บทที่ 291
เนื่องจากหม่าหลันยอมอ่อนข้อยอมรับผิด แถมยังรับปากมาทีเดียวเลยว่า ต่อไปจะไม่ทำผิดอีก เซียวชูหรันก็ใจอ่อน ไม่ได้จี้ต่อไป
โดยส่วนตัว เซียวชูหรันก็พูดกับเย่เฉินว่า “เย่เฉิน แม่ฉันก็มีนิสัยแบบนี้ คุณก็อย่าไปถือโทษโกรธเธอมากไป ขอเพียงเธอรู้สำนึกผิดก็นับว่าดีมากแล้ว”
เย่เฉินจะบอกอะไรได้ เพราะถึงอย่างไรก็เป็นถึงแม่ยายตนเอง เป็นแม่แท้ๆ ของเซียวชูหรัน ดังนั้นก็ได้แต่ยิ้มพูดว่า “ผมรู้แล้วชูหรัน สถานการณ์เช่นนี้ คุณคิดถึงตนเองก็พอ ไม่ต้องคิดเพื่อผม ผมเป็นสามีคุณ เธอก็เป็นแม่ยายผม ผมไม่ถือโทษเธอหรอก”
เซียวชูหรันก็ซาบซึ้งจนพยักหน้า แล้วก็เข้าไปกอดเย่เฉินเบาๆ ถอนหายใจว่า “เรื่องในวันนี้ ต้องขอบคุณคุณจริงๆ นะ ถ้าไม่ได้คุณ ฉันกับแม่ ก็คงจะไม่ได้มีชีวิตรอดกลับออกมาจากที่นั่นแน่............”
เย่เฉินพูดยิ้มว่า “เอาเถอะ พวกคำขอบคุณ ก็ไม่ต้องออกมาแล้ว”
“อืม.........” เซียวชูหรันพยักหน้า แล้วพูดว่า “เรื่องที่จะย้ายออกไปอยู่ข้างนอก ก็รอดูไปก่อนแล้วกัน คุณว่าไงบ้าง?”
ถึงแม้เย่เฉินจะอยากบอกกับชูหรันว่า ย้ายไปเถอะ แต่สถานการณ์เช่นนี้ จะต้องเคารพความเห็นของเซียวชูหรัน
ดังนั้นเขาก็เลยยิ้มพูดว่า “เรื่องที่จะย้ายออกไป ผมอย่างไรก็ได้ จะย้ายหรือไม่ย้ายก็ได้”
พูดไปดังนั้น ก็เหมือนจะนึกอะไรออก แล้วพูดต่อว่า “เอ่อ คฤหาสน์ของTomson Riviera ใกล้จะตกแต่งภายในเสร็จแล้ว พอตกแต่งเสร็จ พวกเราก็ย้ายออกไปกันเถอะ”
เซียวชูหรันก็ทำอะไรไม่ถูก “เพราะคฤหาสน์เป็นของหวังเจิ้งกาง ถ้าวันไหนเขาเปลี่ยนใจขึ้นมา อยากจะเอาคืนไป ก็คงจะลำบากมาก
ถ้าพวกเราย้ายออกไปทั้งบ้าน จะดูไม่ค่อยเหมาะสมล่ะมั้ง?”
“ไม่มีอะไรไม่เหมาะสม” เย่เฉินพูดยิ้มว่า “หวังเจิ้งกางเอาคฤหาสน์โอนให้ผมตั้งนานแล้ว ตอนนี้เจ้าของคฤหาสน์หลังนั้น คือผมเอง เขาจะไม่กลับไปที่นั่นแล้ว แล้วอีกอย่าง แกไม่อยากให้วันข้างหน้าเงียบสงบหน่อยหรือ? ถ้าหากว่าย้ายออกไปพักที่คฤหาสน์ ที่นั่น
บ้านก็หลังใหญ่ แถมยังมีหลายชั้น พวกเราสามารถอยู่กินกันที่ชั้น3 ให้พ่อกับแม่อยู่กันที่ชั้น2 เช่นนี้ ทุกคนก็จะได้ไม่ต้องมาเห็นหน้า
กันบ่อย อย่างน้อยก็จะได้เป็นอิสระหน่อย คุณว่าอย่างไร?”
เซียวชูหรันก็ครุ่นคิด คำพูดของเย่เฉินได้ผลกับเธอ
ที่หาซากกระดูกไม่พบเลยนั้น ก็เป็นเพราะว่า เกาเจี้ยนจูนและเกาจวิ้นเว่ยสองพ่อลูก ได้กลายเป็นฝุ่นที่ละเอียดไปแล้ว ทั้งยังเล็กอีกด้วย ดังนั้นก็ไม่มีทางที่จะหาDNAได้
พ่อลูกตระกูลเกา ได้หายไปจากโลกใบนี้แล้ว
ทางตระกูลเกา ก็ร้อนรนราวกับมดวิ่งบนกระทะร้อนๆ
ถึงแม้พวกเขาจะไม่รู้ว่า สองพ่อลูกนั่นไปไหน และก็ไม่รู้แผนร้ายที่สองพ่อลูกจะปองร้ายเย่เฉิน แต่คฤหาสน์ที่เผาไป ก็เป็นบ้านของ
พวกเขา ตอนนี้มันกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว คนก็หายสาบสูญ พวกเขาก็รู้สึกว่า มันท่าจะไม่ค่อยดี!
จากนั้น ตระกูลเกาก็ประกาศค่าเบาะแส 5ล้าน แล้วก็ยังเอารูปทั้งสองคนไปแจกจ่ายทั้งเมือง
แต่ว่า ใครก็ไม่อาจหาตัวคนที่หายสาบสูญไปแล้วพบ บนโลกนี้ ไม่มีทางพบเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับพวกเขาทั้งสองคนอีก
-----------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...