ในตอนที่เย่เฉินมุ่งหน้ามายังสนามบินอยู่นั้น ซูจือเฟยก็ได้ใช้ช่องทางของตัวเอง รู้ความเคลื่อนไหวของเวลาที่เครื่องของกู้ชิวอี๋จะขึ้น
พอดีกับที่ สายสืบที่เขาแฝงตัวไว้บอกกับเขาว่า กู้ชิวอี๋จะมาถึงที่ซ้อมเวลาสิบเอ็ดโมงกว่า
เวลาเริ่มขึ้นเครื่องกับเวลาซ้อมห่างกันสองชั่วโมง ทำให้เขามีความมั่นใจกับกำหนดการเดินทางของกู้ชิวอี๋
เขาคิดว่า ในเมื่อกู้ชิวอี๋จะมาถึงตอนเที่ยงกว่า เกือบบ่ายโมง งั้นตนก็ไม่ต้องรีบไปสนามบินขนานนั้นก็ได้
ดังนั้น เขาจึงบอกกับลูกน้องของเขาว่า ออกเดินทางสิบเอ็ดโมงครึ่ง ไปรับกู้ชิวอี๋ที่สนามบิน
แต่ทว่า สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ กู้ชิวอี๋ในตอนนี้ได้นั่งเครื่องบินมุ่งหน้ามายังจินหลิงแล้ว
เย่เฉืนมาถึงสนามบินประมาณเก้าโมงครึ่ง ในตอนที่เขามาถึง เฉินจื๋อข่ายก็มาถึงแล้ว
จากการนำทางของเฉินจื๋อข่าย เย่เฉินนำรถเข้าไปจอดภายในสนามบิน ตลอดทางที่จอดรถ
เพื่อไม่ให้ตัวตันของกู้ชิวอี๋ถูกเปิดเผย เฉินจื๋อข่ายจึงใช้เส้นสาย เพื่อย้ายพนักงานและเครื่องบินอื่นๆออกจากโรงเก็บเครื่องบินที่สามารถรองรับเครื่องบินได้สี่ลำ
เพื่อให้แน่ใจว่าก่อนหน้าที่เครื่องบินของกู้ชิวอี๋จะลงจอด โรงเก็บเครื่องบินจะมีแค่เธอกับเย่เฉินสองคนเท่านั้น
หลังจากผ่านไปสิบห้านาที กู้ชิวอี๋ก็นั่งเครื่องบินส่วนตัวลงจอดที่สนามบินจินหลิง หลังจากนั้นตามรถที่นำทางไปและแล่นไปจนสุดทางไปยังโรงเก็บเครื่องบิน
เครื่องบินพึ่งจอดเข้ามา เฉินจื๋อข่ายก็หยิบช่อดอกไม้ในรถของเขายื่นส่งให้เย่เฉิน แล้วกล่าวว่า“คุณชายครับ นี่ครับดอกไม้ที่คุณให้ผมเตรียมไว้”
เย่เฉินมองช่อดอกไม้ในมือ ด้วยความหน่ายใจ แต่กลับพยักหน้าแล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“ใช่แล้ว ฉันเอามาให้เธอน่ะ……”
“ดีจังเลย!”กู้ชิวอี๋รับดอกไม้มาอย่างดีใจ แล้วมองซ้ายมองขวา นอกจากเฉินจื๋อข่ายแล้ว ก็ไม่มีคนนอก เธอจึงเขย่งปลายเท้า แล้วหอมแก้มของเย่เฉินเบาๆ แล้วพูดอย่างหวานหยดย้อยว่า“ขอบคุณค่ะพี่เย่เฉิน!”
ตอนนี้ เฉินจื๋อข่ายรีบหันหน้าไปข้างๆแล้วยิ้มอย่างชั่วร้าย
เขารู้ดีว่า ฉากที่กู้ชิวอี๋หอมแก้มเย่เฉินเมื่อสักครู่ ถ้าถูกจับภาพได้ล่ะก็ เกรงว่ามันจะทำให้ถูกพาดหัวข่าวหน้าแรกและการค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์
ซึ่งมันแตกต่างจากความนิยมของจงเทียนหยู่ที่ใช้เงินซื้อ แต่ของกู้ชิวอี๋เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ในหัวเซี่ย เธอเป็นไอดอลประจำชาติ เป็นผู้หญิงในฝันของผู้ชายทุกคน สถานภาพของเธอสูงกว่าภรรยาแห่งชาติอย่างยูอิ อารางากิของญี่ปุ่นเสียอีก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...