บทที่ 275
เมื่อเย่เฉินเห็นซือเทียนฉีเดินเข้ามาพร้อมแสดงความเคารพกับตัวเอง ยิ้มเบาๆ โบกมือพร้อมกล่าวว่า : “ท่านซือ คุณไม่ต้องเกรงใจกับผมอย่างนี้ก็ได้ และก็ไม่ต้องเรียกอาจารย์เย่อะไร เรียกผมว่าเย่เฉินก็พอแล้ว”
“ทำแบบนั้นได้ยังไงกันละ!”ซือเทียนฉีรีบโค้งคำนับพร้อมกล่าวว่า : “อาจารย์เย่เป็นมังกรตัวจริงบนโลกมนุษย์ ผมจะเรียกชื่อโดยตรงของอาจารย์ได้อย่างไร”
เย่เฉินเห็นว่าเขาค่อนข้างหัวรั้นเรื่องมารยาท ก็ไม่ได้ยื้อเขาต่อ แถมยังเอ่ยพูดว่า : “เมื่อวานได้ยินมาว่าเกาจวิ้นเว่ยและเซียวอี้เชียนต่างก็มาหาคุณแล้ว?”
ซือเทียนฉีเอ่ยถามด้วยความตกใจ : “อาจารย์เย่ เรื่องนี้คุณรู้ได้อย่างไร?”
เฉินเสี่ยวจาวที่อยู่อีกฝั่งแลบลิ้นออกมา พูดว่า : “คุณตา ฉันเป็นคนบอกอาจารย์เย่เอง……”
ซือเทียนฉีรีบพูดตำหนิออกไปทันที : “ไอ้เด็กคนนี้!ปกติอาจารย์เย่ก็มีกิจธุระรัดตัวอยู่แล้ว เรื่องเล็กๆน้อยๆแค่นี้ ทำไมต้องไปรบกวนอาจารย์ด้วย?”
เฉินเสี่ยวจาวค่อนข้างรู้สึกผิด
ที่เธอโทรศัพท์หาอาจารย์เย่ ไม่ใช่ว่าอยากจะเรียกร้องรางวัลตอบแทนให้คุณตา แต่เป็นเพราะอยากหาโอกาสคุยกับเย่เฉินสักสามสี่ประโยค
ถึงอย่างไรในใจของเธอก็มีเย่เฉินเป็นไอดอลตั้งนานแล้ว ถึงขนาดที่ว่าเคารพบูชาเขามากกว่าตาอีก ดังนั้นจึงหาโอกาสที่เข้าไปใกล้ชิดสัมผัสกับเขาหน่อย แค่โทรศัพท์ก็ยังดี
แต่ว่า จะโทรศัพท์โดยที่ไม่มีหัวข้อที่จะคุยก็คงไม่ได้หรอกนะ?
ดังนั้น เธอจึงทําโดยพลการ เอาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานไปรายงานให้เย่เฉินฟัง
กลับว่าคิดไม่ถึง ตาไม่พูดพร่ำทำเพลง ตำหนิมาที่ตัวเองทันที
ในใจของซือเทียนฉีหลักๆเลยก็คือกลัวเย่เฉินเข้าใจผิด ถึงอย่างไรเฉินเสี่ยวจาวก็เป็นคนโทรศัพท์ไปหาเย่เฉิน ตัวเองก็มีกลิ่นอายของการเรียกร้องรางวัลอยู่บ้าง เขาไม่อยากให้เย่เฉินเข้าใจตัวเองว่าเป็นคนที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็อยากจะได้ของรางวัลเป็นการตอบแทน
เฉินเสี่ยวจาวที่อยู่ข้างๆเมื่อเห็นตาคุกเข่าลงแล้ว ตัวเองก็คุกเข่าลงกับพื้นเหมือนกัน แต่ว่าเธอกลับว่าน่ารักและเฉลียวฉลาด สองมือที่เรียวยาวจับไว้ที่หัวเข่า ดวงตากลมโต เธอมองไปที่เย่เฉินอย่างเขินอายและกล้าหาญ
ยาที่เย่เฉินมอบให้ใครหลายคน แม้ว่าหลายคนต่างก็รู้ดีว่ายาวิเศษนี้มีล้ำค่าอย่างไม่อาจเทียบได้ แต่คนที่รู้คุณค่าดีที่สุด ก็คือซือเทียนฉี
ก่อนอื่น ทั้งชีวิตซือเทียนฉีอยู่ในวงการแพทย์มาโดยตลอด ยิ่งมีความเชี่ยวชาญในการแพทย์ ยิ่งรู้ว่ายาวิเศษนี้มีประสิทธิภาพมากเพียงใด มันหาได้ยากมากบนโลกมนุษย์ แม้แต่อันที่สองก็ไม่สามารถหาออกมาได้;
อีกอย่าง ซือเทียนฉีก็แก่แล้ว คนเรายิ่งแก่ก็ยิ่งรู้จักโชคชะตาดี แม้ว่าคุณจะเป็นหมอที่มีชื่อเสียงบนโลกมนุษย์แล้วยังไง?หลังจากอายุแปดสิบกว่าปีแล้ว เป็นไปได้ว่าสักวันหนึ่งเขาก็จะจากไปอย่างเงียบ ๆ ในห้วงแห่งความฝัน
และยาวิเศษนี้ สามารถทำให้คนแก่ที่ใกล้ตายมีอายุยืนยาว นี่ใช่ยาเม็ดที่ไหนกันละ นี่เป็นช่วงอายุขัยที่ยาวนานกว่าหลายปีนะ!
แน่นอนว่าซือเทียนฉีอยากได้ยาวิเศษเม็ดนี้ แต่ว่า เขากลับว่าไม่กล้ารับไว้
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...