ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2815

เฮ่อจือชิวมีความชัดเจนมากเกี่ยวกับตรรกะพื้นฐานของนักธุรกิจส่วนใหญ่

ขอเพียงแค่ออกมาทำธุรกิจ ต่างก็แทบจะมีคุณสมบัติที่เหมือนกัน

ประการแรกคือแทบจะทุกคนล้วนแต่ใช้เงินลงทุนและทุนสำรองเกินจริง

คนหนึ่งลงทุน 500,000 หยวนเพื่อเปิดร้าน เมื่อคนอื่นถามถึงการลงทุนด้านการออกแบบของเขา เขาจะต้องเพิ่มเปอร์เซ็นต์ที่แน่นอนขึ้นจากพื้นฐานนี้อย่างแน่นอน

ด้านหนึ่งเพื่อเกียรติและใบหน้า อีกด้านหนึ่งก็เพื่อเป็นการยกระดับให้เข้าเกณฑ์อุตสาหกรรม

ประการที่สองคือ นักธุรกิจแทบทุกคน ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือจับเสือมือเปล่า สำหรับนักธุรกิจแล้ว การจับเสือมือเปล่าเป็นความสำเร็จทางธุรกิจที่ยอดเยี่ยม เพราะมีเพียงแค่การจับเสือมือเปล่าเท่านั้นที่จะสามารถบรรลุผลกำไรสุทธิได้

ดังนั้น เธอก็ไม่รู้ แท้จริงแล้วเย่เฉินสามารถนำเงินออกมาดำเนินธุรกิจนี้ได้สักเท่าไหร่

ตอนนี้เย่เฉินครุ่นคิดอยู่สักครู่ เอ่ยปากพูดว่า: “ในระยะแรก ผมจะทุ่มเงิน 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นทุนเริ่มต้น อาจมีการลงทุนเพิ่มเติมหลายหมื่นล้านดอลลาร์ในอนาคต แต่ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพในระยะแรกของเรา”

ขณะที่พูด เขาก็ถามเฮ่อจือชิวว่า: “5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับคุณแล้ว พอใช้สำหรับระยะแรกไหม?”

เฮ่อจือชิวพูดอย่างไม่ลังเลว่า: “พอแล้ว พอใช้แน่นอน! ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันก็สามารถต่อยอดจากความคิดเดิมได้ ขยายขอบเขตเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เราสามารถสั่งซื้อเรือขนส่งสินค้าใหม่ 10 ลำให้กับอู่เรือได้ในคราวเดียว เช่นนี้ปีหน้า ความสามารถในการขนส่งของเราจะต้องดีขึ้นมากแน่นอน”

เย่เฉินพยักหน้า กล่าว: “เรื่องพวกนี้ยกให้คุณตัดสินใจแล้วกัน”

ในตอนนี้ มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก รวมถึงเสียงของเลขาของหวังตงเสวี่ยน: “ประธานหวัง คุณซ่งและคุณอิโตะมาแล้วค่ะ”

หวังตงเสวี่ยนรีบพูด: “รีบเชิญเข้ามา”

อีกอย่าง เฮ่อจือชิวคิดอย่างมั่นใจว่า ถ้าเพิ่มตัวเองเข้าไป สาวสี่คนนี้ก็นับว่าเป็นสี่นางฟ้าก็ไม่มากเกินไป……

เธออดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ ทำไมคนสวยเยอะจัง ต่างก็เรียกเย่เฉินต่างกัน อย่างเช่น ตัวเองเรียกเย่เฉินว่าคุณเย่ หวังตงเสวี่ยนเรียกเย่เฉินว่าคุณชาย และซ่งหวั่นถิงเรียกเย่เฉินว่าอาจารย์เย่ ส่วน อิโตะ นานาโกะก็เรียกเขาว่าเย่เฉินซัง

ไม่รู้ว่าทำไม เธอมักจะรู้สึกว่า ในคำเรียกเย่เฉินของอิโตะ นานาโกะมีความคลุมเครือไม่ชัดเจน ฟังดูค่อนข้างใกล้ชิดมากกว่าคำว่าอาจารย์เย่หรือคุณชายอะไรทำนองนี้

เย่เฉินคุยกับทั้งสองในตอนนี้ว่า: “พวกคุณทั้งสองมาพอดี ฉันกำลังคุยกับจือชิวและตงเสวี่ยนเรื่องการขนส่งทางทะเลอยู่”

ขณะที่พูด ก็แนะนำตัวให้รู้จักกันและกันคร่าวๆ

หลังจากนั้น โตะ นานาโกะพูดว่า: “จริงสิเย่เฉินซัง ฉันได้รับข้อความ หยวนหยางขนส่งกรุ๊ปของตระกูลซู ได้เปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้น เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้หุ้นทั้งหมดอยู่ในชื่อซูจือหยูของตระกูลซู บริษัทนี้มีกองเรือเดินทะเลขนาดใหญ่มาก แต่ตอนนี้พวกเขาก็ยังอยู่ในขั้นตอนที่โดนปิดกั้นอยู่ ทั้งบริษัทไม่สามารถฟื้นฟูทรัพย์สินหุ้นได้ หากเย่เฉินซังสามารถค้นพบช่องโหว่ของซูจือหยูได้ จะต้องเป็นการลงทุนลงแรงน้อย แต่ผลตอบแทนที่ได้มากเป็นทวีคูณแน่นอน!”