ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2828

ในใจของซูเฉิงเฟิงรู้ดี

จากสายตาของเขาคนที่สามารถหยุดยั้งยอดฝีมือลึกลับคนนั้นได้ มีแค่ซูจือหยูหลานสาวของตัวเอง

เขาพูดกับซูอานสุ้นและท่านเฮ่อว่า“ถ้าจือหยูยินดีที่จะช่วยพูดให้ฉัน จะต้องทำให้คนคนนั้นละทิ้งหรือชะลอความคิดที่อยากจะฆ่าฉันได้แน่ๆ

ซูอานสุ้นพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“คาดว่าบุคคลลึกลับคนนั้นจะต้องมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกับคุณหนูใหญ่แน่ๆเลยครับ ไม่อย่างนั้นคงไม่บึ่งมาจากญี่ปุ่นเพื่อมาช่วยเธอที่จินหลิงหรอกครับ ถ้าคุณหนูใหญ่ช่วยท่านพูด ไม่แน่อาจจะทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้ และเรื่องเล็กก็ทำให้มันสลายไป……”

ซูเฉิงเฟงถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า“สู้ไม่ได้และหลบไม่พ้น วิธีเดียวที่เหลืออยู่คือการขอร้องให้ไว้ชีวิต……”

ท่านเฮ่ออดที่จะถามไม่ได้ว่า“คุณท่านครับ นิสัยของคุณหนูจือหยูถือว่าผมพอเข้าใจอยู่บ้าง เรื่องนี้คงจะเกลี้ยกล่อมกับเธอได้ยาก？”

“จริงนั่นแหละ……”ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างทุกข์ใจ“เด็กคนนี้มีความต้องการสูง ก่อนหน้านี้เรื่องที่แถลงข่าว เพื่อที่จะทำให้เธอปิดปากเงียบ ฉันจะต้องเอาบริษัทขนส่งทางทะเลส่งมอบให้กับเธอ ครั้งนี้ยังต้องมาขอร้องให้เธอช่วย ไม่รู้ว่าเธอจะตั้งเงื่อนไขอะไรรึเปล่า……”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ซูเฉิงเฟิงก็กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาว่า“ที่ยกบริษัทขนส่งทางทะเลให้กับเธอ เป็นเพราะอยากดูว่าเธอจะสามารถทำให้กิจการขนาดใหญ่นี้ฟื้นฟูกลับมาได้หรือไม่ ถ้าไม่สามารถฟื้นฟูกลับมาได้ ตายอยู่ในมือเธอหรือตายอยู่ในมือฉันมันต่างกันอย่างไร แต่ถ้าสามารถฟื้นฟูกลับมาได้ กิจการส่วนนี้ในไม่ช้าฉันก็ต้องเอามันกลับมาให้หมดทบทั้งต้นและดอก แต่ถ้าเธอยังอยากได้กิจการส่วนอื่นๆของฉัน ถึงยังไงฉันก็ไม่มีทางเฉือนเนื้ออีกเป็นอันขาด……”

ซูอานสุ้นกล่าวว่า“คุณท่านครับ ท่านลองโทรเช็กกับคุณหนูใหญ่ดีไหมครับ？”

“อืม！”ซูเฉิงเฟิงพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“ฉันจะโทรหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ อ่อจริงสิอานสุ้น ฉันให้แกจับตาดูความเคลื่อนไหวของเธอในช่วงนี้ แกรู้ไหมว่าสองวันมานี้เธอทำอะไรบ้าง ？”

ซูอานสุ้นรีบตอบกลับว่า“คุณท่านครับ วันนี้คุณหนูใหญ่ไปที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงครับ”

“ว่าไงนะ？！”ซูอานสุ้นขมวดคิ้ว แล้วถามอย่างเคร่งขรึมว่า“ไปทำไม？หรือว่าเธอจะไปพูดคุยเรื่องร่วมงานกับตระกูลเย่？”

ซูเฉิงเฟิงกล่าวอย่างยินดีปรีดา“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ไม่แน่กิจการขนส่งทางทะเลอาจจะฟื้นฟูกลับมาก็ได้ ดูท่าจือหยูพอมีฝีมืออยู่บ้าง”

พูดจบ เขาก็รีบหยิบมือถือขึ้นมา แล้วส่งข้อความหาจือหยู เนื้อหาในข้อความก็คือ“จือหยู ถ้าว่างแล้วโทรกลับหาปู่หน่อยนะ”

ซูจือหยูที่เห็นข้อความนั้นแล้ว รีบบอกกับเย่เฉินทันที ในขณะเดียวกันก็ถามเขาว่า“คุณเย่คะ ฉันต้องตอบกลับเขาไหมคะ？”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“ตอบเถอะ ดูสิว่าเขาจะพูดยังไง”

ซูจือหยูรีบโทรหาซูเฉิงเฟิงทันที