ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2823

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดว่า“คุณพูดถูก ถ้าคุณขายทั้งบริษัทขนส่งทางทะเลทิ้ง นั่นก็เท่ากับว่าคุณจะได้รับค่าชดใช้มหาศาล หลังจากนั้นคุณก็จะต้องตัดขาดจากตระกูลซู”

ซูจือหยูรีบถามว่า“ผู้มีพระคุณมีอะไรแนะนำไหมคะ？”

เย่เฉินพูด“ผมกำลังเตรียมจะเริ่มทำธุรกิจขนส่งทางทะเล ปัจจุบันในมือของผมมีทุนทรัพย์เพียงพอที่จะลงทุน สิ่งที่ขาดในตอนนี้ก็คือทรัพยากรสำเร็จรูป ถ้าคุณสนใจ เราสามารถจัดตั้งบริษัทร่วมลงทุนกันได้ คุณนำบริษัทจนส่งทางทะเลของตระกูลซูมาร่วมหุ้น”

ซูจือหยูถามอย่างดีใจ“ร่วมงานกับคุณโดยตรงหรอคะ？”

“ครับ”เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“แต่ผมยังไม่อยากเปิดเผยตัวตนของผมเอง ดังนั้นบริษัทขนส่งทางทะเล น่าจะต้องก่อตั้งบริษัทใหม่เป็นเปลือกนอก อีกทั้งข้อมูลส่วนตัวของผมจะไม่ปรากฏในบริษัทนี้ด้วย”

ซูจือหยูรู้ดีว่าเย่เฉินเป็นคนถ่อมตัว จึงพูดว่า“ขอแค่ผู้มีพระคุณสั่งมา จือหยูจะรีบรวบรวมทรัพยากรทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกันแล้วนำเข้ามาร่วมทุนทั้งหมดค่ะ และจะทำงานให้ผู้มีพระคุณอย่างเต็มที่！”

เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจัง“ผมไม่อยากให้คุณทำงานร่วมกับผม เพียงเพราะผมเคยช่วยชีวิตคุณไว้ ในเมื่อเราเป็นผู้ร่วมทุนกันแล้ว คุณก็จะต้องได้ในสิ่งที่คุณต้องการ และจะต้องห้ามให้อีกฝ่ายเสียสละทำอะไรเองทั้งหมด”

พูดจบ เย่เฉินก็พูดขึ้นมาอีกว่า“เงื่อนไขของผมก็คือ ผมจะลงทุนเงินสดหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์ ในขณะเดียวกันผมสามารถใช้ทรัพยากรทั้งหมดร่วมลงทุนได้ และทางคุณ รวบรวมกลุ่มบริษัทขนส่งทางทะเลของตระกูลซูมาทั้งหมด ก่อตั้งบริษัทใหม่ ผมถือหุ้น51% คุณถือหุ้น49% ถ้าคุณยืนยันที่จะร่วมงานกับผม ผมก็สามารถเริ่มเตรียมการต่อไป”

ซูจือหยูกล่าวยังไม่ลังเลว่า“ฉันยินดีค่ะ！”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นต่อไปผมก็จะพยายามช่วยคุณได้รับทรัพยากรและอำนาจการปฏิบัติงานที่มากขึ้น”

พูดจบ เขาก็หยิบมือถือขึ้นมา แล้วโทรหาเฉินจื๋อข่าย พลางพูดขึ้นมาว่า“เหล่าเฉิน ส่งมือถือของไหม้เฉิงซินมาหน่อย”

พูดจบ เขาก็รีบกดรับสาย แล้วถามโพล่งออกไปว่า“สวัสดีครับลุง ตอนนี้ลุงอยู่ไหนครับ？ผมตามลุงมาทั้งเช้าก็หาไม่เจอ！”

เย่เฉินหลุดขำออกมาจากปลายสาย แล้วพูดอย่างเย้ยหยันว่า“ไม่ต้องตามหาหรอก เขาถูกผมควบคุมไว้แล้ว”

คำพูดของเย่เฉิน ทำให้ซูเฉิงเฟิงหัวใจถึงกับหล่นวูบ มือถือเกือบร่วงลงพื้น

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ฝืนทำเป็นเงียบสงบ แล้วถามอย่างลองเชิงว่า“คะ……คุณเป็นใครกันแน่？！”

เย่เฉินหัวเราะ“คุณท่านใหญ่ซู คุณใช้ความพยายามมากขนาดนั้น แถมยังส่งคนมาตามหาเบาะแสผมที่จินหลิง มันทำให้ผมรู้สึกได้รับความเมตตายังไงไม่รู้ เพราะฉะนั้นผมเลยโทรหาเพื่อทักทายคุณน่ะครับ”