ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2801

กลางคืน เย่เฉินพาเซียวชูหรันมาส่งกลับบ้าน ตัวเองก็หาข้ออ้างว่ามีธุระ ออกมาจากบ้านแล้ว

หน้าประตู Tomson Riviera หงห้าขับรถแท็กซี่คันหนึ่งมาจอดอยู่ที่ข้างทาง

ที่หน้ารถแท็กซี่ในเวลานี้ แสดงข้อความว่าหยุดให้บริการ

หงห้ารออยู่ที่นี่เป็นเวลานานแล้ว เห็นเย่เฉินออกมา เขาก็รีบลงจากรถ พูดอย่างอ่อนน้อมว่า : “อาจารย์เย่ คุณมาแล้ว”

เย่เฉินพยักหน้าแล้ว ชี้ไปยังรถแท็กซี่คันนี้พร้อมเอ่ยถามเขาว่า : “รถคันนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหม？”

หงห้ารีบพูด : “นี่เป็นรถแท็กซี่ที่ดำเนินการตามมาตรฐาน ป้ายทะเบียนรถ ใบรับรองล้วนเป็นของจริงทั้งหมด คุณวางใจได้ ”

เย่เฉินพูดอย่างพอใจว่า : “โอเค ทำได้ดีมาก เอากุญแจรถคันนี้มาให้ฉัน”

หงห้าไม่กล้าที่จะชักช้า รีบนำกุญแจรถส่งไปในมือของเย่เฉินแล้ว เอ่ยปากพูดว่า : “อาจารย์เย่ ถ้าหากคุณมีปัญหาอะไร สามารถติดต่อผมมาได้ทุกเมื่อนะครับ”

“โอเค” เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย แกว่งๆกุญแจรถแล้ว เอ่ยปากพูดว่า: “ฉันไปก่อนนะ”

พูดจบ ก็สอดตัวเข้าไปในเบาะที่นั่งคนขับในรถแท็กซี่ สตาร์ทเครื่องขับไปยังโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงแล้ว

ตอนที่เย่เฉินมาถึงหน้าประตูโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงไหม้เฉิงซินก็เดินออกมาจากห้องโถงของโรงแรมแล้ว

ตอนที่เขาเดินมาถึงประตู เห็นเย่เฉินขับรถแท็กซี่มา ก็โบกไม้โบกมือไปทางเย่เฉินแล้ว

เย่เฉินก็ขับรถมาตรงหน้าของเขาทันที ลดกระจกลง เอ่ยปากถามว่า ： “นั่งแท็กซี่เหรอครับ？”

“ใช่！”ไหม้เฉิงซินพยักหน้าแล้ว พูด : “ฉันจะไปสุสานเขาเฟิ่งหวง”

“ไปสุสานเขาเฟิ่งหวง？”เย่เฉินแสร้งพูดอย่างตกใจว่า : “ดึกขนาดนี้ทำไมถึงจะเป็นสถานที่แบบนั้นด้วย？ผมไปไม่ได้ เฮงซวยเกินไปแล้ว ”

ไหม้เฉิงซินรีบพูด ： “พี่ชายน้อย ที่ผมไปสุสานเขาเฟิ่งหวงเพราะว่ามีธุระ ถ้าหากคุณคิดว่าไม่เป็นมงคลล่ะก็ ผมเพิ่มเงินให้คุณยังไม่โอเคอีกเหรอ？”

ไหม้เฉิงซินพูดถามอย่างตึงเครียดเล็กน้อยว่า : “งั้นหลังจากที่ผมลงจากรถแล้ว คุณจะทำยังไง？แอบตามเข้าไป หรือว่าจะเฝ้ารอผลอยู่ข้างนอก？ ”

เย่เฉินพูดอย่างราบเรียบว่า : “วางใจ ถึงตอนนั้นฉันจะเข้าไปกับคุณอย่างตรงไปตรงมาเลย”

ไหม้เฉิงซินอดไม่ได้ที่จะถามว่า ： “ทำแบบนั้นจะไม่เป็นการทำให้ซวนเฟิงเหนียนเกิดความสงสัยหรอกเหรอ？”

เย่เฉินพูดอย่างมั่นใจในตัวเองว่า : “ไม่หรอก ถึงตอนนั้นซวนเฟิงเหนียนจะต้องคิดวิธีให้ฉันเข้าไปเช่นกัน”

ไหม้เฉิงซินประหลาดใจอย่างมาก : “ทำไมคุณถึงได้มีความมั่นใจขนาดนี้？”

เย่เฉินยิ้มอย่างเยือกเย็นพร้อมพูดว่า ： “เพราะว่าซวนเฟิงเหนียนให้ความสำคัญกับหนอนกู่ดวงชะตานั่นอย่างมาก เขาอยากจะป้อนอาหารที่ดีให้กับหนอนกู่ดวงชะตาของเขา เพราะงั้นไม่มีทางยอมปล่อยอาหารที่มีศักยภาพไปแน่นอน อีกอย่างเมื่อให้ฉันออกไปแล้ว สำหรับเขาแล้วก็เสี่ยงที่จะถูกเปิดเผย ทำไมไม่ฆ่าฉันให้ตายไปเลยล่ะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ？ ”

ไหม้เฉิงซินอดไม่ได้ที่จะถามว่า ： “ถ้าหากเขาไม่อยากมีอุปสรรคทำให้ยากแก่การแก้ไข แค่อยากที่จะจัดการปัญหากับฉันเท่านั้น ？งั้นเมื่อเป็นแบบนั้น ถ้าคุณไม่ขับรถแท็กซี่ออกไป ในใจของซวนเฟิงเหนียนจะต้องเกิดข้อสงสัยแน่ ”

เย่เฉินโบกไม้โบกมือแล้ว พูดอย่างมั่นใจในตัวเองว่า : “คุณวางใจได้ ถึงตอนนั้นซวนเฟิงเหนียนไม่อยากให้ฉันจากไปแน่นอน！”