เย่เฉินพูดนิ่งๆว่า “นายก็บอกไปว่าเขาได้เงินมาง่ายเกินไป นายอายุมากขนาดนี้แล้วยังมาไกลขนาดนี้ แล้วยังมาลำบากที่จินหลิงอีกหลายวัน ลำบากกว่าเขามาก ดังนั้นจึงคาดหวังว่าจะสามารถแบ่งเงินค่าเหนื่อยมาจากเขาบ้างสักหน่อย”
ไหม้เฉิงซินพยักหน้า แต่ก็พูดขึ้นมาอย่างประหม่าอีกว่า “คุณชายเย่ ซวนเฟิงเหนียนคนนั้นคุณไม่รู้จัก คนๆนี้โหดเหี้ยมอย่างมาก ครั้งก่อนที่นัดผมไปเจอที่สุสานเขาเฟิ่งหวง เห็นได้ชัดว่าอยากจะข่มขู่ผม ถ้าหากว่าผมไปคุยข้อตกลงกับเขาในเวลานี้ แล้วอยากได้เงินจากเขา งั้นเขาจะต้องคิดจะฆ่าผมแน่นอนครับ….”
เย่เฉินพูด “นายไม่ต้องกังวล แม้ว่าฉันจะค่อนข้างไม่พอใจในตัวนาย แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องใช้ชีวิตของนายมาเป็นเหยื่อล่อ เพียงแค่นายให้ความร่วมมือล่อซวนเฟิงเหนียนออกมา ฉันจะต้องให้ความปลอดภัยกับนายอยู่แล้ว”
แม้ว่าในใจของไหม้เฉิงซินจะไม่ค่อยมีความมั่นใจ แต่ก็รู้ดีว่าในเวลานี้ไม่มีตัวเลือกอื่น ดังนั้นจึงทำได้เพียงตอบตกลง พูดว่า “คนอย่างซวนเฟิงเหนียน จะต้องเป็นคนขี้สงสัยแน่นอน คุณชายเย่คิดไว้ว่าจะนัดเจอเขาที่ไหนครับ? ถ้าหากว่าสถานที่เปลี่ยวเกินไป ผมกลัวว่าเขาจะระมัดระวัง….”
เย่เฉินโบกมือ “นายนัดเขามาที่ป๋ายจินฮ่านกงเลย เขาจะต้องรู้แน่นอนว่านายพักอยู่ที่นี่ ดังนั้นมีเพียงแค่นัดเขามาที่นี่ถึงจะปลอดภัยที่สุด”
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างอดไม่ได้ว่า “คุณชายเย่ โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงผู้คนมากมาย แล้วตำแหน่งก็อยู่ที่ตัวเมือง ถ้าหากว่าสู้กับซวนเฟิงเหนียนที่นี่ จะดูเกินไปมั้ยครับ? ถ้าหากว่าตอนนั้นปัญหาหนักไป จะจบไม่ง่ายนะครับ แล้วอาจจะมีปัญหาที่คาดไม่ถึงด้วย….”
เย่เฉินหัวเราะทีหนึ่ง พูดว่า “ฉันให้นายนัดเขามาเจอที่นี่ ก็เพื่อลดความหวาดระแวงของเขาให้มากที่สุด แล้วนายก็ต้องรู้ไว้ด้วย คนแบบนี้ไม่มีทางที่จะตอบตกลงมาเจอกับนายที่นี่แน่นอน”
พูดแล้ว เย่เฉินก็พูดอีกว่า “เขาจะต้องมีความกังวลอย่างที่นายพูดเมื่อกี้แน่นอน ถ้าหากว่าเขาคิดจะฆ่านายจริงๆ เขาก็ไม่กล้าที่จะฆ่านายที่ป๋ายจินฮ่านกง เพราะงั้นฉันเชื่อว่าเขาจะต้องนัดนายออกไปเจอ แล้วอีกอย่างสถานที่เขาก็จะต้องเป็นคนเลือกแน่นอน ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาก็จะไม่มีความกังวลและความสงสัยอะไรแน่นอน”
เย่เฉินเอ่ยปากพูด “นายทำตามแผนการเดิมของนาย ไปที่คฤหาสน์ตระกูลตู้ หลังจากกลับมาแล้วค่อยโทรหาเขา”
ไหม้เฉิงซินพยักหน้า จากนั้นก็มองไปยังไหม้เค่อที่ยืนนิ่งไม่ขยับอยู่ข้างกาย รีบร้อนพูดว่า “คุณชายเย่ครับ รบกวนคุณให้หลานชายผมกลับสู่สภาพเดิมด้วยครับ ผมกับเขาไปที่คฤหาสน์ตระกูลตู้ด้วยกันครับ”
เย่เฉินพูดนิ่งๆว่า “ไหม้เค่อรออยู่ที่นี่ คนของฉันจะดูแลเขาอย่างดี ถ้าหากว่าซวนเฟิงเหนียนมาถามอ้อมๆ นายก็บอกไปว่าเมื่อคืนไหม้เค่อได้รับการกระทบจิตใจที่เขาเฟิ่งหวง วันนี้ไม่ค่อยสบาย ดังนั้นจึงไม่ได้ให้เขาตามไปด้วย ฉันเชื่อว่าซวนเฟิงเหนียนจะไม่สงสัยแน่นอน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...