เย่เฉินยิ้มอ่อน: “ใช่ ถึงเวลานั้นฉันจะต้องไปบ้านเธอเพื่อเยี่ยมลุงกู้ น้าหลินแน่นอน”
กู้ชิวอี๋เอ่ย: “เวลานี้จัดการได้พอเหมาะพอดีเลย เพราะว่าตอนครึ่งเดือนเมษายนฉันจะต้องไปสหรัฐอเมริกาแล้ว”
“ไปสหรัฐอเมริกางั้นเหรอ?” เย่เฉินถามอย่างสงสัย: “ทำไมจะไปสหรัฐอเมริกากะทันหันแบบนี้ล่ะ?”
“ไม่กะทันหันนะคะ” กู้ชิวอี๋เอ่ย: “ก็หลังทัวร์คอนเสิร์ตรอบนี้ก็จะออกจากวงการบันเทิงแล้วไม่ใช่เหรอ ก็เลยอยากจะจัดคอนเสิร์ตเยอะๆ หน่อย ถือว่าเป็นการบอกกล่าวกับแฟนเพลงด้วย ฉันมีแฟนคลับที่ยุโรปสหรัฐอเมริการวมถึงประเทศญี่ปุ่นเยอะเหมือนกัน ในนั้นมีคนเชื้อสายจีนเยอะมาก เพราะงั้นคอนเสิร์ตครั้งนี้นอกจากจะจัดในแผ่นดินใหญ่ จีนไต้หวัน จีนมาเก๊า และจีนฮ่องกงแล้ว ประเทศญี่ปุ่น เกาหลีรวมถึงสหรัฐอเมริกาก็มีการจัดคอนเสิร์ตด้วย กลางเดือนเมษายนจนถึงสิ้นเดือนจะไปจัดที่นิวยอร์ก ชิคาโก ลอสแองเจลิส ฮิวสตันรวมถึงซีแอตเทิลประเทศสหรัฐอเมริกาจัดห้าที่ จากนั้นค่อยไปจัดสามรอบในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี”
เย่เฉินเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ: “ทำไมไม่จัดคอนเสิร์ตที่เอเชียก่อนแล้วค่อยไปยุโรปล่ะ? เธอไปเหนื่อยเกินกว่าครึ่งเดือน แถมยังต้องมาเหนื่อยตอนกลับมาอีก”
กู้ชิวอี๋ยิ้มเอ่ยว่า: “คุณพ่อคุณแม่จะต้องไปสหรัฐอเมริกาเพราะเรื่องงานในเดือนเมษายนพอดีค่ะ เพราะงั้นฉันเลยกะว่าจะไปพร้อมทั้งสองท่านเลย”
ขณะที่เอ่ย เธอก็ถามเย่เฉิน: “พี่เย่เฉิน อยากไปด้วยกันไหมคะ?”
เย่เฉินส่ายหน้า ยิ้มเอ่ยว่า: “ฉันไม่ไปหรอก ธุระที่จินหลิงค่อนข้างเยอะพอสมควร เดือนเมษายนคาดว่าเป็นช่วงที่หยวนหยางขนส่งกรุ๊ปเริ่มดำเนินกิจการด้วย น่าจะหาเวลาปลีกตัวไปไม่ได้”
กู้ชิวอี๋พยักหน้า เอ่ยด้วยความรู้สึกเสียดาย: “เพราะว่าไม่ค่อยชินกับชีวิตและสถานที่ในสหรัฐอเมริกา มักจะรู้สึกไม่เคยชินอยู่เรื่อยเลย มีพ่อแม่ไปด้วยก็ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย ถ้ามีพี่เย่เฉินไปด้วยได้ก็จะยิ่งดีขึ้นไปอีก แต่ว่าพี่มีเรื่องส่วนตัวต้องไปจัดการ ฉันเข้าใจได้หมดเลยค่ะ”
เย่เฉินเอ่ยปลอบใจ: “แม้ว่าสหรัฐอเมริกาจะไกล แต่นั่งเครื่องบินก็แค่ 12 ชั่วโมง อีกอย่างเธอก็ไปจัดคอนเสิร์ตโชว์เพื่อคนเชื้อสายจีนด้วย ไม่ต้องกลัวจะไม่เคยชินกับสภาพแวดล้อมหรอก”
อีกทั้ง หลังจากที่เขารู้จักเฮ่อหยว่นเจียง เฮ่อหยว่นเจียงก็บอกเขาว่า อันที่จริงตระกูลของแม่เขายิ่งใหญ่กว่าตระกูลเย่เยอะมาก คุณตาคุณยายไม่พอใจกับการตัดสินของของคุณแม่ที่แต่งงานกับคุณพ่อแล้วตามคุณพ่อกลับมาที่หัวเซี่ยมาโดยตลอด
ได้ยินว่าอาจเพราะเรื่องนี้ คุณแม่ถึงทะเลาะบาดหมางกับที่บ้านตัวเองเรื่องใหญ่
ตอนนี้คุณแม่ไม่อยู่แล้ว หลานยายที่ไม่ได้เจอกันมา 20 กว่าปี หากไปหาคุณตาคุณยายจริงๆ เกรงว่าคงทำให้พวกเขาทำตัวไม่ถูกเช่นเดียวกัน
ดังนั้น เย่เฉินคิดว่า ไม่ไปรบกวนพวกเขา ก็เป็นความเคารพอย่างหนึ่งสำหรับพวกเขา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...