ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2792
คำพูดของเย่เฉิน ทำเอาไหม้เฉิงซินรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า!
เมื่อกี้เพียงนิ้วมือเดียวของเย่เฉิน ก็จี้จุดทำให้ไหม้เค่อกลายเป็นคนตายได้ ทีนี้ได้ทำเอาไหม้เฉิงซินตกใจอย่างหนัก
แค่เพียงพลังที่เย่เฉินแสดงให้ดูเมื่อกี้ก็ไกลเกินกว่าที่ตัวเองจะเทียบได้
ตอนนี้ เย่เฉินก็ได้พูดถึงเบื้องหลังของเขาออกมา รวมทั้งเรื่องเมื่อคืนที่เขาไปพบกับซวนเฟิงเหนียน ก็ยิ่งทำให้ไหม้เฉิงซินตื่นเต้นอย่างมาก!
ดวงตาของเขาจ้องมองเย่เฉินอย่างตื่นเต้นที่สุด เอ่ยปากพูดว่า “นายเป็นใครกันแน่?”
เย่เฉินยิ้มเยาะ “ผมแซ่เย่ มีชื่อพยางค์เดียวว่าเฉิน”
ไหม้เฉิงซินพูดว่า “ข้าไม่รู้จักกับนายมาก่อน ทำไมนายต้องแอบสืบค้นสะกดรอยตามฉัน แล้วยังขโมยเข็มทิศมรดกของฉันไปด้วย?”
เย่เฉินถามกลับว่า “คุณผู้เป็นอาจารย์ฮวงจุ้ยอายุเกินร้อย ตั้งหลักปักฐานอยู่อเมริกานานหลายปี อายุมากขนาดนี้แล้วไม่อยู่ใช้บั้นปลายชีวิตที่อเมริกาดีๆ มาที่ประเทศทำไม? แล้วยังอยู่ร่วมกับซวนเฟิงเหนียนเจ้าเดรัจฉานที่ชั่วร้าย ไม่กลัวว่าจะทำลายชื่อเสียงและอุปมาเกือบพันปีของตระกูลไหม้?”
ไหม้เฉิงซินสีหน้าละอายเล็กน้อย พูดอ้ำอึ้งว่า “ข้า….ข้า….ข้าไม่ได้อยู่ร่วมกับซวนเฟิงเหนียน! มือของข้าก็ไม่เคยเปื้อนเลือดมาก่อน!”
เย่เฉินพูดอย่างรำคาญว่า “อย่ามาพูดความถูกต้องอะไรกับผมที่นี่ ผมบอกกับคุณได้อย่างชัดเจนเลยว่า ถ้าหากคุณไม่บอกเรื่องของซวนเฟิงเหนียนออกมา ไม่บอกความเคลื่อนไหวของขาให้กับผม งั้นก็อย่าได้โทษผมที่ไม่เคารพผู้ใหญ่!”
ไหม้เฉิงซินส่งเสียงหึทีหนึ่ง “นายไม่ใช่หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายสักหน่อย ข้าไม่บอกกับนายอยู่แล้ว”
“ไม่บอกผม?” เย่เฉินยิ้มเยาะ พูดเสียงแข็งว่า “ในเมื่อเมื่อวานคุณเคยได้เจอกับเขา ก้จะต้องรู้อยู่แล้วว่าหนอนกู่ของเขากินสมองคนเป็นอาหาร ถ้าไม่รีบจับเขาให้ไว เขาก็จะสามารถทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้มากยิ่งขึ้น ถ้าหากว่าคุณไม่บอกความจริงมา นั่นก็ถือเป็นการสมรู้ร่วมคิด! คนต่อไปทุกคนที่ซวนเฟิงเหนียนฆ่าตาย คุณล้วนมีความรับผิดชอบที่หนีไม่พ้น!”
“ตลก!” ไหม้เฉิงซินพูดอย่างโอหัง “ทั้งชีวิตข้าอยู่อย่างเป็นธรรม ไม่เคยทำเรื่องที่ทำร้ายโลก นายก็อย่าได้คิดจะเอาบาปกรรมของคนอื่นมาใส่บนหัวของข้า! แม้ว่าจะอยู่ต่อหน้าทางตำรวจของทั้งโลก ข้าก็จะต้องไร้ความผิดแน่นอน!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...