ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2880
คำพูดของเย่โจงฉวน ทำให้จงเจิ้งทาวรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก
ในความคิดของเขา คำพูดของเย่โจงฉวนมันคือการให้ท้ายลูกหลานของตัวเอง
ที่ตนโทรหาเขา ก็เพื่อหวังว่าเขาจะไว้หน้าเขาบ้าง ช่วยพูดกับเย่เฉินหน่อย ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องเล็กๆ จากเรื่องเล็กก็ให้มันหมดไป
แต่เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่า เย่โจงฉวนจะพูดกับเขาว่าตนไม่มีปัญญาทำอะไรหลานชายคนนี้ของเขาได้？！
นี่มันรังแกกันมากเกินไปแล้ว！
เย่โจงฉวนเดาได้ในทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวอย่างจริงจังว่า“เสี่ยวจง ฉันรู้ว่านายต้องคิดว่าฉันกำลังปกป้องเย่เฉิน แต่ฉันขอพูดตรงๆเลยนะ ถึงแม้เย่เฉินจะเป็นหลานชายของฉันก็จริง แต่ฉันกับทั้งตระกูลเย่ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”
แน่นอนว่าจงเจิ้งทาวไม่เชื่อ เมื่อได้ยินแบบนั้น ภายในใจของเขาอดที่จะลุกเป็นไฟไม่ได้ เขาขึ้นเสียงเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า“คนอย่างผมจงเจิ้งทาวไม่ใช่คนที่กลัวอะไร ยิ่งไม่ยอมให้ใครมาขี้บนคอผมได้！ถ้าลุงเย่กับตระกูลเย่ก้าวก่ายไม่ได้ ผมก็อยากวัดกับเย่เฉินเหมือนกัน ดูสิว่าใครมันจะแน่กว่ากัน！”
เย่โจงฉวนถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า“ถ้านายอยากงัดข้อกับเย่เฉิน ฉันไม่ห้ามหรอก อีกทั้งฉันสัญญาเลยว่าฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้านายงัดข้อกับเย่เฉินแพ้ ภายในระยะเวลาหลายปีของนาย มีแนวโน้มจะไม่ได้รับอิสรภาพ พี่น้องตระกูลจงของพวกนายมีเยอะขนาดนั้น ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนาย อำนาจการควบคุมบริษัทจงซื่อ จะอยู่ในมือของคนอื่นนะ”
จงเจิ้งทาวถึงกับชะงักพูดอะไรไม่ออก
เมื่อเขาได้ยินน้ำเสียงของเย่โจงฉวน จู่ๆก็รู้สึกว่า เย่โจงฉวนเหมือนจะไม่ได้ให้ท้ายลูกหลานของตัวเอง
แต่ว่า จะให้ลูกชายของตัวเองถูกคนอื่นจับไปแบบนี้ เพื่อไปเป็นลูกเรือสามปี จุดจบแบบนี้เขาไม่มีทางสามารถรับได้อย่างแน่นอน
พูดถึงตรงนี้ เย่ฉางหมิ่นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดอย่างตรงไปตรงมา“ความจริงช่วงนี้ ฉันอยู่ที่จินหลิง”
“ตอนนั้นคุณอยู่ที่จินหลิง？”จงเจิ้งทาวรีบซักไซ้“คุณอยู่ที่หลานชายคุณงั้นหรอ？”
เย่ฉางหมิ่นค่อยๆกล่าวว่า“ฉันถูกเขาจับขังที่สลัม……”
“ว่าไงนะ？！”จงเจิ้งทาวถามอย่างหวาดกลัว“คุณถูกจับขังงั้นหรอ？！เพราะอะไร？！คุณเป็นอาของเขานะ！”
เย่ฉางหมิ่นพูดอย่างไม่พอใจ“อาอย่างฉันในสายตาของเขา คงจะไม่มีค่าอะไรหรอก”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...