ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2706
เหออิงฉวนที่อยู่ข้างๆก็เหงื่อออกมาก เมื่อเห็นพ่อของเขาไม่ตอบคำถามของซูอานสุ้น
สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดในตอนนี้ ก็คือพ่อของเขา ถ้าจู่ๆก็คิดสั้น และพูดปฏิเสธซูอานสุ้น มันคงจะเชี่ยมากจริงๆ
ดังนั้นเขาจึงรีบพูดว่า:"พ่อ!คุณท่านใหญ่ซูเชิญพวกเรากลับไปอย่างจริงใจ และให้พ่อบ้านซูมาเชิญพวกเราเป็นการส่วนตัวตั้งไกล เราจะลังเลทำไมอีก?"
เหอหงเซิ่งคิดในใจ:"กูไม่ได้ลังเลเลย กูคิดไว้แล้ว แต่ยังนึกไม่ออกว่าจะพูดยังไง……"
แต่ว่าพอนึกอีกที ลูกชายของเขาต่อคำได้ดีเหมือนกัน ถือว่าไว้หน้าให้ตนและซูอานสุ้น
เดิมที ตนก็ไม่รู้จะพูดยังไง แต่รู้สึกว่า ถ้าตอบตกลงไปตรงๆ เลย จะดูเหมือนว่าจะเห็นเงินแล้วตาลุกวาวไปหน่อย
แม้ว่าเขาจะตาลุกวาวหลังจากเห็นเงิน แต่ก็ไม่มีใครอยากชี้นิ้วว่าคนอื่นมั่วๆแบบนี้หรอก
ในเมื่อลูกชายพูดก่อน ก็เท่ากับว่าเขาเห็นเงินแล้วตาลุกวาวก่อน
นี่ก็สะดวกที่ให้ตัวเองใช้ผลประโยชน์ดำเนินการต่อไป
ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึมและพูดว่า:"พ่อบ้านซู อิงฉวนพูดถูก ครั้งนี้คุณท่านใหญ่ซูจริงใจจริงๆ และถ้าผมปฏิเสธเขาก็คงไม่ดีจริงๆ……"
ซูอานสุ้นดีใจและรีบพูดว่า:"แสดงว่าท่านเหอคุณตอบตกลงแล้วใช่ไหมครับ?"
เหอหงเซิ่งพยักหน้าเบา ๆ :"ใช่ ผมตอบตกลง!"
"ดีมากเลย!"ซูอานสุ้นตบต้นขา และพูดอย่างร่าเริงว่า:"ถ้าคุณท่านรู้ข่าวนี้ ต้องดีใจมากแน่ๆ!"
"โอ้ มันดีมากจริงๆ!"
ในใจเหออิงฉวนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
เดิมทีสองพันล้านต่อปีมันก็สุดยอดมากแล้ว
หากจ่ายครั้งเดียวจะยิ่งน่าทึ่งขึ้นไปอีก
หากจ่ายเป็นรายเดือน จะเสียดอกเบี้ยมาก
ใส่เงินสองพันล้านในธนาคาร ให้ผู้จัดการกองทุนของธนาคารดำเนินการสักหน่อย ผลตอบแทนประจำปีสามารถเข้าถึงมากกว่า 10% ซึ่งก็คือสองร้อยล้าน!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...