ซวนเฟิงเหนียนแอบสอดส่องไหม้เฉิงซินและไหม้เค่ออยู่จริงๆ
แต่ว่า ก็ถามที่เย่เฉินคาดเดาไว้ เขาไม่ได้ตรงเข้าโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง แต่กลับจับตาดูอยู่ในที่ลับของด้านนอกโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง
ที่สำคัญเพราะว่า ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงมีผู้คนมากมาย แล้วยังมีระบบกล้องกงวรปิดที่สมบูรณ์แบบ ถ้าหากว่าไม่มีคนช่วยเหลือ โอกาสที่อยากจะลบกล้องวงจรปิดแทบจะเป็นศูนย์
ซวนเฟิงเหนียนคิดว่า เพียงแค่ความสามารถของตัวเขาเอง สามารถจับตาดูทุกคนที่เข้าออกป๋าายจินฮ่านกงได้อย่างดี เพียงแค่ทวดเหลนไหม้เฉิงซินและไหม้เค่อทั้งสองคนออกไป ตัวเองก็จะสามารถติดตามไปได้ตลอดทาง
สำหรับไหม้เฉิงซิน ซวนเฟิงเหนียนไม่เชื่อใจ ส่วนหนึ่งเขากังวลว่าไหม้เฉิงซินจะไม่ตั้งใจทำหน้าที่ ไม่ช่วยเขาหาคนลึกลับนั่นดีๆ อีกส่วนหนึ่งก็คือเขากลัวว่าไหม้เฉิงซินจะแย่งผลงานของตัวเขา
ยังไงซะจากที่เขาดูแล้ว ไอ้แก่ไหม้เฉิงซินนี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถวางใจได้
ดังนั้นวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด นั่นก็คือแอบจับตาดูไหม้เฉิงซินไว้ ถ้าหากว่าไอ้แก่นี่กล้าแอบทำอะไรลับหลังเขาละก็ งั้นตัวเองก็จะจัดการเขาทิ้งก่อน
แต่ว่า ซวนเฟิงเหนียนไม่รู้ว่า ไหม้เฉิงซินในตอนนี้ได้เปลี่ยนฝ่ายไปแล้ว
หลังจากที่ทิ้งไหม้เค่อไว้ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ไหม้เฉิงซินทำตามคำสั่งของเย่เฉิน ออกจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงคนเดียว มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลตู้
ซวนเฟิงเหนียนสงสัยอย่างมาก ไม่รู้ว่าทำไมไหม้เค่อถึงไม่ไปกับเขา แต่คิดไปแล้วว่าคนหนุ่มอย่างไหม้เค่อ ก็คงไม่มีความสามารถอะไร ดังนั้นจึงไม่ได้กลัวว่าไหม้เฉิงซินจะเล่นเกมล่อเสือออกจากถ้ำกับเขา
ไหม้เฉิงซินพูดว่า “ไม่ปิดบังคุณ เรื่องราวมีจุดทะลุอย่างใหญ่เลยละครับ”
ซวนเฟิงเหนียนรีบถามต่อว่า “มีจุดทะลุยังไงบ้างครับ หาถูกคนมั้ยครับ?”
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างลำบากใจเล็กน้อยว่า “อันนี้ก็….อาจารย์ซวน ข้าไม่สะดวกที่จะพูดในโทรศัพท์ครับ…..”
ซวนเฟิงเหนียนพูดอย่างไม่ค่อยพอใจว่า “มีอะไรไม่สะดวกพูดกัน คุณบอกเบาะแสมาให้กับผม ผมหาตัวคนนั้นออกมาจัดการทิ้ง อย่างนี้คุณและผมก็จะสามารถไปรับผลที่คุณท่านซูได้แล้ว”
ไหม้เฉิงซินยิ้มเยาะ พูดว่า “อาจารย์ซวนครับ มีบางอย่างผมก็พูดตามตรงเลยละกันครับ เบาะแสบอกให้คุณได้ แต่ตัวผมก็ยังมีข้อตกลงเล็กน้อย….”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...