ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2779

ไหม้เฉิงซินกล่าวอย่างจริงจัง “มันไม่มีหลักการใดๆ มันคือวิชาลับซวนซวนที่โหดเหี้ยม สำหรับของอย่างหนอนกู่ ที่อยู่ในระดับต่ำกว่า คือการเลี้ยงดูหนอนพิษกลุ่มหนึ่งให้พวกมันเข่นฆ่าซึ่งกันและกัน ที่อยู่รอดมาเป็นลำดับสุดท้ายคือหนอนกู่ แต่วิชาหนอนพิษนั้นค่อนข้างอยู่ในระดับล่าง ไม่ต่างจากการเลี้ยงงูพิษ เลี้ยงสุนัขดุร้าย หากปล่อยออกไปจะกัดคนไม่เลือก ไม่มีเทคนิคอะไรมาก”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ไหม้เฉิงซินก็เปลี่ยนเรื่อง แล้วพูดขึ้นมาอีกว่า “แต่ยอดฝีมือที่ทรงพลังอย่างแท้จริง ใช้หนอนกู่ที่คนธรรมดาไม่เคยได้ยินไม่เคยได้เห็น หนอนกู่เหล่านั้นต่อให้เป็นนักชีววิทยาระดับหัวกะทิยังอาจจะไม่รู้จัก!”

“สูญพันธุ์ไปตามธรรมชาติเป็นจำนวนมาก แต่มีการแพร่กระจายอย่างลับๆ ท่ามกลางการบำรุงเลี้ยงดู”

“หนอนกู่ชนิดนั้นไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ แล้วยังสามารถควบคุมได้โดยจิตใจของผู้เลี้ยงดูหนอนกู่อีกด้วย!”

“ฉันคิดว่ายามคนนี้ถูกยอดฝีมือวางยาพิษ เขามาทักทายเชิญพวกเราเข้าไป ต้องเป็นการทำตามคำสั่งของยอดฝีมือแน่”

ไมค์ถามด้วยใบหน้าซีดเผือด “คนเลี้ยงหนอนกู่ ควบคุมหนอนกู่ได้ด้วยความคิดของตัวเอง ต่อมาก็ใช้หนอนกู่ควบคุมศพของคนอื่น? ระ...ไร้เหตุผลสิ้นดี?!

“ไร้เหตุผลเหรอ?” ไหม้เฉิงซินเอ่ยปาก “ทางฝั่งตะวันตกก็มีเรื่องฝาแฝด ระหว่างแม่ลูกยังมีกระแสจิตระหว่างกันไม่ใช่เหรอ? เรื่องความคิด ถ้าเป็นประชาชนทั่วไปจะพูดกันว่าเป็นความคิดที่งมงายล้าสมัย แต่ถ้าเป็นขอบเขตทางวิทยาศาสตร์ มันคือการพัวพันทางควอนตัมที่รู้จักกันดี มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ระดับหนึ่ง”

ไมค์พยักหน้าเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ดูเหมือนว่าคนเลี้ยงหนอนกู่ เกิดการพัวพันทางควอนตัมกับหนอนกู่ที่ตัวเองเลี้ยงดูงั้นเหรอ?”

ไหม้เฉิงซินกล่าวว่า “นายเองก็สามารถทำความเข้าใจถึงขนาดนี้ เท่าที่ฉันรู้ หนอนกู่ชนิดนี้ โดยทั่วไปจะฟักตัวในเลือดของคนเลี้ยงหนอนกู่ ดังนั้นมันจึงมีการเชื่อมต่อเลือดกับคนเลี้ยงหนอนกู่มาตั้งแต่เริ่มต้น”

“อีกอย่างหนอนกู่ชนิดนี้ เพิ่งจะฟักตัวออกมาเมื่อปีก่อนเอง ลำพังการกินเลือดของคนเลี้ยงหนอนกู่ นี่คือเพื่อการเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างไม่หยุดยั้งให้กับความสัมพันธ์ระหว่างมันและคนเลี้ยงหนอนกู่ เหมือนทารกที่คลอดออกมาแล้วกินแต่นมแม่”

“อะไรนะ?” ไมค์ซักไซ้ “หนอนกู่กินเนื้อมนุษย์เมื่อมันเติบโตขึ้นงั้นเหรอ?”

ไหม้เฉิงซินส่ายหน้า แล้วพูดออกมาสามคำ “กินสมองมนุษย์!”

เมื่อไมค์ได้ยินคำสามคำนี้ ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที โพล่งออกไปว่า “กินสมองมนุษย์?! เอ่อ...แหวะ...น่าขยะแขยงเกินไปแล้ว...”

ไหม้เฉิงซินพยักหน้า กล่าวว่า “นายดูยามคนเมื่อกี้สิ นายรู้สึกว่าหนอนกู่จะต้องทำยังไงเพื่อควบคุมสภาพศพของเขา?”

ไมค์ส่ายหน้าพลางพูดว่า “ผม...ผมไม่รู้ ...รู้สึกว่ามันเหลือเชื่อ หรืออาจบอกได้ว่า มันไม่เกี่ยวกับทางวิทยาศาสตร์ และไม่เหมือนอี้จิงปากั้วเลย ทุกอย่างแม้จะดูเหมือนซวนซวน แต่หลังจากจับสาระสำคัญได้แล้ว จะพบว่าทุกอย่างความจริงแล้วล้วนมีร่องรอยให้ติดตาม... “