ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 278
บทที่ 278
เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบปืนพกสีดำออกมาจากเอว ตรวจสอบเป็นครั้งสุดท้าย กล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา: “หลังจากที่เย่เฉินมาแล้ว ฉันจะยิงเขาเลย! เพื่อแก้แค้นให้แก!”
……
ในตอนนี้เซียวชูหรันกลับว่ายังไม่รู้อะไรเลย
เธอรอที่หน้าประตูวิลล่าริมแม่น้ำสักพักหนึ่ง ก็เห็นหม่าหลันผู้เป็นแม่วิ่งเหยาะๆออกมาทักทายเธอ
หลังจากนั้นหม่าหลันก็เปิดประตูหมู่บ้าน และทักทายเธอ： “ชูหรัน รีบเข้ามา!”
เซียวชูหรันทักทายอย่างเร่งรีบ
เธอเข้ามาหาแม่ อดไม่ได้ที่จะถามว่า: “แม่ ก่อนหน้านี้ทำไมไม่เคยได้ยินแม่พูดมาก่อนเลย ว่าแม่รู้จักเพื่อนที่อาศัยอยู่ที่วิลล่าริมน้ำ!”
วิลล่าริมแม่น้ำตั้งอยู่ริมแม่น้ำแยงซีในจินหลิง ติดกับวิวแม่น้ำ เป็นหนึ่งในชุมชนระดับไฮเอนด์ในท้องถิ่น คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ ร่ำรวยมหาศาล เห็นได้ชัดว่ามันเกินขอบเขตประเภททางสังคมทั่วไปของหม่าหลัน
หม่าหลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เพื่อนสมัยเรียนคนหนึ่ง ช่วงนี้ทำธุรกิจจนร่ำรวย เพิ่งซื้อวิลล่าหนึ่งหลัง นี่ก็กำลังคิดจะตกแต่งอยู่พอดี! พวกเขาบอกว่างบปรับปรุง 8 ล้าน! สำหรับลูกแล้วมันเป็นงานที่มหาศาลเลยใช่ไหมล่ะ? "
เซียวชูหรันยิ้มและพูดว่า: “แน่นอน การปรับปรุงบ้านปกติ เกินหนึ่งล้านก็ถือว่าเป็นงานที่ราคาแพงมากแล้ว”
หม่าหลันยิ้มและพูดว่า: “งั้นก็ดี! เรารีบไปกัน ลูกดูรูปแบบของบ้านและให้แบบแผนการตกแต่งคร่าวๆ”
“ค่ะ!”
ไม่นาน หม่าหลันก็พาเซียวชูหรัน มาถึงหน้าประตูวิลล่าหมายเลข 8 และกดกริ่ง
ประตูหรูเปิดออกแล้วก็เห็นเกาจวิ้นเว่ยปรากฏตัวที่ประตูพร้อมกับรอยยิ้มอันอบอุ่นบนใบหน้าของเขา
เมื่อพูดจบ เธอหันตัวกำลังจะเดินไป
หม่าหลันรีบขวางทางเซียวชูหรัน โน้มน้าวกับเธอว่า: “ชูหรัน แม่ผิดเอง แต่แม่ก็ไม่ได้โกหกลูก ทั้งหมดนี้ก็เพื่อหวังดีกับลูก จวิ้นเว่ย อยากคุยและร่วมงานกับลูก วิลล่าหลังนี้เป็นของเขา กำลังจะปรับปรุงใหม่”
เซียวชูหรันขมวดคิ้ว และพูดอย่างโกรธเคืองว่า: “หนูไม่ใช่คนจำพวกเดียวกับเขาสักหน่อย!”
หม่าหลันจ้องมองเธอและกล่าวว่า: “ลูกพูดอะไร จวิ้นเว่ยขอโทษลูก ท่าทีต่ำช้ามากพอแล้ว ลูกดูสิ เด็กหนุ่มคนนี้ดีมากเลย! แล้วลูกล่ะมัวหัวแข็งอะไรอยู่?”
เมื่อพูด เธอก็พูดอย่างเร่งรัดว่า: “โธ่เอ๋ย ไหนๆเราก็มากันแล้ว ลูกแค่ฟังแม่พูดหน่อยเถอะ คุยกับจวิ้นเว่ยดีๆ แม้ว่าเรื่องระหว่างสองคนจะไม่สำเร็จ ก็คุยกันเรื่องร่วมงานกันก็ดีไม่ใช่เหรอ?”
เมื่อพูดจบ เธอไม่รอให้ชูหรันตอบสนองเธอ เธอก็ผลักเซียวชูหรันเข้าไปในบ้านเลย!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...