๆ ดังนั้นรีบพาตระกูลเหอไปก่อน สิ่งสำคัญที่สุดคือการปกป้องความปลอดภัยของคุณท่าน คุณท่านก็ต้องมีแผนของเขาเอง ราคานี้จะคงอยู่ให้ตระกูลเหออย่างน้อยหนึ่งหรือสองปี เมื่อพ้นวิกฤตแล้วคุณท่านจะไม่ใช้ราคาที่สูงเช่นนี้กับตระกูลเหอต่อไปเด็ดขาด"
เมื่อคิดเช่นนี้ ซูอานสุ้นรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย
เขาถามเหอหงเซิ่งทันที:"ท่านเหอ คุณคิดว่าไงครับ?"
เหอหงเซิ่งรู้สึกเจ็บคอแห้งๆ กลืนน้ำลายแล้วพูดว่า:"นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคุณท่านใหญ่ซูจะให้ความสำคัญกับตระกูลเหอมากขนาดนี้....."
ซูอานสุ้นยิ้มพูดว่า:"แน่นอนอยู่แล้ว คุณท่านของเราให้ความสำคัญกับตระกูลเหอไม่ใช่วันสองวันสักหน่อย"
พูดไป ซูอานสุ้นก็โบกมือ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ท่านเหอ เราหยุดคุยเรื่องที่ไม่จริงเถอะ เมื่อกี้ผมได้ส่งต่อคำพูดของคุณท่านให้คุณฟังแล้ว คุณเป็นผู้นำของตระกูลเหอ ตระกูลเหอจะตกลงยอมรับคำเชิญของคุณท่านหรือไม่ คุณต้องให้คำตอบที่แน่นอนกับผมนะครับ"
เหอหงเซิ่งพยักหน้า เขาวิเคราะห์เรื่องนี้อย่างใจเย็น ข้อดีและข้อเสียของการตกลงหรือไม่ตกลงของตระกูลเหอ
นี่คือข้อดีของการตกลงกับตระกูลซู
ในทางกลับกัน การตกลงตระกูลซูมีข้อเสียอย่างไร?
เหอหงเซิ่งคิดไปคิดมา ดูเหมือนว่านอกจากจะรู้สึกไม่สบายใจแล้ว ยังรู้สึกเสียใจต่อลูกสาวของเขาเหออิงซิ่ว และหลานสาวของเขาซูรั่วหลี ที่เหลือก็ไม่มีอะไรแล้ว
ไม่มีอะไรแล้วจริงๆ…...
ในอีกด้านหนึ่งคือแผนการหลายร้อยปีของตระกูลเหอ อีกด้านคือการทรยศต่อลูกสาวและหลานสาว
จากจุดเริ่มต้นของความสมดุลนี้ มันมีความแตกต่างมากมายปรากฏขึ้น
จู่ๆเหอหงเซิ่งก็รู้สึกว่า เขาไม่จำเป็นต้องลังเลเลยสำหรับปัญหาแบบนี้เลย
จะลังเลทำไมอีกล่ะ?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...