ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2807

พูดแล้ว เขารีบหยิบแท่งไม้สีดำหนึ่งแท่งขนาดเท่ากับยาน้ำที่ใช้รับประทานยังไงอย่างนั้นออกมาจากในกระเป๋า ทันใดนั้นก็โยนแท่งไม้ไปยังเย่เฉิน พูดตะโกนเสียงดังว่า : “เด็กโง่ที่จองหองพองขนอย่างแก ดูฟ้าร้องของฉัน！ ”

เย่เฉินตกใจในคำพูดของเขาจนตกตะลึงแล้วจริงๆ

“ฟ้าร้อง？！ซวนเฟิงเหนียนก็มียันต์ฟ้าร้องงั้นเหรอ？！”

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เย่เฉินรีบถ่ายโอนปราณทิพย์ในร่างกายมาทันที เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่！

เย่เฉินเห็นยันต์ฟ้าร้องนั่นพุ่งเข้ามายังตัวเองโดยตรง ในขณะเดียวกันที่หวาดระแวงอยู่ในใจก็ค่อนข้างประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อซวนเฟิงเหนียนปล่อยยันต์ฟ้าร้องออกมา ในท้องฟ้าก็ไม่ได้เกิดความผิดปกติใดๆเลย

ตามประสบการณ์ของเย่เฉินที่เคยใช้ยันต์ฟ้าร้องมา เมื่อเริ่มใช้สิ่งนี้ จะทำให้ท้องฟ้าอึมครึมถูกบดบังไปด้วยเมฆ ฟ้าร้องคำราม แต่ยันต์ฟ้าร้องของซวนเฟิงเหนียน กลับว่าไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆเลย

และในเวลานี้ ยันต์ฟ้าร้องนี้ก็ระเบิดออกต่อหน้าเย่เฉิน！

เสียงดังตูม เสียงฟ้าร้องดังลั่นจากกลางอากาศ แต่ว่าการเคลื่อนไหวนี้กลับว่ามีเสียงฟ้าร้องและฝนตกนิดหน่อย เย่เฉินเพียงแค่มองเห็นสายฟ้าผ่าที่ยาวกว่าหนึ่งเมตรที่กำลังมาตรงหน้า ในนั้นมีพลังงานรวมอยู่ด้วย แม้แต่1 เปอร์เซ็นต์ในเวลาที่เขาใช้ยันต์ฟ้าร้องก็ยังสู้ไม่ได้เลย

ดังนั้น เย่เฉินไม่เคลื่อนไหวแต่อย่างใดเลย ยอมให้สายฟ้าผ่าที่ยาวกว่าหนึ่งเมตรกว่านั้นฟาดเข้ามายังตัวเอง

ในเวลานี้ มุมปากของซวนเฟิงเหนียนเผยรอยยิ้มที่ดุร้ายและได้ประสบความสำเร็จออกมาแล้ว

ยันต์ฟ้าร้องที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเช่นนี้ ภายใต้ความบังเอิญของเขา ได้รับทั้งหมดสามแท่งแล้ว

สองแท่งก่อนหน้าล้วนแต่นำมาใช้ประโยชน์ที่สำคัญอย่างมากในช่วงเวลาวิกฤต วันนี้เหลือเพียงแค่แท่งสุดท้ายแล้ว ซวนเฟิงเหนียนแอบพกติดตัวมากว่าสิบปีแล้ว หากไม่ถึงช่วงคับขันจริงๆจะไม่มีทางนำมาใช้ เสียดายที่จะเอาออกมาใช้

แต่วันนี้เย่เฉินบีบบังคับคนอื่นจนเกินไปแล้วจริงๆ ไม่หลงเหลือพื้นที่ว่างไว้ให้เขาเลย ดังนั้น เขาทำได้เพียงเอาอาวุธปริศนาที่ลับสุดยอดมากที่สุดออกมาใช้แล้ว

สำหรับเขาแล้ว ยันต์ฟ้าร้องนี้ของตัวเอง แม้ว่าไม่อาจจะเทียบกับพละกำลังมหาศาลขนาดนั้นของฟ้าผ่าที่แท้จริงได้ แต่ฟ้าผ่าที่ระเบิดออกอย่างฉับพลันเช่นนี้ สำหรับคนที่ร่างกายมีเลือดมีเนื้อแล้ว ยังคงมีพละกำลังในการทำลายล้างที่สูงมากเช่นเคย

แม้ว่าเย่เฉินจะมีพละกำลังมาก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นคนไม่ใช่เทพ เพราะงั้นเขาเชื่อว่า เย่เฉินไม่อาจจะต้านทานยันต์ฟ้าร้องนี้ได้อย่างแน่นอน！

ซวนเฟิงเหนียนตกตะลึงจนอึ้งไปแล้ว！

เขาตกใจจนตัวสั่นไปทั้งตัว พูดถามอย่างไม่หยุดหย่อนว่า : “จะเป็นไปได้ยังไง！จะเป็นไปได้ยังไง！แกถูกสายฟ้าของฉันผ่าเข้าใส่ ทำไมดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะ？！”

เย่เฉินผายมือออก พูดเยาะเย้ยอย่างเยือกเย็นว่า : “นั่นเป็นเพราะว่าไม่มีอะไรเลยจริงๆ”

ซวนเฟิงเหนียนราวกับว่าถูกเหยียบจุดที่เจ็บปวดที่สุดแล้ว พูดตะโกนเสียงดังว่า ： “นี่มันเป็นไปไม่ได้！”

“มีอะไรให้เป็นไปไม่ได้？” เย่เฉินยิ้มแล้ว พูดว่า : “จริงสิ ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่า จู่ๆแกจะมียันต์ฟ้าร้อง บอกมาซะดีๆ เอายันต์ฟ้าร้องนี้มาจากที่ไหน？”

ซวนเฟิงเหนียนพูดกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ : “แก……แกรู้จักยันต์ฟ้าร้องนี้ได้ยังไง？！”

เย่เฉินยิ้มอย่างเยือกเย็นพร้อมพูดว่า : “ฉันต้องรู้อยู่แล้ว เพราะว่า ฉันก็มีเหมือนกัน！”