ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2708
เหออิงซิ่วในตอนนี้ยังไม่หลับที
เธอและลูกสาวนอนอยู่บนเตียงของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงแห่งจินหลิง กำลังพูดคุยกันไม่หยุด
ตอนนี้เหออิงซิ่วอารมณ์ดีมาก
นี่คือสิ่งที่ไม่ได้มีมาหลายปีแล้ว
สำหรับเธอ วันนี้ เป็นที่โปรดปรานมากกว่าพระเจ้า และพรของพระโพธิสัตว์ทำให้เธอคาดไม่ถึง
ลูกสาวยังมีชีวิตอยู่ และการฝึกฝนของเธอก็ก้าวหน้าอย่างมาก และกลายเป็นคนแรกของตระกูลเหอในร้อยปี
ขนาดคนพิการแบบตัวเอง ยังได้รับโอกาสที่ดี
ยิ่งกว่านั้น เย่เฉินยังให้คำมั่นว่าจะให้ยาวิเศษห้าเม็ดกับตระกูลเหอและ 100 ล้านหยวนต่อปี นี่เป็นโอกาสที่หายากและมีค่าที่สุดสำหรับตระกูลเหอในหลายร้อยปี
เดิมที เธอแทบรอไม่ไหวที่จะรีบกลับไปบอกพ่อของเธอ
แต่ว่า ไม่ว่ายังไง เธอเองไม่ได้เจอลูกสาวมานานมาก แทบจะเป็นประสบการณ์การลาจากที่ยากจะพบกันอีก
ดังนั้น เธอจึงตัดสินใจที่จะอยู่ในจินหลิงกับรั่วหลีคืนนี้ และกลับไปเมืองโม่เฉิงในเช้าวันพรุ่งนี้
เพราะก่อนหน้านี้ สองคนแม่ลูก มีคำพูดที่จริงใจจะพูดเยอะมากๆ
ในเวลานี้ ซูรั่วหลีกำลังวาดภาพสถานการณ์ที่เย่เฉินช่วยเธอที่ทะเลให้แม่ดู
พูดจบ เธอจึงรับสายแล้วถามว่า :"พ่อคะ โทรมาดึกๆ มีอะไรรึเปล่าคะ?"
เหอหงเซิ่งพูดอย่างลำบากใจ:"อิงซิ่ว…...มีบางเรื่อง ที่พ่อต้องบอกลูก ลูกฟังแล้วห้ามโกรธเด็ดขาด"
เหออิงซิ่วรีบพูดว่า:"พ่อพูดมาเถอะ"
เหอหงเซิ่งไอสองครั้ง แล้วพูดว่า:"อะแฮ่ม…...คือแบบนี้......คืนนี้ จู่ๆซูอานสุ้นก็มาเมืองโม่เฉิง......"
"ซูอานสุ้น?!"เหออิงซิ่วขมวดคิ้วและถามว่า:"เขาไปทำอะไรที่เมืองโม่เฉิง?"
เหอหงเซิ่งพูดว่า:"คือแบบนี้ คุณท่านใหญ่ซูให้เขามา หวังว่าจะล้างความแค้นกับตระกูลเหอ และขอให้กลับมาร่วมมืออีกครั้ง……"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...