ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2824
เดิมทีซูเฉิงเฟิงคิดว่า ไหม้เฉิงซินอาจจะรู้ล่วงรู้เหตุการณ์อันตราย ดังนั้นจึงหนีไปก่อน แต่เขาคิดไม่ถึงว่า คนที่โทรมาจะเป็นบุคคลลึกลับที่ตัวเขาเองเฝ้าตามหาอย่างยากลำบาก！
คนที่อยากตามหามาตลอด อีกทั้งอยากกำจัดอีกฝ่ายทิ้งซะ แต่จู่ๆกลับถูกอีกฝ่ายล่วงรู้ และถูกอีกฝ่ายโทรหา มันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย
วินาที่นี้ ซูเฉิงเฟิงถามอย่างประหม่าว่า“คะ……คุณตั้งใจจะทำอะไรกันแน่？”
เย่เฉินหัวเราะฮ่าๆ“ผมตั้งใจจะทำอะไรน่ะหรอ？ถึงยังไงผมก็ได้ชื่อว่าเป็นคนช่วยชีวิตหลานสาวแท้ๆของคุณไว้ แถมยังช่วยชีวิตลูกสะใภ้ของคุณไว้อีก ถือได้ว่าเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซู ผมจะมีความคิดชั่วร้ายอะไรได้ล่ะ？นอกเสียจากอยากหาโอกาสจังหวะเหมาะๆนั่งดื่มเหล้าพูดคุย สรวลเสเฮฮากับคุณท่านใหญ่ซูก็เท่านั้นเอง”
“คุณ……”ซูเฉิงเฟิงรู้สึกกระวนกระวายใจ อดที่ถามขึ้นมาไม่ได้ว่า“ผมกับคุณไม่เคยพบเจอกันมาก่อน ต้องทำอย่างไรคุณถึงจะยอมจบ？”
เย่เฉินหัวเราะ“คุณท่านใหญ่ซู จะให้จบน่ะไม่มีวันหรอกครับ ที่ผมโทรมา ไม่ได้อยากมาคุยเจรจาสงบศึกกับคุณ แต่เพื่อมาบอกคุณว่า ก่อนหน้าวันนี้ คุณต่อกรกับผมก่อนนะ พยายามเจตนาตามหาผม”
“แต่หลังจากวันนี้ไป กติกาเกมจะเปลี่ยนไปแล้วล่ะ！”
“ตอนนี้ ตาผมเป็นคนไปหาคุณบ้าง！”
“หวังว่าคุณจะซ่อนตัวในซูหางให้ดีล่ะ อย่าให้ผมตามหาเจอง่ายๆแล้วกัน เพราะถ้าเป็นแบบนั้น เกมมันจะไม่สนุกเอาได้”
พูดจบ เย่เฉินก็วางสายไป แล้วจัดการปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือของไหม้เฉิงซินอีกครั้ง
เย่เฉินพึ่งปิดเครื่องเสร็จ ซูจือหยูที่อยู่ข้างๆถึงกับตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
เย่เฉินหัวเราะ“ผมโทรหาเขา เพื่ออยากจะตีกระทบเขาเสียหน่อย จะได้ให้ความกดดันกับเขา”
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าแล้วหัวเราะ“ผมคาดว่าวันนี้เขาน่าจะเก็บหางแล้วรีบหนีจากซูหางแล้วล่ะ”
เย่เฉินกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“ผมคิดว่าตอนนี้ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของเขา น่าจะเป็นการที่ไม่รู้จะหนีไปไหน ถ้าอยู่ในประเทศต่อไป ไม่ว่ายังก็จะต้องถูกพบเข้าได้ง่าย ออกนอกประเทศถึงแม้จะปลอดภัย แต่เขาจะต้องไปกล้าไปแน่”
เฉินจื๋อข่ายถามอย่างไม่เข้าใจ“เพราะอะไรครับ？”
เย่เฉินถามเขากลับ“ถ้าคุณเป็นฮ่องเต้ในอดีต คุณกล้าหนีออกจากประเทศของตัวเองไหม？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...