ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2821
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รีบหยิบมือถือขึ้นมา แล้วหัวเราะพลางพูดขึ้นมาว่า“ตอนนี้ผมได้โทรหาซวนเฟิงเหนียนแล้ว ถ้าเขาสามารถฝึกฝนวิชาของเหอหงเซิ่งได้ งั้นฉันก็จะเพิ่มให้เขาอีกห้าสิบล้าน”
พูดจบ เขาก็รีบโทรหาซวนเฟิงเหนียน
แต่ทว่า ปลายสายขึ้นแจ้งเตือนว่า“ขอโทษค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่อยู่ในพื้นที่ให้บริการ โปรดโทรอีกครั้งในภายหลัง！”
ซูเฉิงเฟิงอดที่จะขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้ แล้วกล่าวว่า“ซวนเฟิงเหนียนคนนี้ ปกติเข้ากับใครไม่ค่อยได้ ไปจินหลิงมาหลายวันขนาดนี้ ได้ข่าวว่าในทุกวันเขาพักที่สุสานทุกวัน ทำเอาจะโทรก็โทรไม่ติด”
ท่านเฮ่อที่อยู่ข้างๆพูดขึ้นมาว่า“คุณท่านครับ คนแบบนี้โดยปกติรักสันโดษ อีกทั้งซวนเฟิงเหนียนใช้หนอนกู่ดวงชะตา ได้ยินว่ามีชีวิตโดยอาศัยการกัดกินสมองของคน ซึ่งชั่วร้ายมาก ไม่แน่อาจจะมีชีวิตและสุขภาพดีขึ้นเมื่ออาศัยอยู่ในสุสานสภาพแวดล้อมแบบนั้น”
ในขณะที่กำลังพูด ซูอานสุ้นผู้เป็นพ่อบ้านวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ แล้วพูดด้วยสีหน้าประหม่าว่า“คุณท่านครับ แย่แล้วครับ！”
ซูเฉิงเฟิงอดที่จะซักไซ้ไม่ได้ว่า“เกิดอะไรขึ้น？ถึงได้ตื่นตระหนกตกใจขนาดนี้”
ซูอานสุ้นยื่นมือถือส่งให้กับซูเฉิงเฟิง แล้วกล่าวว่า“คุณท่านดูประกาศบุคคลสูญหายใบนี้สิครับ！”
ซูเฉิงเฟิงมองไป บนประกาศบุคคลสูญหาย มีรูปถ่ายของซวนเฟิงเหนียนรวมถึงชื่อของเขาด้วย รอหลังจากที่เขาดูเนื้อหาในนั้นชัดเจนแล้ว ดวงตาของเขาถึงกับมืดลงในทันที
ซูอานสุ้นรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อพยุงเขาไว้ รีบทำการหยิกเขากว่าจะทำให้เขาค่อยๆรู้สึกตัวขึ้นมาได้
ซูเฉิงเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ซวนเฟิงเหนียนหายไปอีกคนหรอเนี่ย？！”
ซูอานสุ้นรีบกล่าวว่า“คุณท่านครับ ท่านโทรหาไหม้เฉิงซินหน่อยไหมครับ ให้เขาช่วยทำนายให้หน่อยว่าตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เขาเป็นตาแก่ที่ไม่มีกำลังโจมตีอะไร ในเวลาปกติทำอะไรก็รอบคอบมาก ใครจะเกิดเรื่องอะไรแต่เขาเป็นคนที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา”
“ใช่”ซูเฉิงเฟิงรีบพยักหน้า แล้วพูดว่า“ไหม้เฉิงซินไม่อยากเดือดร้อนมาตลอด ไม่ว่าจะเวลาไหนก็มักจะหลีกเลี่ยงความเสี่ยงอยู่เสมอ จากลักษณะนิสัยการทำงานของเขา จะต้องไม่พบเจอกับอันตรายอะไรแน่”
พูดจบ มืออันสั่นเทาของเขา ก็รีบโทรหาไหม้เฉิงซินต่อ
แต่สิ่งที่ทำให้เขาคาดคิดไม่ถึงก็คือ ปลายสาย ระบบยังคงขึ้นแจ้งเตือนว่า
“ขอโทษค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกปิดเครื่อง กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...