การคาดเดาของซูจือหยาต่อซูจือเฟยแม่นยำมาก
หลังจากที่ซูจือเฟยกลับถึงห้องสิ่งแรกที่เขาทำ ก็คือการรีบรายงานเรื่องที่คุยกับเธอทั้งหมด ให้กับซูเฉิงเฟิงทั้งหมด
ในตอนที่ซูเฉิงเฟิงได้ยินสิ่งที่ซูจือเฟยพูด ซูจือหยูตัดสินใจจะให้ตนรับการลงโทษทางกฎหมาย ในการแถลงข่าวในคืนนี้ เขาถึงกับร้อนใจเป็นอย่างมาก
แน่นอนว่าเขามีวิธีหลีกเลี่ยงบทลงโทษจากกฎหมาย แต่สิ่งที่เขาเป็นกังวลก็คือ ถูกเธอทำแบบนี้ มันทำให้เขาไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดอีก
เพราะ ขอแค่ตนไม่ได้ทำผิดกฎหมาย คนทั่วทั้งประเทศก็ไม่มีวันลืมเรื่องนี้ไปง่ายๆ ถ้าเป็นแบบนี้ ขอแค่ตนยังปรากฏตัวต่อสายตาสาธารณชน พวกเขาก็จะคิดว่าตนน่าจะเป็นนักโทษที่ต้องติดคุก
เมื่อเป็นแบบนี้ ไม่ว่าตนเดินไปที่แห่งหนไหน ก็จะถูกคนรังเกียจสมเพชเวทนา
ในเรื่องของชื่อเสียง ตนจะไม่มีทางพลิกตัวกลับมาได้อีก
ในตอนที่เขาไม่รู้ว่าควรจะหยุดยั้งซูจือหยูไม่ให้แถลงข่าวประณามตนอยู่นั้น ซูจือเฟยก็พูดข่าวที่ทำให้เขาถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก
ซูจือเฟยกล่าวว่า“ผมไปสืบจากปากของจือหยูแล้วครับ ดูท่า เธออาจจะมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับยอดฝีมือผู้ลึกลับคนนั้น ผมคิดว่า ยอดฝีมือผู้ลึกลับคนนั้นน่าจะรู้ว่าจือหยูมาที่จินหลิง ดังนั้นเลยรีบตามมาด้วย นี่จึงอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงสามารถช่วยจือหยูกับแม่ของผม ได้ในทันทีที่เกิดเรื่องขึ้น!”
เมื่อซูเฉิงเฟิงฟังจบ เหงื่อบนฝ่ามือของเขาก็ผุดขึ้นมาในทันที
เขาพบว่า เรื่องนี้ได้ดำเนินไปในทิศทางที่แย่ลง
สิ่งที่กลัวก็คือการที่ซูจือหยูกับตู้ไห่ชิงยังมีชีวิตอยู่อีก ผลสรุปสุดท้ายทั้งสองคนกลับมาอย่างปลอดภัย
สิ่งที่กลัวก็คือซูจือหยูที่ถูกชาวจีนในญี่ปุ่นผู้เป็นยอดฝีมือช่วยชีวิต ผลสุดท้ายก็คือเขาจริงๆ
ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างใจเย็นว่า“จากความฉลาดของจือหยู ถึงฉันไม่โทรหาเธอ จู่ๆแกก็กลับไปถามเธอเรื่องพวกนี้ เธอน่าจะเดาได้แล้วล่ะ”
พูดจบ ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจ พูดต่อว่า“ไม่แน่ที่จือหยูบอกกับผมเรื่องพวกนี้ อาจจะอยากอาศัยปากของคุณปู่พูดผ่านผมก็ได้ หลังจากนั้นค่อยพูดเงื่อนไขกับผม”
ซูเฉิงเฟิงเข้าใจในหลานสาวคนนี้ดี
ซูจือหยูเป็นคนที่ฉลาดกว่าคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก หลานชายและหลานสาวคนอื่นของตนไม่สามารถเทียบได้ คาดว่าเธออาจจะไม่มีทางถูกซูจือเฟยจูงจมูกเดิน
เมื่อซูจือเฟยได้ยินคำพูดของคุณปู่ เขารู้สึกแก้มร้อนผ่าวโดยมีโทรศัพท์กั้นไว้
ซูจือเฟยรู้ดี น้องสาวฉลาดกว่าตัวเองจริงๆ แต่คำพูดของคุณท่าน มันทำลายศักดิ์ศรีของเขา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...